× Στο Νησί
SOCIAL MEDIA

Πεθαίνοντας μοναχός στην ακατοίκητη Μυτιλήνη

Με αφορμή το θάνατο του «Μιχαλάκη» που πέθανε μοναχός του τη μέρα της γιορτής του και βρέθηκε 10 μέρες μετά «από τη μυρωδιά»

Γράφει ο ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ Δημοσίευση 24/11/2020

Πεθαίνοντας μοναχός στην ακατοίκητη Μυτιλήνη

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην εργατική συνοικία της Λαγκάδας. Έζησα τη γειτονιά της «συνοικίας το όνειρο», με ντόπιους και πρόσφυγες, καφενέδες, μανάβικα, χασαπιά, φούρνους κι άλλα μικρομάγαζα, οικογένειες και παιδιά. Πολλά παιδιά που παίζαμε στις αλάνες και στους δρόμους μπάλα και «πόλεμο», ανοίγαμε τα κεφάλια μας και σπάζαμε τα γόνατα μας για να ξαναβρεθούμε συνωστισμένοι γύρω από τρανζιστοράκια να ακούμε τα ματς πανηγυρίζοντας πότε για το Δεληκάρη, πότε για το Δομάζο και πότε για τον Παπαίωάνου.

Μαθητές καλοί ή κακοί, με παπούτσια ή ξυπόλητοι που τα περνούσαν δεμένα κορδόνι με κορδόνι στο λαιμό τους μη τύχει και χαλάσουν, χαβαλετζήδες ή «φυτά» από το διάβασμα και πάντα φίλοι. «Φίλοι – φίλοι» καταπώς τους εννοεί ο Καζαντζίδης, με σπίτι ο ένας του αλλουνού, δεκάδες πραγματικοί σωματοφύλακες που θαρρείς κι είχαμε ορκιστεί πως «ένας για όλους κι όλοι για έναν».

Εκεί στη Λαγκάδα με τα νυχτολούλουδα στα λιθόστρωτα σοκάκια και τις αυλές με τα γεράνια στους ντενεκέδες από το βούτυρο, τις αυλές που μοσχοβολούσαν τσίκνα από σαρδέλες στο μαγκάλι και κάπου κάπου – σπάνια – από καμιά μπριζόλα. Εκεί μάθαμε πως ο διπλανός μας είμαστε εμείς. Όχι σαν στοιχείο μιας κοσμοθεωρίας ή μιας θρησκείας αλλά σαν στοιχείο για να λες, χωρίς να ντρέπεσαι, πως είσαι άνθρωπος.

Τον «Μιχαλάκη» της ιστορίας μου σήμερα, δεν τον θυμάμαι στα παιδικά ή στα εφηβικά μου χρόνια. Τον συνάντησα πολύ αργότερα επισκεπτόμενος τη μακαρίτισσα τη μάνα μου στο πατρικό σπίτι, σαν έναν καλό άνθρωπο της άδειας πια από κατοίκους γειτονιάς, της ερημοποιημένης Λαγκάδας. Κοντός και αδύνατος και κυρτός, μια χαψιά άνθρωπος, πάντα με δυο τρεις σκύλους στο κατόπι του να τακτοποιεί τα σκουπίδια στους κάδους των σκουπιδιών, εκεί που έστεκε η αυλή του καφενέ του Κέκου στον Πλάτανο κι άλλοτε στο Δημοτικό κήπο.

Με ένα σακί με αποφάγια ή ένας Θεός ξέρει τι άλλο στην πλάτη, να ανηφορίζει την οδό Ζωοδόχου Πηγής ίσαμε το σπίτι του ένα χαμόσπιτο μετά το πάλαι ποτέ τοπόσημο της Λαγκάδας, το περίπτερο του μακαρίτη μπάρμπα Χαράλαμπου.
Προχθές ο «Μιχαλάκης», «του Μχαλέλ’», μαθεύτηκε πως άφησε τα εγκόσμια. Μόνος στην κάμαρη του, με τους σκύλους του που αλυχτούσαν μοιρολογίστρες θαρρείς γύρω απ’ το κουφάρι του... Πέθανε λέει μάλλον ανήμερα των Ταξιαρχών, το κατάλαβαν περαστικοί από τη μυρωδιά, γιατί γείτονες δεν έχει πια στη Λαγκάδα, κατοίκους δεν έχει πια στη «συνοιία το όνειρο».

Ο «Μιχαλάκης» που αγαπούσε τα ζώα του αλλά κι όλα τα ζώα, που ζούσε από τα σκουπίδια ημών των υπολοίπων, του Μχαλέλ’ της Λαγκάδας πέθανε μόνος ανάμεσα σε σπίτια μοναχά.

Ανηφορίζοντας για τον παράδεισο μάλλον θα έβγαλε τη γλώσσα του σε υπηρεσίες πρόνοιας, φιλάνθρωπους, επαγγελματίες αλληλέγγυους, αντίχριστους χριστιανούς και λοιπούς σύγχρονους που άμα τους είχαμε στη γειτονιά πιτσιρικάδες, σίγουρα «δεν θα τους παίζαμε».

Καλό δρόμο κύριε Μιχάλη. Ξεκουράσου.... Στη Λαγκάδα των παιδικών μας χρόνων εκεί στον Παράδεισο χωράς κι εσύ σίγουρα.

ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ
Tο stonisi.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

«Να απολυθούν οι γυναίκες»

Γράφει ο ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Ένας χρόνος από την Καράβα, τα ΜΑΤ, τις μάχες και τα οδοφράγματα

Το «Ν» θυμάται τις στιγμές που μετέδωσε ζωντανά στο πανελλήνιο, μαζί με τον πρόεδρο του Μανταμάδου, Χ. Τζελαϊδή
ΑΝΘΗ ΠΑΖΙΑΝΟΥ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η ιστορία της Μυτιληνιάς ΕΠΟνίτισσας Έλλης Σβώρου, που εκτελέστηκε λίγο πριν από το τέλος του Εμφυλίου

Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΝΤΖΑΡΗΣ με αφορμή τα 79 χρόνια από την ίδρυση της ΕΠΟΝ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Πολεμούσαν τον φασισμό και τραγουδούσαν για τη ζωή

Όταν πριν από δυο χρόνια, ο αξέχαστος Μυτιληνιός Φρίξος Πρωτογερέλλης και η γυναίκα του η Φιφή μίλησαν για την ΕΠΟΝ που ιδρύθηκε σαν σήμερα πριν 78 χρόνια
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Τα καλύτερα μας χρόνια...

Γράφει ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΟΜΝΗΝΑΚΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η κατάληψη της Νομικής το 1973 και οι «εν Λέσβω» ανησυχούντες

ΑΦΙΕΡΩΜΑ από τους Φίλους της ιστορικής μνήμης και της πολιτιστικής δημιουργίας
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Χρήστος Σαμαράς: Κτηνοτρόφος και… «καγιάκερ»!

Έχασε τον «σεβντά» του όταν πέθανε το αγαπημένο του άλογο και πήρε βάρκα, καγιάκ και μια φωτογραφική
ΑΝΘΗ ΠΑΖΙΑΝΟΥ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Αναζητούνται συγγενείς Λέσβιων πεσόντων του Αλβανικού Έπους

Ο Μ. Πολυμιάδης μιλά στο «Ν» για τα 10 χρόνια έρευνάς του και καλεί και εμάς να βοηθήσουμε στην ταυτοποίηση
ΑΝΘΗ ΠΑΖΙΑΝΟΥ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η περιπέτεια του Αγίου Βαλεντίνου στη Λέσβο

Το άρθρο στην «Ελευθεροτυπία» της 14ης Φεβρουαρίου 2009 που αποκάλυψε τη ύπαρξη των λειψάνων του Αγίου Βαλεντίνου και οδήγησε στην επιστροφή τους
ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η παραμυθένια ζωή του Σταύρου

Από δεμένος μέσα σε σακί στη Λέσβο σε γιγαντοαφίσα στο Λονδίνο
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Τ’ Αιβαλιώτη Αγιου Χαράλαμπου

Στην εκκλησιά του νοσοκομείου της μικρασιατικής πολιτείας που σαν σήμερα γιόρταζε
ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Οι πρόσφυγες να φοράν κίτρινα περιβραχιόνια «ίνα τους αποφεύγουσιν οι Έλληνες»

Το δράμα του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Από το μαχαίρι του Τούρκου στο ρατσισμό, στην καραντίνα της Μακρονήσου, στις παράγκες με τα πισσόχαρτα και το θάνατο από τύφο και ευλογιά
ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ