Με σεβασμό στη μνήμη των θυμάτων τελέστηκε την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου, στον Ιερό Ναό Αγίου Θεράποντα Μυτιλήνης, το μνημόσυνο των Μικρασιατών Αγίων που μαρτύρησαν την περίοδο 1918–1923, στα χρόνια των διωγμών του ελληνισμού της Μικράς Ασίας.

Κατά τη διάρκεια της τελετής, ο παπα-Θανάσης αναφέρθηκε στην προσωπική και οικογενειακή σχέση του με τις απέναντι ακτές, καθώς η καταγωγή του βρίσκεται στα Μοσχονήσια. Με αφορμή τον σταυρό που κρατούσε, αφηγήθηκε στους πιστούς την ιστορία της απόκτησής του.

Όπως είπε, όταν άνοιξαν τα σύνορα, ταξίδεψε στην περιοχή αναζητώντας καθετί ελληνικό που είχε απομείνει, αλλά και τα ίχνη της οικογένειάς του. Σε ένα παλαιοπωλείο εντόπισε τον σταυρό, ο οποίος, σύμφωνα με την εκτίμησή του, ανήκε σε άγνωστο Μικρασιάτη κληρικό.

Ο παπα-Θανάσης επισήμανε ότι από το πίσω μέρος του σταυρού είχε αφαιρεθεί η μεταλλική πλάκα. Όπως εξήγησε, η παρέμβαση αυτή πιθανότατα έγινε από ανθρώπους που αναζητούσαν χρυσό ή κάποιο άλλο πολύτιμο αντικείμενο κρυμμένο στο εσωτερικό του, χωρίς τελικά να βρουν κάτι.

Τον σταυρό τον αγόρασε, όπως ανέφερε, έναντι 25.000 δραχμών και έκτοτε τον φυλάσσει και τον φορά σε ημέρες αφιερωμένες στη μνήμη του μικρασιατικού ελληνισμού.

Στην πίσω πλευρά του έχει γράψει τη φράση «Αγνώστου Μικρασιάτου κληρικού, 1922», ώστε η προέλευσή του να μη χαθεί όταν περάσει κάποτε σε άλλα χέρια.

Κοιτάζοντας τον σταυρό, ο παπα-Θανάσης αναρωτήθηκε ποιος κληρικός μπορεί να τον φορούσε στα απέναντι μέρη, πριν από τον ξεριζωμό. Η αναφορά του έδωσε μια ιδιαίτερη διάσταση στο μνημόσυνο, ξυπνώντας θύμισες από τις διηγήσεις των πρώτων Μικρασιατών προσφύγων, συνδέοντας τη σημερινή τελετή με τους ανθρώπους και τα αντικείμενα που διασώζουν ακόμη τη μνήμη των χαμένων πατρίδων.