Την ώρα που διεθνώς τιμάται η Παγκόσμια Ημέρα Κοινωνικής Εργασίας, στο Βοστάνειο Νοσοκομείο Μυτιλήνης η πραγματικότητα είναι αποκαρδιωτική. Και οι 5 οργανικές θέσεις κοινωνικών λειτουργών παραμένουν ακάλυπτες, αφήνοντας ένα κρίσιμο τμήμα της νοσοκομειακής φροντίδας χωρίς το απαραίτητο επιστημονικό προσωπικό.

Οι κοινωνικοί λειτουργοί αποτελούν βασικό πυλώνα της δημόσιας υγείας. Στηρίζουν ευάλωτους ασθενείς, οικογένειες σε κρίση, περιστατικά κακοποίησης, χρόνιους πάσχοντες, ανθρώπους χωρίς υποστηρικτικό περιβάλλον. Σε ένα νησί με ιδιαίτερες κοινωνικές και μεταναστευτικές συνθήκες, η απουσία τους δεν είναι απλώς ένα διοικητικό κενό αλλά ένα σοβαρό κοινωνικό έλλειμμα.

Χρονοβόρες διαδικασίες αφήνουν το κενό να διευρύνεται

Σύμφωνα με τον Στρατή Σαμαρά, Γενικό Σύμβουλο της ΠΟΕΔΗΝ και Γενικό Γραμματέα του Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Λέσβου, στην επικείμενη προκήρυξη προβλέπεται μόλις 1 από τις 5 οργανικές θέσεις. Ακόμη όμως και αυτή, όπως επισημαίνει, εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθεί σε περίπου 2 χρόνια, με δεδομένες τις γνωστές καθυστερήσεις των διαδικασιών.

Το αποτέλεσμα είναι ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα το νοσοκομείο θα συνεχίσει να λειτουργεί χωρίς μόνιμο προσωπικό κοινωνικής εργασίας, σε μια περίοδο που τα περιστατικά κοινωνικής ευαλωτότητας αυξάνονται.

«Μπαλώματα» σε μια κρίσιμη υπηρεσία

Η διοίκηση επιχείρησε να καλύψει μέρος του κενού με την πρόσληψη μιας κοινωνικής λειτουργού με σύμβαση παροχής υπηρεσιών. Ωστόσο, όπως τονίζεται, τέτοιου τύπου λύσεις δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τη σταθερότητα και τη συνέχεια που απαιτεί η κοινωνική εργασία μέσα σε ένα δημόσιο νοσοκομείο.

Η φύση της δουλειάς προϋποθέτει διαρκή παρουσία, συνεργασία με ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, παρακολούθηση περιστατικών σε βάθος χρόνου και θεσμική κατοχύρωση ρόλου. Οι ελαστικές μορφές απασχόλησης δεν προσφέρουν την απαιτούμενη επάρκεια και ασφάλεια.