
Η εικόνα που καταγράφεται τα τελευταία χρόνια στον Δήμο Μυτιλήνης και η οποία μετά την δεκαετία της οικονομικής κρίσης και τον κορονοϊό έχει επιδεινωθεί, δεν αφήνει περιθώρια για ωραιοποιήσεις. Εκατοντάδες οικογένειες ζουν κυριολεκτικά στα όρια της εξαθλίωσης, προσπαθώντας να περάσουν τον μήνα με ελάχιστα χρήματα, σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και κάτω από 300 ευρώ, την ώρα που καλούνται να πληρώσουν και ενοίκιο.
Τα στοιχεία που συγκεντρώνει το Τμήμα Κοινωνικής Πρόνοιας του Δήμου είναι αμείλικτα. Σε μια προσπάθεια να χαρτογραφηθεί με ακρίβεια η κατάσταση τόσο στην πόλη όσο και στα χωριά, δημιουργήθηκε το Μητρώο Ευάλωτων Δημοτών. Η καταγραφή έγινε με τη συνδρομή των εργαζομένων του προγράμματος Βοήθεια στο Σπίτι και με τη στήριξη της αντιδημάρχου Εριφύλη Χιωτέλλη, καθώς και των υπαλλήλων της αρμόδιας υπηρεσίας.
Τα στελέχη του Βοήθεια στο Σπίτι έχουν τη δυνατότητα να επισκέπτονται καθημερινά τα σπίτια συμπολιτών μας και να γνωρίζουν από πρώτο χέρι τι πραγματικά συμβαίνει πίσω από κλειστές πόρτες. Αυτή η πολύτιμη γνώση καταγράφηκε συστηματικά και πλέον υπάρχει οργανωμένος κατάλογος των ανθρώπων που βρίσκονται σε ανάγκη.
Συνολικά έχουν καταγραφεί 236 οικογένειες στην πόλη και τα χωριά. Αν μεταφραστεί αυτό σε αριθμό ατόμων, εκτιμάται ότι ξεπερνά τα 700 ή ακόμη και τα 800 άτομα, ανάμεσά τους και αρκετά μικρά παιδιά. Πρόκειται για ηλικιωμένους που ζουν μόνοι, με τα παιδιά τους μακριά, επιβιώνοντας με συντάξεις πείνας ή με το επίδομα των ανασφάλιστων ηλικιωμένων. Περιλαμβάνονται πολύτεκνες οικογένειες, μονογονεϊκά νοικοκυριά, ακόμη και μονογονείς με πολλά παιδιά που παλεύουν μόνοι τους χωρίς σταθερά εισοδήματα. Στη λίστα υπάρχουν και άτομα με αναπηρία που ζουν μαζί με ηλικιωμένους φροντιστές.
Τα εισοδήματα προέρχονται κυρίως από χαμηλές συντάξεις ή από το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, το γνωστό ΚΕΑ, που για έναν μοναχικό άνθρωπο ανέρχεται σε 210 ευρώ. Το επίδομα ενοικίου, όταν αφορά ένα άτομο, φτάνει μόλις τα 70 ευρώ. Ποσά που στην πράξη δεν επαρκούν ούτε για τα στοιχειώδη.
Η Υπηρεσία Πρόνοιας επικεντρώνεται στην ενημέρωση των πολιτών για τα επιδόματα που δικαιούνται και για τις κοινωνικές παροχές που, όπως επισημαίνεται, παραμένουν περιορισμένες. Κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα πραγματοποιείται διανομή τροφίμων, χοιρινό και κοτόπουλο τα Χριστούγεννα, αρνί το Πάσχα, ώστε να υπάρχει έστω κάτι στο γιορτινό τραπέζι. Όμως όλοι γνωρίζουν ότι αυτά δεν αρκούν για να αλλάξουν την καθημερινότητα των ανθρώπων.
Η Υπηρεσία Πρόνοιας δηλώνει ανοιχτή σε δωρεές προϊόντων από ιδιώτες και επιχειρήσεις, φροντίζοντας για τη δίκαιη διανομή τους, με βάση τις πραγματικές ανάγκες που γνωρίζει με ακρίβεια. Πίσω από τους αριθμούς, υπάρχουν πρόσωπα, ιστορίες και μια σκληρή καθημερινότητα που δεν φαίνεται εύκολα, αλλά αποτυπώνεται καθαρά στα στοιχεία της κοινωνικής υπηρεσίας