Στη σκιά των δραματικών εξελίξεων στη Μέση Ανατολή και της όξυνσης των διεθνών ανταγωνισμών, η ιστορική μνήμη επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο. Με αφορμή τη συμπλήρωση 83 χρόνων από τον παλλαϊκό ξεσηκωμό της 5ης Μάρτη 1943, όταν η γενική απεργία στην κατεχόμενη Αθήνα ματαίωσε την πολιτική επιστράτευση που είχαν δρομολογήσει οι ναζί κατακτητές, το Παράρτημα Λέσβου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ δημοσιοποιεί κείμενο παρέμβασης που συνδέει τα διδάγματα εκείνης της κορυφαίας στιγμής της Αντίστασης με τα σημερινά πολεμικά μέτωπα.

Στην ανακοίνωση με τίτλο «Μα τι μπορούμε να κάνουμε εμείς ενάντια στον πόλεμο; Το λαμπρό παράδειγμα της απεργίας που ματαίωσε τα σχέδια των ναζί για πολιτική επιστράτευση το 1943»

 γίνεται εκτενής αναφορά στα γεγονότα του 1943, στον ρόλο του ΕΑΜ και του ΚΚΕ, στη μαζική κινητοποίηση εργαζομένων και νεολαίας που οδήγησε στην ανάκληση του διατάγματος επιστράτευσης, αλλά και στα πολιτικά συμπεράσματα που, σύμφωνα με τους συντάκτες, προκύπτουν για το σήμερα.

Αναλυτικά η ανακοίνωση 

Η 5^η Μάρτη 1943, είναι μια κορυφαία στιγμή του αγώνα του λαού μας. Εδώ και 83 χρόνια, ο παλλαϊκός ξεσηκωμός του λαού μας στην Αθήνα και σε πολλές άλλες πόλεις της χώρας, με την οργάνωση και το σχεδιασμό του ΕΑΜ, ματαίωσε την πολιτική επιστράτευση, που είχαν δρομολογήσει οι Γερμανοί ναζί κατακτητές μαζί με τους συνεργάτες της τότε κατοχικής δοσιλογικής κυβέρνησης Λογοθετόπουλου.

Ο σχεδιασμός της γερμανικής διοίκησης για την πολιτική επιστράτευση Ελλήνων εργαζομένων είχε αρχίσει από το 1941, η κυβέρνηση των δοσίλογων μάλιστα, συγκρότησε και οργανώσεις για να συμβάλουν στη στρατολογία «Λεγεώνας Ελλήνων Εθελοντών», κατά το πρότυπο κι άλλων χωρών.

Από τις αρχές του '43 το ζήτημα της επιστράτευσης απέκτησε επείγουσα σημασία για τους χιτλερικούς, δεδομένου ότι οι απώλειές τους στο σοβιετογερμανικό μέτωπο ήταν πολύ μεγάλες. Η χειμερινή επίθεση του Κόκκινου Στρατού είχε στεφθεί με επιτυχία και είχε κορυφωθεί με τη νίκη στο Στάλινγκραντ το Φλεβάρη του '43, με αποτέλεσμα τα γερμανικά στρατεύματα να χρειάζονται νέες δυνάμεις.

Στις 30 Γενάρη 1943 ετοιμάστηκε το διάταγμα «περί υποχρεωτικής εργασίας του πληθυσμού της Ελλάδας» και το υπουργείο Εσωτερικών άρχισε τη σύνταξη καταλόγων επίστρατων, με σκοπό να σταλούν χιλιάδες σε οχυρωματικά έργα στο «Ανατολικό Μέτωπο» 754 ή και σε πολεμικά εργοστάσια, σε αντικατάσταση Γερμανών εργατών.

Οι πρακτικές προετοιμασίες για τη ματαίωση της επιστράτευσης άρχισαν από το ΚΚΕ και το ΕΑΜ τον Φλεβάρη. Στις 23 του μήνα πραγματοποιήθηκε απεργία και στις 24 Φλεβάρη χιλιάδες λαού ξεχύθηκαν στους δρόμους της Αθήνας.

Στις 3 Μάρτη, το διάταγμα για την επιστράτευση στάλθηκε στο Εθνικό Τυπογραφείο. Η πληροφορία δόθηκε από τυπογράφους και αμέσως η ΚΕ του ΕΑΜ και του ΕΕΑΜ κήρυξαν για τις 5 Μάρτη γενική απεργία και διαδήλωση για να ματαιωθεί η επιστράτευση . Ως τις 5 Μάρτη η Αθήνα βρισκόταν σε συνεχείς κινητοποιήσεις. Από το πρωί της 5^ης Μάρτη, κατά εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι απ' όλους τους κλάδους, οι κάτοικοι της Αθήνας που ενημερώνοντας από το βράδυ της προηγούμενης με τα ΧΩΝΙΑ της νεοϊδρυμένης ΕΠΟΝ, κατέκλυσαν τους δρόμους της πόλης με τα συνθήματα «Κάτω η πολιτική επιστράτευση, Ψωμί, δουλειά, ελευθερία». Η απεργία ήταν ΚΑΘΟΛΙΚΗ. Για πρώτη φορά παρουσιάστηκε μια τόσο μεγάλη σε όγκο και μαχητικότητα παλλαϊκή διαδήλωση. Ο ξεσηκωμός ήταν τέτοιος που, παρά τη χρήση όπλων και τις εκατοντάδες δολοφονίες και τους τραυματισμούς διαδηλωτών, δεν μπόρεσαν να τον τσακίσουν.

Οι καταχτητές αναγκάστηκαν να ανακαλέσουν την απόφασή τους και να δηλώσουν ότι ΔΕΝ τίθεται ζήτημα πολιτικής επιστράτευσης για την Ελλάδα. Και αυτό ενώ είχαν ήδη έτοιμο στο Τυπογραφείο το σχετικό διάταγμα για την επιστράτευση και είχαν ετοιμάσει τις καταστάσεις, τις οποίες έκαψαν οι διαδηλωτές τη μέρα εκείνη.

Η 5 Μάρτη 1943 θα αποτελεί παντοτινό σύμβολο του αγώνα του Ελληνικού λαού: Ο, τι ο λαός είναι παντοδύναμος όταν πιστέψει στη δύναμή του και το αποφασίσει. Με οργάνωση και αγώνα σε συμπόρευση με το ΚΚΕ μπορεί να φέρει τα κάτω πάνω! Όσο κι αν οι συσχετισμοί είναι αρνητικοί και οι αντίπαλοι μοιάζουν ανίκητοι!

Στις σημερινές συνθήκες πίσω από το πέπλο της ευρωατλαντικής προπαγάνδας, που οργιάζει ξανά στη χώρα μας για να ξεπλύνει τη βρώμικη επίθεση των ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν, δεν μπορεί να κρυφτεί η μεγάλη εικόνα, που «φωνάζει» την ανάγκη, όπως και τότε έτσι και τώρα να ξεσηκωθεί ο λαός. Ο πόλεμος στο Ιράν είναι σοβαρή και ραγδαία κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης που μαίνεται παντού στον κόσμο, στη σκιά της αντιπαράθεσης ΗΠΑ - Κίνας για την πρωτοκαθεδρία και μπορεί να εξελιχθεί σε θρυαλλίδα γενίκευσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου πολύ πιο πέρα από τη Μέση Ανατολή, όπου καίει ήδη η φωτιά του.

Οι ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων, που ευθυγραμμίζονται με τα αμερικανοΝΑΤΟικά προσχήματα είναι τεράστιες, είτε στηρίζουν με τα μπούνια την επίθεση στο Ιράν, είτε καλλιεργούν εφησυχασμό για «περιφερειακή σύγκρουση» που θα εκτονωθεί, είτε καλούν την ΕΕ να αναλάβει ρόλο ειρηνοποιού (!)

Οι προειδοποιήσεις του Ιράν ότι οι ΝΑΤΟικές υποδομές σε όλες τις «σύμμαχες» χώρες αποτελούν στόχο, παίρνουν σάρκα και οστά με τα χτυπήματα σε βάσεις και υποδομές σε σειρά κρατών της περιοχής, μεταξύ των οποίων και στη βρετανική βάση στο Ακρωτήρι της Κύπρου. Βασικό ρόλο στους αμερικανο-ισραηλινούς σχεδιασμούς παίζει και η στρατιωτική βάση της Σούδας, με παραπάνω από υπαρκτό τον κίνδυνο για τη χώρα μας και τον ελληνικό λαό, κάτι που επιβεβαιώνει και η πρόσφατη απόφαση του ΚΥΣΕΑ για τη λήψη έκτακτων μέτρων ασφαλείας για τις αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Ελλάδα.

Με την ανακοίνωση της κυβέρνησης για αποστολή ελληνικών φρεγατών και πολεμικών αεροσκαφών στην Κύπρο, κλιμακώνεται βήμα το βήμα η συμμετοχή της Ελλάδας στο μακελειό του πολέμου.

Τώρα είναι η ώρα της πιο πλατιάς, της πιο μαζικής και αποφασιστικής κινητοποίησης των εργαζομένων, του λαού, της νεολαίας!

Η 5η Μάρτη 1943 διδάσκει για το σήμερα. Όπως τότε έτσι και τώρα διέξοδο από τον κόσμο που φλέγεται μπορεί και πρέπει να δώσει ο λαός με τον αγώνα του, απαιτώντας εδώ και τώρα απεμπλοκή της Ελλάδας από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Σε αυτό καλούμε ως ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ. Ακόμη, να κλείσουν η βάση της Σούδας και όλες οι ΝΑΤΟικές βάσεις, να επιστρέψουν η φρεγάτα και η συστοιχία Patriot από τη Μέση Ανατολή, κανένας Έλληνας φαντάρος εκτός συνόρων της χώρας. Να επιστρέψουν όλες οι στρατιωτικές δυνάμεις που δρουν εκτός συνόρων. Κι αυτός ο αγώνας να φτάσει ως το τέλος, δυναμώνοντας τη σύγκρουση με το καπιταλιστικό τέρας που γεννάει τον πόλεμο, τους ανταγωνισμούς και την εκμετάλλευση, μέχρι να ανατραπεί!

Αυτό μπορούμε να κάνουμε λοιπόν για τον πόλεμο! Αυτό έχουμε χρέος να κάνουμε!