Η συνέντευξη της Μαρίας Νικολάρα στον Θράσο Αβραάμ ΣΤΟ ΝΗΣΙ 99 fm, με ζωντανή μετάδοση από τη σελίδα του σταθμού στο facebook, είχε κάτι από επιστροφή και κάτι από απολογισμό. «Λες Μαρία Νικολάρα και τέλος», είπε στην εισαγωγή ο δημοσιογράφος, δίνοντας τον τόνο μιας κουβέντας που κινήθηκε από τα προσωπικά, στην κοινωνική δράση, στα μεγάλα τοπικά μέτωπα και, τελικά, στα αμιγώς πολιτικά.

Η ίδια εξήγησε από την αρχή γιατί το τελευταίο διάστημα δεν είχε παρουσία στα δημόσια πράγματα. Μίλησε για ένα δύσκολο 20μηνο και για την απώλεια του αδελφού της, που την κράτησε μακριά από τα «φώτα», όπως είπε, επειδή προείχε να είναι «εκεί που έπρεπε και εκεί που ήταν η καρδιά» της. Παρ’ όλα αυτά, στάθηκε στη φράση «ενεργός πολίτης» ως στάση ζωής, υπογραμμίζοντας ότι αυτόν τον ρόλο κρατά, ως τη σημαντικότερη αναγνώριση.

Από εκεί, η συζήτηση πέρασε στη δράση του συλλόγου Σιτίζω, όπου όπως ανέφερε εντάχθηκε στη διοίκηση τον τελευταίο 1 χρόνο. Περιέγραψε έναν σύλλογο που μετρά από το 2009, με επιλογή στην εξωστρέφεια, τις συνεργασίες και την παρουσία στην κοινωνία. Ανάμεσα στα στοιχεία που ανέδειξε, στάθηκε στην ένταξη του φορέα σε δίκτυο στήριξης που συντονίζει το Ίδρυμα Μποδοσάκη, σημειώνοντας ότι επιλέχθηκαν ανάμεσα σε 193 προτάσεις ως 1 από τους 33 φορείς. Αναφέρθηκε επίσης στη συμμετοχή σε πρόγραμμα Sublime που θα υλοποιήσει ο Δήμος Δυτικής Λέσβου, μέσα από πρόταση που κατέθεσε ομάδα νέων γυναικών, και στην προσέλευση νέου κόσμου, με συμμετοχή και εκπαιδευομένων από το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας.

Στον πυρήνα της αφήγησής της υπήρχε η καθημερινή εικόνα των ευάλωτων οικογενειών και η πίεση που προκαλούν ακρίβεια και ενεργειακό κόστος. Επέμεινε ότι οι δομές αλληλεγγύης δεν είναι κάτι «εκτός πολιτικής», αλλά συνδέονται με τη συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους. Περιέγραψε μάλιστα πως η δράση του συλλόγου εκτείνεται σε χωριά «από σκαλοχώρι μέχρι σκάλα», με στόχο να επεκταθούν ακόμη περισσότερο, κάτι που όπως εξήγησε εξαρτάται κυρίως από τα οικονομικά.

Ιδιαίτερο βάρος έδωσε στη διαχείριση στήριξης μετά τις πλημμύρες, όταν όπως είπε μπήκαν σε σπίτια ανθρώπων με μεγάλες καταστροφές. Στο σημείο αυτό ανέφερε και ένα crowdfunding από τουρίστες που επισκέπτονται την περιοχή, οι οποίοι συγκέντρωσαν 6.000 ευρώ για να διανεμηθούν μέσω του Σιτίζω. Περιέγραψε διαδικασία διανομής «με ακρίβεια στο ευρώ», είτε με τρόφιμα είτε με δωροεπιταγές, εξηγώντας ότι στην πράξη δεν είναι απλό να αποφασίζεις τι χρειάζεται κάθε οικογένεια και πώς καλύπτονται διαφορετικές ανάγκες.

Το δεύτερο μεγάλο σκέλος της συνέντευξης άνοιξε με την παλιά της ιδιότητα ως περιφερειακή σύμβουλος και τη στάση της απέναντι στη Βάστρια. Ο Θράσος Αβραάμ έβαλε στο τραπέζι τη νεότερη εξέλιξη, την τροποποίηση της Απόφασης Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων που εγκρίθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2026 από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου, παρά τις αρνητικές εισηγήσεις υπηρεσιών και τις γνωμοδοτήσεις των αυτοδιοικητικών οργάνων. Η Νικολάρα χαρακτήρισε την πορεία αυτή ως εικόνα «αυταρχισμού», μιλώντας για υποτίμηση της λαϊκής βούλησης και για μεθοδεύσεις «βήμα το βήμα» που, όπως είπε, οδήγησαν στο σημερινό αποτέλεσμα.

Στο ίδιο πλαίσιο, σχολίασε και αλλαγές στο θεσμικό πεδίο, με αναφορές στη μεταφορά αρμοδιοτήτων για κρίσιμες υποδομές από δημοτικές επιχειρήσεις προς το κράτος, βλέποντας σε αυτό μια κίνηση συγκεντρωτισμού. Παράλληλα, αναγνώρισε ότι η αυτοδιοίκηση πιέζεται οικονομικά και συχνά μπαίνει στον «πειρασμό» χρηματοδοτήσεων, όμως επέμεινε ότι οι τοπικές κοινωνίες χρειάζονται «ανάστημα» για να υπερασπιστούν τον τόπο τους.

Στο κομμάτι των υποδομών, η Νικολάρα εμφανίστηκε απαισιόδοξη για μεγάλα αντιπλημμυρικά έργα, λέγοντας ότι η συζήτηση επανέρχεται μετά από κάθε καταστροφή και μετά ξεχνιέται. Αντιπαρέβαλε έργα που «φαίνονται» και φέρνουν πολιτικό κέρδος, με έργα ουσίας που προστατεύουν ζωές και περιουσίες, υπογραμμίζοντας ελλείψεις σε δίκτυα ύδρευσης, αποχέτευση και βασικές παρεμβάσεις. Από τις τοπικές αναφορές της δεν έλειψε η ακτογραμμή της Ερεσού, την οποία περιέγραψε ως μέτωπο που επιδεινώνεται, αλλά και η ανησυχία για μεγάλης κλίμακας φωτοβολταϊκά σχέδια, αναφέροντας τον αριθμό 47.000 πάνελ και ζητήματα απόβλητων από μπαταρίες λιθίου, καθώς και τον φόβο ότι οι αρνητικές γνωμοδοτήσεις δήμων και περιφέρειας δεν επαρκούν, αφού ο ρόλος τους είναι γνωμοδοτικός.

Η συζήτηση έκλεισε με την πολιτική εικόνα και τη θέση της στη Νέα Αριστερά, με αναφορά στο προγραμματικό συνέδριο και τη συμμετοχή 1008 συνέδρων με φυσική παρουσία. Μίλησε για ανάγκη καθαρού προγράμματος, ενωτικών διαδικασιών και συνεργασιών με δημοκρατικές προϋποθέσεις, ενώ έδωσε έμφαση στην αντίθεση προς την πολεμική οικονομία και στην ανάγκη ενός αντιπολεμικού μετώπου. Στο προσωπικό ερώτημα για ενδεχόμενη υποψηφιότητα, κράτησε αποστάσεις, λέγοντας πως παραμένει ενεργή πολίτης και πως τα υπόλοιπα θα τα δείξει ο χρόνος, κλείνοντας με μια φράση που έμοιαζε να συνοψίζει το κλίμα της συνέντευξης, ότι η άνοιξη δεν έρχεται εύκολα και πρέπει να παλέψουμε για αυτή.