
Ο Βουλευτής κ. Παναγιώτης Παρασκευαΐδης, αναδεικνύει άλλο ένα θέμα της καθημερινότητας των κατοίκων των νησιών μας.
Με ερώτησή του, προς τους αρμόδιους Υπουργούς, σημειώνει την καταχρηστική χρέωση κανονικού ΦΠΑ 24% αντί μειωμένου ύψους 17%, όπως ορίζει ο Νόμος, από εταιρεία σταθερής και κινητής τηλεφωνίας στους καταναλωτές των νησιών μας και ζητά την παρέμβαση του Υπουργείου Ανάπτυξης για την προστασία τους από τον αθέμιτο ανταγωνισμό.
Αναλυτικά στην ερώτηση αναφέρεται:
Η νησιωτικότητα αποτελεί θεμελιώδη συνταγματική επιταγή, η οποία εξειδικεύεται και μέσω του καθεστώτος μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ.
Στο πλαίσιο αυτό, ο Κώδικας ΦΠΑ (Ν. 2859/2000, Άρθρο 21) θεσπίζει τον μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ κατά 30% για συγκεκριμένες περιοχές. Η εφαρμογή του μέτρου αυτού στη σύγχρονη μορφή του καθορίστηκε για τα πέντε νησιά που δέχονται τις προσφυγικές ροές (Λέσβος, Χίος, Σάμος, Κως, Λέρος) με τον Ν. 4811/2021 και εξειδικεύτηκε με την Εγκύκλιο ΑΑΔΕ Ε. 2138/2021, η οποία ορίζει τη μόνιμη εφαρμογή του μειωμένου ΦΠΑ (17% στον κανονικό συντελεστή αντί για 24%) από την 1η Ιουλίου 2021.
Επιπλέον, με το άρθρο 11 του Ν. 5246/2025 και την Εγκύκλιο ΑΑΔΕ Ε.2113/2025 το καθεστώς του μειωμένου ΦΠΑ επεκτάθηκε από την 1η Ιανουαρίου 2026 και στα νησιά με πληθυσμό κάτω των 20.000 κατοίκων (όπως η Λήμνος και ο Άγιος Ευστράτιος).
Παρά το σαφές αυτό νομικό υπόβαθρο, πληθαίνουν οι καταγγελίες συνδρομητών στο βουλευτικό μου γραφείο, που διαπιστώνουν ότι συγκεκριμένοι ιδιώτες πάροχοι τηλεπικοινωνιών (με χαρακτηριστική την περίπτωση της Nova) εισπράττουν συστηματικά και αυθαίρετα ΦΠΑ 24% εις βάρος των πολιτών, αγνοώντας προκλητικά τις εγκυκλίους της ΑΑΔΕ, εδώ και πέντε συναπτά έτη, όσον αφορά τη Λέσβο, και δυο μήνες όσον αφορά τη Λήμνο και τον Άη Στράτη.
Η πρακτική αυτή δεν αποτελεί απλώς ένα τεχνικό σφάλμα, αλλά μια συστηματική και αυθαίρετη είσπραξη επιπλέον φόρου εις βάρος των πολιτών, η οποία επιβαρύνει το ήδη αυξημένο κόστος διαβίωσης στην ακριτική νησιωτική Ελλάδα.
Η άρνηση των εταιρειών να εφαρμόσουν τον νόμο από το 2021 δημιουργεί σοβαρότατα ζητήματα αθέμιτου ανταγωνισμού.
Όταν στην ίδια περιοχή ορισμένοι πάροχοι (πχ ΟΤΕ) χρεώνουν ορθά 17% και άλλοι 24%, προκαλείται βίαιη στρέβλωση της αγοράς και παραπλάνηση των καταναλωτών.
Η είσπραξη αυτή, που διενεργείται χωρίς νομιμοποιητική βάση, στερεί πολύτιμους πόρους από την τοπική οικονομία και πλήττει την εμπιστοσύνη των νησιωτών προς το κράτος δικαίου και τις εποπτικές αρχές.
Προκαλεί κατάπληξη η απάντηση των εταιρειών ότι «αποδίδουν 24% στο κράτος», καθώς ο ΦΠΑ είναι φόρος κατανάλωσης που προσδιορίζεται από τον τόπο παροχής της υπηρεσίας, καθώς οι εταιρείες αυτές έχουν έδρα την Αθήνα, ωστόσο έχουν εγκατεστημένα υποκαταστήματα σε όλα τα προαναφερθέντα νησιά.
Επειδή η νησιωτικότητα δεν αποτελεί απλώς μια γεωγραφική ιδιαιτερότητα, αλλά μια θεμελιώδη Συνταγματική Ρήτρα (Άρθρο 101, παρ. 4 του Συντάγματος), η οποία επιτάσσει στον κοινό νομοθέτη και στη Διοίκηση τη λήψη ειδικών μέτρων για την προστασία των νησιωτικών περιοχών.
Επειδή η επιταγή αυτή εναρμονίζεται πλήρως με την Ευρωπαϊκή Ρήτρα Νησιωτικότητας, όπως αυτή ορίζεται στο Άρθρο 174 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), το οποίο αναγνωρίζει τις μόνιμες γεωγραφικές και φυσικές δυσχέρειες των νησιών και επιβάλλει την εφαρμογή πολιτικών για τη μείωση των αποκλίσεων μεταξύ των επιπέδων ανάπτυξης.
Οι κ.κ. Υπουργοί:
ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ