Τα τελευταία 24ωρα έχουμε γίνει μάρτυρες μιας ξεδιάντροπης και κατάπτυστης διαδικτυακής  επίθεσης, από μερίδα ανθρώπων του νησιού, προς το πρόσωπο της Ειρήνης Μελισσαροπούλου, αφότου ανακοινώθηκε πως συγκαταλέγεται στη λίστα των υποψηφίων συνοριοφυλάκων.

 Να θυμίσω πως η Ειρήνη είναι η κοπέλα που συνελήφθη στο αεροδρόμιο του Χονγκ Κονγκ τον Νοέμβριο του 2017 με 2,6 κιλά κοκαΐνης. Και που αργότερα κρίθηκε ομοφώνως αθώα από το δικαστήριο της Κίνας.

 Παρ’ όλα αυτά, οι τοπικοί «δικαστές» φαίνεται πως διαφωνούν με… όλα. Κατά την άποψή τους η Μελισσαροπούλου είναι ένοχη και, προφανώς, κακώς επιλέχτηκε για συνοριοφύλακας. Αυτή τους τη διαφωνία την εξωτερίκευσαν στα μέσα δικτύωσης με σχόλια του τύπου : “να τη βάλουν στο τμήμα ναρκωτικών, λόγο προϋπηρεσίας”, “το Ελλαδιστάν του βύσματος”, “ντροπή στην Ελληνική Αστυνομία” κλπ. -ανορθόγραφα όλα-.

 Φυσικά, από το λαϊκό δικαστήριο δεν έλειπαν και τα Μέσα τα οποία έδωσαν και τον τόνο στο ιντερνετικό bullying. Γνωστή τοπική ιστοσελίδα έφερε τον παραπλανητικό τίτλο “ Από τις φυλακές του Χονγκ Κονγκ... στην Ελληνική Αστυνομία!”, κατευθύνοντας  έτσι τα σχόλια των αναγνωστών. Ο συντάκτης της είδησης γνώριζε πολύ καλά πως γράφοντας “Ελληνική Αστυνομία” αντί για “συνοριοφύλακας” θα προβόκαρε τον κόσμο να γράψει σχόλια μίσους και, βέβαια, να αποσπάσει περισσότερα like.

Η Ειρήνη έμεινε στη φυλακή του Χονγκ Κονγκ για 17 ολόκληρους μήνες. Δηλαδή, ένας αθώος άνθρωπος στερήθηκε την ελευθερία του, για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα και, πραγματικά, δεν μπορέσαμε να αισθανθούμε λίγη χαρά για μια θετική εξέλιξη στη ζωή του. Αντί να αγκαλιάσουμε, σαν κλειστή κοινωνία που είμαστε, την καινούρια αρχή μιας συντοπίτισσάς μας, η οποία στάθηκε άτυχη και που αδικήθηκε κατά το παρελθόν, επιλέξαμε να την υπονομεύσουμε και να προάγουμε την ανθρωποφαγία.

Αυτά τα περιστατικά με κάνουν να νιώθω θλίψη και ντροπή σαν Μυτιληνιός.

 Νιώθω την ανάγκη, λοιπόν, να συγχαρώ την Ειρήνη, διότι άλλοι στη θέση της δεν θα τα είχαν καταφέρει.

Δεν θα τα είχαν καταφέρει γιατί είναι δύσκολο να βρίσκεσαι φυλακισμένος  για 17 μήνες σε μία ξένη χώρα, χωρίς κανένα γνώριμο πρόσωπο δίπλα σου και ξέροντας πως είσαι αθώος.

Δεν θα τα είχαν καταφέρει ακούγοντας όλα αυτά τα απεχθή σχόλια που προεξοφλούσαν την ενοχή τους.

Δεν θα τα είχαν καταφέρει βλέποντας τον κανιβαλισμό που είχε υποστεί η οικογένεια τους, καθ' όλη  την περίοδο, από τα μεγάλα ΜΜΕ και, ιδίως την τηλεόραση, η οποία έκανε την τραγωδία, show.

Για αυτά, κι άλλα πολλά, που μόνο αυτή ξέρει, θέλω να πω δημόσια συγχαρητήρια στην Ειρήνη για αυτό το καινούριο κεφάλαιό της ζωής  της. Αλλά και στους αφανείς ήρωες, τους γονείς της, για την όλη στάση τους στη διάρκεια αυτής της μακράς περιπέτειας.

ΥΓ.1 Για εύλογους λόγους να διευκρινίσω πως με την Ειρήνη δεν έχω μιλήσει ποτέ και ούτε την έχω συναντήσει ποτέ μου.

ΥΓ.2 Εύχομαι καλή δύναμη σε όλους τους υποψήφιους συνοριοφύλακες του νησιού μας για το δύσκολο έργο στο οποίο καλούνται να ανταποκριθούν.