Δεν υπάρχει κείμενο αναπτυξιακού περιεχομένου που να αφορά στη Λέσβο και να μην περιλαμβάνει το «αξίωμα» πως ο πολιτισμός αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα του νησιού. Κι όποιος μένει ή επισκέπτεται τον τόπο, ακόμη και να μην έχει διαβάσει τίποτε σχετικό, αισθάνεται την γοητεία που τού ασκούν η ιστορία, τα μνημεία, αλλά και η σύγχρονη πολιτιστική δημιουργία.

Σε έναν τέτοιο τόπο, που απ’ άκρη σ’ άκρη ξεχειλίζει απ’ τις μνήμες, τις μουσικές και τις ποιήσεις, όσων μεγαλούργησαν, ανά τους αιώνες, παραμένουμε τυχεροί γιατί άνθρωποι δημιουργικοί, που πιστεύουν στην υπεραξία του πολιτισμού κι έχουν αναλάβει πόστα ευθύνης, σπεύδουν να βάλουν το δικό τους λιθαράκι. Να συνεχίσουν την παράδοση, να προσπαθήσουν να την πλουτίσουν περισσότερο.

Δεν ισχυρίζομαι ότι όλα είναι τέλεια. Αν δεν υπήρχαν παραφωνίες και λάθη, θα είχαμε καταργήσει τη γήινη νομοτέλεια και τις ανθρώπινες αστοχίες. Ούτε υποστηρίζω πως συλλήβδην διασκεδάζουν όλοι και πάντα. Ενδεχομένως ο πολιτισμός να συγκαταλέγεται στα πλέον υποκειμενικά ζητήματα, αφού τα γούστα και οι επιλογές του καθενός μας συνδιαμορφώνονται από διαφορετικούς και πάμπολλους παράγοντες. Όλοι έχουμε απλόχερη κριτική να εισφέρουμε. Πολλές φορές και κακότροπη. Αρνητική. Κυρίως απ’ τα κοινωνικά δίκτυα που ξεσπαθώνει σε πεδίο δόξης λαμπρό, κάθε μικρότητα και κόμπλεξ.

Εμείς συνολικά όμως είμαστε εξαιρετικά τυχεροί που ζούμε ή φιλοξενούμαστε στη Λέσβο, όπου ειδικά το καλοκαίρι – ευτυχώς και το χειμώνα δεν έχουμε παράπονο – τόσο η αυτοδιοίκηση, όσο και μεμονωμένοι άλλοι τοπικοί φορείς, προγραμματίζουν, διοργανώνουν, υλοποιούν, πλήθος πολιτιστικών εκδηλώσεων. Παντού.

Κυριολεκτικά παντού. Γιατί πραγματικά δεν στερούμαστε υποδομών –τουναντίον- που να μπορούν να υποδεχθούν αυτές τις εκδηλώσεις, και μερικές εκατοντάδες ή και χιλιάδες θεατών που θα τις παρακολουθήσουν. Σε γήπεδα και καφενεία. Σε Μνημεία. Μουσεία. Πλατείες. Πολύκεντρα. Παντού.

Πολλές μάλιστα εξ αυτών εντελώς δωρεάν ή με κάποιο μικρό ή και συμβολικό τίμημα. Ειλικρινά αυτό το καλοκαίρι δεν υπήρξε εκδήλωση που θέλησα να πάω και με απέτρεψε ή με δυσκόλεψε το κόστος της. Ακόμα και στα πανηγύρια, αν δεν θέλεις, δεν χρειάζεται να ξοδέψεις πολλά, μια περιουσία για να διασκεδάσεις ανοίγοντας σαμπάνιες ή κερνώντας γνωστούς κι άγνωστους.

Δεν χρειάζεται πολλά για να αποδράσεις απ’ την καθημερινότητα, για να χαρείς, να χορέψεις, να ακούσεις, να δεις. Να γίνεις καλύτερος. Γιατί με όλα αυτά γλυκαίνεται η ψυχούλα σου και βάζει στην άκρη, έστω για όσο διαρκεί το δρώμενο, τα όποια προβλήματα την ταλαιπωρούν. Συχνά η αύρα της χαράς διαρκεί και για ώρες ή και μέρες μετά. Όπως για παράδειγμα στις δύο «εναρκτήριες» συναυλίες των δήμων μας, στις οποίες και δόθηκε αφενός το έναυσμα για τις μεγάλες εκδηλώσεις που διοργάνωσαν, και αφετέρου σηματοδοτήθηκε το στίγμα της πολιτιστικής δημιουργίας τους για το καλοκαίρι του 2025.

Ο Δήμαρχος Παναγιώτης Χριστόφας και η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Εριφύλη Χιωτέλλη, λίγο πριν ο Κώστας Μακεδόνας και οι πολυπληθείς ντόπιες χορωδίες μαζί με τους μουσικούς που τον πλαισίωσαν, μάς ταξιδέψουν μουσικά, μίλησαν στο Κάστρο, για το πώς σχεδιάστηκε και υλοποιείται το πρόγραμμα του Δήμου Μυτιλήνης. Λίγες μέρες μετά, στον αύλειο χώρο του Μουσείου Ελαιουργίας στην Αγία Παρασκευή, η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Ζαχαρώ Ιωακείμ, μεταφέροντας και το μήνυμα του Δημάρχου Ταξιάρχη Βέρρου, περιέγραψε πώς το κοινό θα περιηγηθεί στο Πολιτιστικό Πανόραμα του Δήμου Δυτικής Λέσβου. Για να μείνουμε μετά στον επιβλητικό χώρο να απολαύσουμε τη φωνή του Χρήστου Θηβαίου και τους ήχους της κιθάρας του μοναδικού Παναγιώτη Μάργαρη.

Η χάρη μου ένα δίμηνο τώρα δεν άφησε εκδήλωση για εκδήλωση. Ενδεικτικά, πετάχτηκα και μέχρι το Σίγρι για να ακούσω εκεί στο μικρό εξωτερικό θεατράκι του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας την Ελένη Πέτα. Γλέντησα σε πανηγύρια και φυσικά στη γιορτή της σαρδέλας. Χόρεψα έως πρωίας στην πλατεία του Ακρασίου (πραγματικά υπόδειγμα φιλοξενίας διοργανωτών, η Πρόεδρος του χωριού και ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου), γευόμενη συνοδεία ρετσίνας φρέσκο ζεστό τραχανά. Πού δεν πήγα. Και στην πόλη, και ξανά στην Αγία Παρασκευή με τον Ορφέα Περίδη. Παντού.
Και δίχως να αδικήσω κανέναν, θα’ θελα κλείνοντας να κάνω μια ξεχωριστή αναφορά σ’ ένα υπέροχο ντόπιο σχήμα που ομόρφυνε και το καλοκαίρι μας. Σε ένα σχήμα που «αποσπασματικά», με κάποια μόνο μέλη της ορχήστρας, απολαμβάνουμε συχνά και τις χειμωνιάτικες βραδιές σε μαγαζιά της Μυτιλήνης, της Καλλονής και της βόρειας Λέσβου. Στον Μάνο Σιμιτσή, τραγούδι και κιθάρα, και στην παρέα του.
Αντιγράφω απ’ την αφίσα για τη συναυλία στο Πολύκεντρο Μανταμάδου και στην Πέτρα, που είχε ως τίτλο «Όλα όσα Κράτησα», τους συντελεστές της: ΣΠΟΥΛΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ – ΠΙΑΝΟ /ΦΩΝΗ, ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ – ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ, ΒΑΣΙΛΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ – ΒΙΟΛΙ, ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΙΣΙΔΩΡΟΣ – ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ, ΠΑΤΛΑΚΑΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ – ΤΥΜΠΑΝΑ / ΚΡΟΥΣΤΑ, ΠΛΑΤΑΝΟΥ ΜΠΑΜΠΗΣ – ΗΛΕΚΤ. / ΜΠΑΣΟ. Εκτός αφίσας, αν συγκράτησα σωστά το όνομα, με τη φωνή του βοήθησε και ο κ. Γεωργέλλης.
Κι όλοι εμείς φυσικά που σιγοτραγουδούσαμε μαζί τους, σχεδόν όλα τα τραγούδια, του πολύ καλά διαμορφωμένου προγράμματος. Έχοντας τόσο καλούς μουσικούς να δραστηριοποιούνται ολοχρονίς στο νησί μας, γινόμαστε και πιο απαιτητικοί. Και ξέρουμε, και να εκτιμάμε το καλό «εισαγόμενο» πολιτιστικό προϊόν, και να απορρίπτουμε ό,τι δεν μας ταιριάζει.
Καλές αποδράσεις να έχουμε, για όσο ακόμα κρατούν οι εκδηλώσεις ανά τη Λέσβο…