Δεν προλάβαμε να γλιτώσουμε από τον καταιγισμό  συμβουλών  και οδηγιών  για τις προφυλάξεις που πρέπει να παίρνουμε, ώστε να μην προσβληθούμε από τον κορονοϊό και άρχισαν τα αθηναϊκά κανάλια, να μας αναλύουν τα τουριστικά προτερήματα των διαφόρων ελληνικών τοποθεσιών, ανάμεσα στις οποίες τον πρώτο λόγο κατέχουν φυσικά τα νησιά μας.

Τις παρακολουθώ μετά μανίας- όταν δεν έχω τίποτα καλλίτερο να κάνω- επικρίνοντας τον εαυτό μου για τις λίγες γνώσεις γεωγραφίας ή καλλίτερα πατριδογνωσίας που έχω.

Σύμφωνα λοιπόν με τα κανάλια –της ΕΡΤ μη εξαιρουμένης- τα ελληνικά νησιά, που περιμένουν εναγωνίως του τουρισμό για να επιβιώσουν είναι:  Η Κρήτη, η Μύκονος, η Σαντορίνη, η Ρόδος, η Κως, η Κέρκυρα και η Ζάκυνθος, η Νάξος, η Σύρος και κανά δυο άλλα μικρά νησάκια των Κυκλάδων κυρίως.

Στο χάρτη των Αθηναίων δημοσιογράφων, των καναλιών κυρίως δεν υπάρχουν η Λέσβος, πρώτη και καλλίτερη, η Χίος, Σάμος , η Λήμνος, ο Άη Στράτης, η Σαμοθράκη, η Θάσος, τα νησιά των βορείων Σποράδων.

Καμιά φορά τους ξεφεύγει και καμιά κουβέντα για την Ικαριά, επειδή τους κεντρίζει αφενός ο ιδιαίτερος τρόπος ζωής και η μακροβιότητα  των κατοίκων της, που πολύ θα ήθελαν να την κατακτήσουν, χωρίς βέβαια να υποχρεωθούν να ζήσουν εκεί. Τα νησιά του βορείου Αιγαίου και κυρίως την Λέσβο την θυμούνται, αν συμβεί κάτι με το προσφυγικό-μεταναστευτικό, αν υπάρξει βίαιη εξέλιξη στο θέμα και όταν αρχίσουν να βγαίνουν στα παράλιά της οι βάρκες με τους ανεπιθύμητους, που οι φωστήρες της κυβέρνησης θα τους εξαφάνιζαν και τώρα δεν μπορούν να διαχειριστούν την ύπαρξη 2.000 νεοαφιχθέντων που ζουν στα όρη και στα βουνά ως μη υπάρχοντες.

Μηταράκειος πολιτική λογική, που μου θυμίζει έντονα, δεν ξέρω γιατί  μια παράγραφο του  εξαίρετου μυθιστορήματος του νομπελίστα Ζοζέ Σαραμάγκου, σύμφωνα με την οποία «ο Θεός αν ασχολείται με κάτι αυτό είναι οι άνθρωποι κι ούτε καν όλοι. Αμέτρητοι είναι αυτοί που ζουν σαν γαϊδούρια ή και χειρότερα κι ο Θεός δεν έχει φροντίσει να ενημερωθεί και να τους συνδράμει».

Κι επειδή θεός, που δυστυχώς στην εποχή μας είναι η τηλεόραση, δεν έχει φροντίσει να ενημερωθεί για την ύπαρξη αυτών των νησιών  και ιδίως της Λέσβου, που διαθέτει και ωραίες παραλίες και ορεινές διαδρομές και σπουδαία μουσεία όπως του Απολιθωμένου Δάσους και το Τεριάντ και επειδή οι ονομαστοί Λέσβιοι  δημοσιογράφοι που υπηρετούν σε μεγάλα αθηναϊκά συγκροτήματα μάλλον δεν συγκινούνται, το βάρος πέφτει στις αυτοδιοικητικές μας αρχές, που φαίνεται πως δεν έχουν κατανοήσει την τεράστια σημασία των ΜΜΕ , στην προβολή και ανάδειξη των προτερημάτων μιας περιοχής,  ίπως είναι η Λέσβος. Που έχει 12 σημαίες καθαρών ακρογιαλιών και νερών για κολύμπι και όταν τα δελτία ειδήσεων πανηγύριζαν  για τον μεγάλο αριθμό γαλάζιων σημαιών, που κατέκτησε η χώρα, η Λέσβος επιμελώς παραλείφθηκε.

Και επειδή βλέπω ακόμα να προκηρύσσονται ως δώρα από τα κανάλια, δωρεάν διακοπές (δεν έχει σημασία που είναι μικρής διάρκειας) σε διάφορα νησιά και νησάκια του Αιγαίου και του Ιονίου και επειδή βλέπω να προβάλλονται τοπικά προϊόντα, διερωτώμαι. Δεν υπάρχουν στην περιφέρεια, στους δύο δήμους, στην Γενική Γραμματεία, αρμόδιοι επιφορτισμένοι με την τουριστική προβολή και διαφήμιση; Δεν γνωρίζουν αυτοί τους τρόπους με τους οποίους προσεγγίζονται ή ελκύονται οι δημοσιογράφοι και τα δημοσιογραφικά συγκροτήματα, ώστε να ενδιαφερθούν για περιοχές που παρουσιάζουν τουριστικό ενδιαφέρον. Δεν υπάρχουν σχέδια και τρόποι προβολής;

Έχουμε τόσα πράγματα να προσφέρουμε στους επισκέπτες του νησιού μας, αλλά και των άλλων νησιών του Βορείου Αιγαίου και τα αφήνουμε στο σκοτάδι ή αλλιώς στο ημίφως.

Δεν θα καταλάβουν επιτέλους οι φορείς του νησιού μας, πως ένας Ζούρος, ή ένα ούζο Πλωμαρίου, όσο κι αν τρέχουν, δεν μπορούν  να βγάλουν  τον τόπο από την αφάνεια και την καταφρόνηση;