Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό «Καλημέρα στο Νησί» και τον δημοσιογράφο Θράσο Αβραάμ, ο Στρατής Νικολάου, μέλος του Αγροτικού Γραφείου της Νέας Αριστεράς και της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, παρουσίασε ένα συγκλονιστικό αφήγημα για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε: «Είναι σκάνδαλο και μάλιστα καραμπινάτο», αποδίδοντας ευθύνες στη Νέα Δημοκρατία για την ανάπτυξη πελατειακού κράτους και «βόλεμα ημετέρων».

Η συνέντευξη φώτισε την κορυφή του παγόβουνου: τις επιδοτήσεις που εκτοξεύθηκαν στην Κρήτη από 6,8 εκατομμύρια ευρώ το 2018 στα 30,2 εκατομμύρια το 2020, παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προειδοποίησε από το 2019 έως το 2023 για παρατυπίες, αλλά καμία κυβέρνηση δεν έλαβε μέτρα», τόνισε ο κ. Νικολάου. Την ίδια ώρα, όπως είπε, «η διευθύντρια Εσωτερικών Ελέγχων του ΟΠΕΚΕΠΕ που αποκάλυψε το σκάνδαλο, μετατέθηκε στο πρωτόκολλο».

Ο κ. Νικολάου αποκάλυψε ακόμη ότι τα στοιχεία του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν διασταυρώνονταν επαρκώς με τα δεδομένα της ΑΑΔΕ, γεγονός που διευκόλυνε την καταχρηστική χρήση επιδοτήσεων. «Δημιουργούσαν ενοικιαστήρια για χιλιάδες στρέμματα, τα περνούσαν στις φορολογικές δηλώσεις και ο ΟΠΕΚΕΠΕ απλώς έβλεπε αν είναι δηλωμένα. Ούτε έλεγχος τίτλων ιδιοκτησίας, ούτε διασταυρώσεις για το αν τα δηλωμένα βοσκοτόπια υπήρχαν πραγματικά», εξήγησε.

Η διαφορά στα επίσημα στοιχεία είναι εντυπωσιακή. Η ΕΛΣΤΑΤ καταγράφει 10 εκατομμύρια εγωπρόβατα, ενώ το Υπουργείο μιλά για 16 εκατομμύρια – με τα 7,2 εκατομμύρια (!) στην Κρήτη. «Δεν γίνεται να έχει τόσα ζώα μόνο η Κρήτη!», υπογράμμισε ο κ. Νικολάου, αποκαλύπτοντας ότι το 70% των ΑΦΜ που ευνοήθηκαν με το εθνικό απόθεμα βρίσκονται εκεί. Και παρότι, όπως είπε, «η Λέσβος με 500.000 εγωπρόβατα παράγει 54.000 τόνους γάλα, η Κρήτη υποτίθεται παράγει 78.000 τόνους – παράλογα στοιχεία που κανείς δεν ελέγχει».

Ταυτόχρονα, ο κ. Νικολάου αναφέρθηκε στις σκανδαλώδεις συμβάσεις που εμπλέκουν ιδιωτικές εταιρείες, όπως η GEA Επιχειρείν και μια ακόμη εταιρεία που σχετίζεται με την Τράπεζα Πειραιώς, οι οποίες «έχουν πρόσβαση σε όλα τα μεταδεδομένα του αγροτικού κόσμου». «Αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Οι εταιρείες αυτές βγήκαν εκτός κάδρου, ενώ διαχειρίζονται ευαίσθητα δεδομένα αγροτών και κτηνοτρόφων», σημείωσε.

Η «τεχνική λύση» για τα βοσκοτόπια, που εφαρμόστηκε προσωρινά από το 2010 λόγω των ευρωπαϊκών κανονισμών, εξελίχθηκε σε εργαλείο καταχρήσεων. «Η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε αποφασίσει ότι, μέχρι να ολοκληρωθούν τα διαχειριστικά σχέδια βόσκησης, οι κτηνοτρόφοι μπορούσαν να δηλώνουν εκτάσεις σε όλη τη χώρα για να μη χάσουν ενισχύσεις. Όμως, επειδή τα σχέδια δεν έγιναν ποτέ, αυτό το “προσωρινό” έγινε μόνιμο και άνοιξε διάπλατα την πόρτα στις λοβιτούρες», εξήγησε.

Ερωτηθείς για τις συνέπειες, ο κ. Νικολάου ξεκαθάρισε: «Οι έντιμοι αγρότες και κτηνοτρόφοι δεν κινδυνεύουν να χάσουν τις ενισχύσεις τους άμεσα, όμως η Ελλάδα κινδυνεύει να χάσει το διαπραγματευτικό της ατού στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είμαστε δεύτεροι στην Ευρώπη, μετά τη Μάλτα, σε ύψος ενισχύσεων ανά στρέμμα. Με τέτοιο σκάνδαλο, πώς θα πάμε να διαπραγματευτούμε;»

Για τη μεταφορά αρμοδιοτήτων του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ, εξέφρασε έντονες επιφυλάξεις: «Δεν συγχωρώ καθόλου αυτή τη μεταφορά. Η ΑΑΔΕ δεν έχει εμπειρία σε θέματα αγροτικής πολιτικής και φοβάμαι ότι δεν θα υπάρχει μεγαλύτερη διαφάνεια – αντίθετα, θα χαθεί το εργαλείο άσκησης αγροτικής πολιτικής από το Υπουργείο».

Η πρότασή του για το μέλλον είναι σαφής: «Χρειάζεται εξυγίανση του ΟΠΕΚΕΠΕ, άμεση στελέχωση με επαρκές και ειδικευμένο προσωπικό και επαναφορά του υπό την εποπτεία του Υπουργείου Αγροτικής Πολιτικής – όχι στα χέρια ανεξάρτητων αρχών που δεν δίνουν λογαριασμό σε κανέναν». Και όπως κατέληξε: «Δεν είναι μόνο θέμα ανικανότητας, αλλά και σκοπιμότητας. Ένα μπάχαλο που βολεύει τους επιτήδειους και τις πελατειακές σχέσεις».

Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, με τις σκανδαλώδεις συμβάσεις, την αδιαφάνεια και την απουσία ελέγχων, είναι πλέον στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου – και μένει να φανεί αν θα αποτελέσει την αφορμή για ουσιαστικές τομές ή θα παραμείνει ένα ακόμη επεισόδιο στην ιστορία του πελατειακού κράτους.