Θέλω ν' αγιάσω αλλά δε μ' αφήνει ο διάολος.
Ακούω τόσο καιρό τους "καθ' έξιν, κατ' εξακολούθησιν και κατ' επάγγελμα τυμβωρύχους" να ξιφουλκούν κατά πολιτών. Κατά δημοκρατικών πολιτών που το μόνο που τους "βαραίνει" είναι το δημοκρατικό τους παρελθόν και η επιθυμία τους το παρελθόν αυτό να ξαναγίνει παρόν. Τους ακούω και τους διαβάζω, και αντιδρώ με το "πίσω μου σ' έχω σατανά".

Γι' αυτούς που είναι κρυμμένοι πίσω από τον πρίνο και πότε τρίβουν τα χέρια τους και χασκογελούν χαιρέκακα, πότε σιγοντάρουν και πότε βάζουν την ουρά στα σκέλια, ουδέν σχόλιον.

Όμως, ο διάολος τραβά συνέχεια τη γλώσσα μου και, καμμιά φορά υποκύπτω στον πειρασμό.

Έτσι λοιπόν, ο υπουργός αγροτικής υπανάπτυξης, ο "ακτιβιστής της ακροδεξιάς" που κάποτε εξορμούσε με τσεκούρια γύρω απ' τη Νομική, ο γ.γ. της νεολαίας της χουντικής ΕΠΕΝ που ίδρυσε ο Παπαδόπουλος απ' τον Κορυδαλλό, διαδεχόμενος μάλιστα τον μετέπειτα αρχηγό της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής Νίκο Μιχαλολιάκο, ο επίσημος εκπρόσωπος του Λεπέν στην Ελλάδα, βρήκε ευκαιρία με το επικοινωνιακό σόου που ετοιμάζει ο τωρινός αρχηγός του, για την επέτειο της τραγωδίας της Marfin, να ξιφουλκήσει και πάλι κατά της Αριστεράς.
Ποιος; Ο Βορβορίδης!

Τι; Να ταυτίσει την προβοκατόρικη δράση των "γνωστών- αγνώστων", αυτών που αποδεδειγμένα και διαχρονικά έχουν σχέση με "κρατικούς" και "παρακρατικούς" μηχανισμούς που οδηγούν σε τραγωδίες σαν αυτή που ζήσαμε στην Marfin, να τολμά να την ταυτίσει με τους δίκαιους αγώνες του ελληνικού λαού με σκοπό και στόχο και την αριστερά αλλά και τους αγώνες αυτούς να συκοφαντήσει.

Να θυμίσω, για την ιστορία και μόνο, ότι η Δικαιοσύνη ήδη έχει καταδικάσει τρία ανώτατα στελέχη της τράπεζας γιατί κλείδωσαν τους εργαζόμενους αναγκάζοντάς τους να δουλέψουν υπό την απειλή απόλυσης και απεφάνθη πως "ο θάνατος των υπαλλήλων της Marfin θα είχε αποφευχθεί αν το συγκεκριμένο κατάστημα της οδού Σταδίου δεν είχε τεράστια προβλήματα ασφάλειας".

Να θυμίσω ακόμα, ότι τότε αρμόδιος υπουργός ήταν ο ίδιος με τον σημερινό, Μ. Χρυσοχοΐδης. Και ότι οι φυσικοί αυτουργοί του εγκλήματος δεν έχουν βρεθεί ακόμα.

Έρχεται λοιπόν, σήμερα ο Κυρ. Μητσοτάκης, άξιος επίγονος της παράταξής του, να εργαλειοποιήσει τον θάνατο τριών εργαζομένων και στον τόπο της τραγωδίας να ρίξει και εκείνος τα επικοινωνιακά του πυροτεχνήματα, και μάλιστα, να ζητά για μάρτυρες τους αρχηγούς των άλλων κοινοβουλευτικών κομμάτων.
Δεν διστάζει δε, σε αυτή την επικοινωνιακή φιέστα, να εμπλέξει και την Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Όμως, όλοι οι άλλοι, ας έχουμε καλά και καθαρά στο μυαλό μας ότι οι τρεις νεκροί της Marfin ήταν οι πρώτοι νεκροί ενός πολύ μακρύ, δυστυχώς, καταλόγου νεκρών που έφεραν τα μνημόνια. Και πως ο μόνος τρόπος να μην έχουμε τέτοιους νεκρούς είναι να μην έχουμε ξανά άλλα μνημόνια.