Ο μόνος χαμένος αγώνας, είναι αυτός που δεν δόθηκε.
Και οι συνάδελφοι μας από το Mythical Coast, αύριο, θα διεκδικήσουν να πληρωθούν στο ακέραιο όλες τις αδήλωτες ώρες που δούλεψαν.
Αύριο θα διεκδικήσουν όσες Κυριακές δούλεψαν, πάλι αδήλωτες, και δεν τις έχουν πληρωθεί.
Και το να δηλώνονται οι υπερωρίες και οι Κυριακές, είναι υποχρέωση και μόνο του εργοδότη.
Ο εργοδότης έχει την υποχρέωση να δηλώνει πόσες ώρες και ποιες μέρες δούλεψε ο εργαζόμενος του.
Και φυσικά να τα πληρώνει όλα στο ακέραιο.
Αύριο λοιπόν, δεν θα διεκδικήσουν τα αυτονόητα μόνο για τους εαυτούς τους.
Θα τα διεκδικήσουν για όλους εμάς, για όλους εσάς, για όποιον έχει ζήσει και ζει, την ίδια κατάσταση σε κάθε ξενοδοχείο, καφετέρια, εστιατόριο, ταβέρνα, κατάστημα κ.λ.π.

***
Οι συνάδελφοι μας νίκησαν τον φόβο να ζητήσουν τα χρήματα τους, νίκησαν τον φόβο να «σταμπαριστούν» και να μην ξαναβρούν δουλειά (χιλιοειπωμένο παραμύθι από στόματα εργοδοτών), νίκησαν το άλλο γνωστό σλόγκαν «τίποτα δεν γίνεται».
Νίκησαν, γιατί δεν ήταν ο καθένας και η καθεμιά μονάχος του, αλλά όλοι μαζί.
Νίκησαν, γιατί είχαν μαζί τους το Σωματείο, γιατί συναντήθηκαν με συναδέλφους που έχουν περάσει μία από τα ίδια.
Βρέθηκαν με τους δικούς τους ανθρώπους, που κάνουν τα ίδια χιλιόμετρα οι σερβιτόροι, ψήνουν στην ίδια θερμοκρασία οι ψήστες, σφουγγαρίζουν τα ίδια τετραγωνικά οι καθαρίστριες, πλένουν τα ίδια πιάτα και ποτήρια οι λαντζέρηδες. Αυτά είναι που τους ενώνουν, παρόλο που δουλεύουν σε ξεχωριστά καταστήματα εστίασης ή ξενοδοχεία.

Η πείρα και η εμπειρία που μεταφέρθηκε με τα μέλη της Διοίκησης του Σωματείου, έγινε αγώνας και δράση, για το πως θα διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα τους με καλύτερους όρους και προϋποθέσεις.

Και ναι, σήμερα, μπορούμε να πούμε με κάθε ειλικρίνεια, πως ο αγώνας τους δεν πήγε χαμένος.
Η δημοσιοποίηση των καταγγελιών πριν μία βδομάδα, η τεράστια αποδοχή που είχε από εκατοντάδες εργαζόμενους η ανακοίνωση του Σωματείου αφού έβλεπαν τα ίδια προβλήματα και αγωνίες, επιβεβαιώνει πως ο αγώνας τους δεν πήγε χαμένος.
Το ταρακούνημα που αισθάνθηκαν και εν συνεχεία η τρεμούλα που έχει πιάσει ορισμένους εργοδότες του συγκεκριμένου κλάδου (τουριστικού και επισιτιστικού) επιβεβαιώνει πως ο αγώνας τους δεν πήγε χαμένος.

***
Όλες αυτές τις μέρες, μέλη της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Λέσβου έχουν ακούσει πολλά.
Από εργαζομένους μόνο θετικά σχόλια και από εργοδότες μπόλικα… κομπλιμέντα.
Αυτό, από τη μια μας χαροποιεί και από την άλλη μας πεισμώνει ακόμα περισσότερο για περισσότερους αγώνες και διεκδικήσεις.
Πάντα ο φόβος και ο τρόμος των εργοδοτών ήταν, είναι και θα είναι η Οργάνωση, ο Αγώνας, η Διεκδίκηση και τα Σωματεία.
Ραντεβού λοιπόν αύριο στις 10 το πρωί έξω από την Επιθεώρηση Εργασίας, για να σταθούμε δίπλα στους συναδέλφους που αγωνίζονται για όλους εμάς.

Υ.Γ.
Ο τίτλος είναι δανεισμένος από το τραγούδι: «Ε ρε κοροϊδία», σε στίχους Γιώργου Σκούρτη, σε μουσική Δήμου Μούτση και ερμηνευμένο με την μοναδική χροιά η της Άλκηστις Πρωτοψάλτη.

* Ο Γιάννης Ζαφειρίου είναι Πρόεδρος του Παλλεσβιακού Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου