Κατά  την προεκλογική περίοδο αυτή η Κυβέρνηση μας είχε προετοιμάσει για την επίθεση που θα δέχονταν οι δύο πυλώνες κοινωνικού κράτους , η υγεία και η εκπαίδευση, με απώτερο  σκοπό την υποβάθμισή τους και την ιδιωτικοποίησή τους. 

Η επιδημία του κορονοϊού γελοιοποίησε τις απόψεις τους για το εθνικό σύστημα υγείας.

Τα αυστηρά μέτρα και η πειθαρχία των ελλήνων τους έδωσε όμως τη δυνατότητα να μην πραγματοποιήσουν τις ενέσεις αναζωογόνησης  του εθνικού συστήματος υγείας και τους ανάγκασε να αναβάλουν για μερικά χρόνια την πλήρη ιδιωτικοποίησή  του.

Ο μέσος Έλληνας δέχεται μια μεγάλη επίθεση στο δεύτερο πυλώνα του κοινωνικού κράτους που είναι η δωρεάν παιδεία.  Η κα Κεραμέους, πιστή στην ακραία δεξιά ιδεολογία που δημιουργεί τις ανισότητες και τις αδικίες στην κοινωνία, εφάρμοσε πριν 7 μήνες το μέτρο τις «αριστείας» στις πρώτες μέρες διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Δηλαδή οι άριστοι σε κάποια μαθήματα έχουν δικαίωμα να σηκώσουν την ελληνική σημαία. Δηλαδή τα υπόλοιπα παιδιά που είναι απλώς καλοί στα μαθήματα ή έχουν άλλες δεξιότητες και ικανότητες σε άλλους τομείς, αποκλείονται. Το εθνικό σύμβολο δηλαδή, που ανήκει σε όλους, προσφέρεται ως βραβείο και ως έπαινος στους λίγους και στους άριστους, δημιουργώντας στα υπόλοιπα παιδιά ένα αίσθημα που μου είναι δύσκολο να το προσδιορίσω και να το ονοματίσω.

Σήμερα μέσα σε αυτή τα η λαίλαπα που ζει ο τόπος, επωφελείται προκειμένου να πλήξει την εκπαίδευση, αντί να μιμηθεί πετυχημένα μοντέλα σκανδιναβικών χωρών και να αυξήσει τα ποσοστά    για την παιδεία στον κρατικό προϋπολογισμό.

Συγκεκριμένα :

1. 1.       Αυξάνει τον αριθμό των μαθητών ανά τμήμα και ανά τάξη.

Η διδασκαλία πλέον θα είναι πιο απρόσωπη, θα περιορίζει τον διάλογο και την επαφή εκπαιδευτικού- μαθητή και η εμπέδωση θα συντελείται στα φροντιστήρια και εκτός των σχολικών αιθουσών. Η εκπαιδευτικοί που θα απασχολούνται θα είναι λιγότεροι και έτσι η κυβέρνηση θα εξοικονομήσει χρήματα, αφαιρώντας τα από τον πιο πολύτιμο τομέα μιας προηγμένης και δημοκρατικής κοινωνίας,- που είναι η παιδεία.

1. 2.       Εξετάσεις παντού και πάντα.

Η εντατικοποίηση αυτή της εκπαίδευσης, η πίεση και τα άγχη που δημιουργεί στα νέα παιδία, την καθιστά δυσάρεστη και αποκρουστική διαδικασία, τα αποθαρρύνει και τα απομακρύνει. Είναι μια ευθεία επίθεση στα δικαιώματα των νέων για μάθηση και γνώση. Ο τόπος χρειαζόταν μεταρρύθμιση στην εκπαίδευση  με λιγότερη εντατικοποίηση, περισσότερη αποφόρτιση και συνεργατικότητα για να ετοιμάζει πολίτες δημιουργικούς με γνώση και κρίση, πολίτες με έγνοια για το σύνολο. Η στόχευση είναι άραγε ο μέσος πολίτης να έχει μειωμένες γνώσεις, μειωμένη κρίση, μειωμένη δυνατότητα αντίληψης και αξιολόγησης των πραγμάτων ώστε να είναι εύκολα χειραγωγούμενος και με σκυμμένο το κεφάλι;

1. 3.       Τιμωρία και το «στίγμα» της διαγωγής εφόρου ζωής.

Εδώ θα μπορούσε κανείς εύκολα να μη σχολιάσει. Είναι τόσο απεχθές και ανελεύθερο αυτό!!

Να προσπαθείς να ισοπεδώσεις και να στραγγαλίσεις τον αυθορμητισμό, το δυναμισμό, τη φρεσκάδα, τον ενθουσιασμό των νέων ανθρώπων, αντί να τους μάθεις να συνεργάζονται και να διοχετεύουν αυτή την αστείρευτη ενέργεια της ηλικίας τους  δημιουργώντας και διεκδικώντας για τον εαυτό τους και για το σύνολο. Τους κάνεις ανταγωνιστικούς, φοβικούς, «καρφιά».

Η ωρίμανση των παιδιών, ούτως η άλλως συντελείται ανεπιτήδευτα μέσα από τη διαδικασία κοινωνικοποίησης στις σχολικές αίθουσες. Δεν χρειάζεται ο αυταρχισμός και η ακραία ιδεοληψία της κα. Κεραμέους για να «σκοτώσουν» την ομορφιά της νιότης.

Για την υπόλοιπη ζωή του, ο νέος που δεν θα έχει διαγωγή κοσμικότατη, θα συναντά εμπόδια, αποκλεισμούς και κοινωνική προκατάληψη.

Αυτά τα μέτρα αποτελούν τα μεγαλύτερο πλήγμα σε μια ελεύθερη και δημοκρατική κοινωνία, υπονομεύουν το μέλλον της  και πρέπει να αποτελέσουν ερέθισμα για τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις που θα έχει ζήσει αυτός ο τόπος που θέλει να υπερασπιστεί την ελευθερία και τη δημοκρατία.  

Ίδωμεν