Τις τρεις τελευταίες ημέρες το πένθος μας είναι διπλό. Από τη μια μεριά ο +Αναστάσιος, Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας σε λαϊκό προσκύνημα• σημαντική απώλεια όχι μόνο για την Ορθόδοξη Εκκλησία, τον Χριστιανισμό, τις θρησκείες του κόσμου, για ολάκερη την οικουμένη, που τόσο πολύ αγάπησε και θυσιάστηκε γι' αυτή. Από την άλλη, οι δρόμοι της πατρίδας μας (και στο εξωτερικό, στην Αόριστη Ελλάδα, όπως έλεγε κι ο αξέχαστος Χρήστος Γιανναράς) γεμάτοι κόσμο για το έγκλημα των Τεμπών.

Και οι συνεταίροι της τωρινής κυβέρνησης, τα περιβόητα ΜΜΕ, τα άγρυπνα γυάλινα μάτια της παραπληροφόρησης και των ψεύτικων ειδήσεων, που όλο το εικοσιτετράωρο μετατρέπουν τους πολίτες σε παθητικές μονάδες ζωής, σώνει και καλά προσπαθούν να νεκρώσουν τις πιο ευαίσθητες λειτουργίες της ανθρώπινης ζωής, την ενσυναίσθηση για τον άδικο χαμό 57 νέων παιδιών.

Μέσα σ’ αυτό το σκηνικό, γνωστός και μη εξαιρετέος πολιτικάντης δεν χάνει την ευκαιρία να υβρίζει τους νεκρούς και τις οικογένειές τους. Σ’ αυτή την εποχή των πολλαπλών βαρβαροτήτων, όταν πολιτικός του ελληνικού κοινοβουλίου καθημερινά από τα ΜΜΕ προβάλλεται στις οθόνες των τηλεοράσεων, η ατυχής πορεία του Ελληνισμού είναι δεδομένη.

Σ’ αυτό το σταυροδρόμι, στη μέση της τρίτης δεκαετίας του 21ου αιώνα, οι ενημερωμένοι πολίτες νομίζω πως έχουν τη δύναμη να σταματήσουν την πολιτική και τηλεοπτική δεσποτεία.

Πάνε κάποια χρόνια που ο περουβιανός λογοτέχνης Μάριο Βάργκας Λιόσα -βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας (2010)- έλεγε ότι η ανθρωπότητα μπορεί να ολισθήσει σε ένα κόσμο χωρίς πολίτες, όπου η οπτικοακουστική κουλτούρα θα δημιουργήσει κοινωνίες θεατών, υπό το κράτος δικτατόρων. Προφητικός, πράγματι, λόγος! Έχω την ταπεινή γνώμη ότι μας λείπουν οι επαναστάσεις… Μας λείπουν οι εν δυνάμει προτεραιότητες και οι ώρες μεγάλων αποφάσεων… Ίδωμεν.