To 2023 πραγματοποιήθηκαν στα νησιά του Βορείου Αιγαίου 202.943 διανυκτερεύσεις σε καταλύματα βραχυχρόνιας μίσθωσης (τύπου Airbnb) και αντιστοιχούν μόλις στο 1% των διανυκτερεύσεων που πραγματοποιήθηκαν σε καταλύματα αυτού του τύπου στην χώρα το ίδιο έτος. Την μερίδα του λέοντος από αυτή την τουριστική αγορά κερδίζει η Αττική με 23%, η Κρήτη με 17%, οι Κυκλάδες με  15% και τα Ιόνια Νησιά με 13%.

Να σημειωθεί πως το 2019 στα νησιά του Βορείου Αιγαίου είχαν πραγματοποιηθεί 163.283 διανυκτερεύσεις σε καταλύματα βραχυχρόνιας μίσθωσης. Κάτι που σημαίνει πως από το 2019 ως το 2023 αυξήθηκαν οι διανυκτερεύσεις κατά 24%. Πρόκειται για ένα υψηλό ποσοστό, όμως είναι από τα χαμηλότερα στο σύνολο της χώρας. Για παράδειγμα στα Δωδεκάνησα από το 2019 ως το 2023 σημειώθηκε αύξηση 68% (!!!) των διανυκτερεύσεων, στα Ιόνια Νησιά 53%, στην Κρήτη 47% όσο και στην Δυτική Ελλάδα και στη Θεσσαλία 40%

Τα παραπάνω στοιχεία προέρχονται από την ετήσια έκθεση του ΙΝΣΕΤΕ για τον Ελληνικό Τουρισμό και δείχνουν πως ο κλάδος της βραχυχρόνιας μίσθωσης, στα νησιά του Βορείου Αιγαίου έχει δυνατότητες δυναμικής ανάπτυξης τα επόμενα χρόνια. Εφόσον δεν δημιουργήσουν προβλήματα οι διάφορες νομοθετικής ρυθμίσεις που θεσπίζονται από την κυβέρνηση.

Το πολύ μικρό κομμάτι από την συγκεκριμένη αγορά που παίρνουν τα νησιά του Βορείου Αιγαίου είναι αποτέλεσμα:

1)      Της μικρής τουριστικής ανάπτυξης που έχουν μέχρι σήμερα.

2)      Της έλλειψης των αναγκαίων υποδομών και συνδέσεων (οδικών, αεροπορικών και θαλάσσιων)

3)      Της μη πραγματοποίησης των αναγκαίων επενδύσεων για να δημιουργηθούν τέτοιου τύπου καταλύματα.

Η ανάπτυξη του κλάδου αυτού, με όρους, μέτρο και σχέδιο, θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανάπτυξη σειράς άλλων παραγωγικών κλάδων (βλέπε οικοδομική δραστηριότητα, μεταφορές κ.ά.). Όμως το σημαντικότερο είναι πως μπορούν να αξιοποιηθούν υφιστάμενα ακίνητα σε οικισμούς των νησιών που έχουν ερημώσει ή τείνουν να ερημώσουν. Με αυτό τον τρόπο θα μπορούσε να γίνει διάχυση της τουριστικής κίνησης μέσα σε κάθε νησί και να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα της υπερσυγκέντρωσης σε ένα σχετικά μικρό αριθμό οικισμών κάθε νησιού.