Παρακολουθώντας το τελευταίο διήμερο, τους κλαυθμηρισμούς  των διαφόρων παρουσιαστριών, κυρίως (και δεν είναι σεξιστικό) , των καναλιών, για την μη έλευση του ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΟΣ από τα Ιεροσόλυμα στην αιμάσουσα Ελλάδα, μου ήρθε η εωσφορική ιδέα, να ανατρέξω σε κάποια παλιά δημοσιεύματα γι’  αυτό το «θαύμα», που ως γνωστόν δεν ήταν ευρέως γνωστό  σε μας, ως  το 1988.

Σύμφωνα λοιπόν με όσα γράφονται και λέγονται, το Άγιον Φως, παραδίδεται, θαυματουργώ τω τρόπω, στον ελληνορθόδοξο Πατριάρχη το μεσημέρι του, αυστηρά ορθόδοξου, Μεγάλου Σαββάτου, που μπαίνει, σχεδόν γυμνός, στο ιερό κουβούκλιο.

Και βγαίνοντας ο Πατριάρχης  με αναμμένες τις ράβδους των κεριών, παραδίδει το φως του στους θρησκευτικούς εκπροσώπους των Αρμενίων, Κοπτών και άλλων χριστιανικών μειονοτήτων, που προηγουμένως του έχουν φιλήσει ευλαβικά το χέρι. Αποκλειστικά μόνο σ’ αυτούς, που υποδηλώνουν με τον τρόπο αυτό την υποταγή τους. Είναι  απολύτως προφανές, ότι ο Πατριάρχης που επικοινωνεί έτσι   άμεσα με τον Θεό, θα πρέπει να είναι από κάθε πλευρά ανεπίληπτος και άγιος. Και ως εδώ καλά.

Θα πρέπει όμως να θυμηθούμε, πως πριν από τον παρόντα Θεόφιλο, του οποίου προσωπικά η φυσιογνωμία δεν με εμπνέει, υπήρξε ο κατακρημνισθείς  Ειρηναίος, που υπέργηρος και άρρωστος τώρα   περιθάλπεται σε εκκλησιαστικό ίδρυμα της Αθήνας με προκάτοχο του θρόνου τον περίφημο Διόδωρο, που από το 1979 ως το 2001, υπήρξε ο εκλεκτός του «λαού του Θεού».

Να σημειωθεί ότι καθά λέγονται και γράφονται ο Ειρηναίος στον καιρό της ομηρίας του, όταν μάλιστα  με απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου είχε καθαιρεθεί και καταταγεί στην τάξη των μοναχών, είχε στερηθεί την κάθε είδους περίθαλψη, ακόμα και την ιατρική. Βεβαίως πάλι με απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου αποκαταστάθηκε ως Πατριάρχης, πρώην Ιεροσολύμων. Τώρα γιατί έγινε αυτό, κάποιοι το ξέρουν καλλίτερα από μένα.

Μαρτυρείται λοιπόν για τον Διόδωρο ότι  α) το περισσότερο τμήμα του χρόνου το περνούσε στη βίλλα του στον Άγιο Κωνσταντίνο Καμένων Βούρλων β) όπου υπηρετούνταν  από Ρουμάνες καλόγριες, στις οποίες είχε αδυναμία, οι οποίες άλλωστε αποτελούσαν και το εκκλησιαστικό του προσωπικό στα Ιεροσόλυμα γ) οι οποίες το μεν πρωί θυσίαζαν στον Θεό και τη νύχτα στον Έρωτα, στα διάφορα καμπαρέ της Αγίας πόλεως, άλλωστε ιερόδουλες και στις δύο περιπτώσεις ήταν  δ) διαπραγματεύονταν με ιερωμένους, τις ηγουμενίες των διαφόρων εκκλησιαστικών ιδρυμάτων αντί πολλών χιλιάδων δολαρίων, ε) συμπλήρωνε τον κατάλογο της Αγιοταφικής Αδελφότητας, του εκλεκτορικού σώματος του Πατριαρχείου, με απόβλητους, καταδικασμένους και καθηρημένους κληρικούς, άλλων ορθοδόξων εκκλησιών, αποκτώντας έτσι τον απόλυτο έλεγχο του σώματος, στ) είχε συλληφθεί για λαθρεμπόριο χρυσού, από τις Ισραηλινές αρχές, αλλά δεν οδηγήθηκε σε δίκη μετά από δραστική παρέμβαση της ελληνικής κυβέρνησης ζ)  ο μόνος τρόπος να αφυπνισθεί όταν έπεφτε σε σακχαροδιαβητικό κώμμα, στα τέλη της ζωής του, ήταν να  του υπενθυμίσουν την πορεία του δολαρίου στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης.

Αυτός λοιπόν ο ζων άγιος, έμπαινε κάθε Μεγάλο Σάββατο στο ιερό κουβούκλιο, τα τελευταία μάλιστα χρόνια με αναπηρικό καροτσάκι, για να πάρει το ΑΓΙΟΝ ΦΩΣ, από τα χέρια του Θεού, να το δώσει στους ανθρώπους. Που από το 1988, μεταφέρεται με ειδική πτήση από τα Ιεροσόλυμα στην Αθήνα, πρωτοβουλία ενός ταξιδιωτικού γραφείου, που έσπευσε να υιοθετήσει το ΠΑΣΟΚ και την οποία πρωτοβουλία δεν έλαβε πρόνοια να καταργήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, στα χρόνια της δικής του διακυβέρνησης.

Κι αν όλ’ αυτά αποτελούν φήμες και αισχρές κατηγορίες αθέων, θα σας απαντήσω ότι πρόκειται για καταγεγραμμένα γεγονότα στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 22ας Ιουλίου 2001, με την υπογραφή του κορυφαίου επί των εκκλησιαστικών δημοσιογράφου Γρηγόρη Καλοκαιρινού, που δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί άθεος,  με τίτλο «Όλο το παρασκήνιο στα Ιεροσόλυμα».