Ήταν χαράματα της 3^η Μαρτίου του 2019, όταν ένας τεράσιος μεταλλικός Σταυρός, μαζί με μια μεγάλη τσιμεντένια βάση τοποθετήθηκαν με τη χρήση γεραφόρων οχημάτων στην θέση Απελλή στην παραλία «Τσαμάκια» της Μυτιλήνης.  Την ίδια ημέρα, είχαν συλληφθεί για την ενέργεια αυτή 36 άτομα (35 Έλληνες και ένας αλλοδαπός) από αστυνομικούς. Στους κατηγορούμενους είχαν απαγγελθεί κατηγορίες για κατάληψη δημοσίου κτήματος, αυθαίρετης κατασκευή και για απείθειας.

Χρειάστηκε να έλθει ο Δεκέμβριο του 2024 για να εκδικασθεί η υπόθεση αυτή.  Η συντριπτική πλειοψηφία των κατηγορουμένων κρίθηκαν αθώοι για διάφορους λόγους.  Οι περισσότεροι από αυτούς υποστήριξαν πως βρέθηκαν στην τοποθέτηση του Σταυρού ως απλοί παρατηρητές και αρνήθηκαν την συμμετοχή τους στην όλη διαδικασία.

Μόνο δύο εξ αυτών κρίθηκαν ένοχοι με ποινές φυλάκισης ένας έτους και έξι μηνών αντίστοιχα. Οι δύο καταδικασθέντες εμπλέκονταν στην μεταφορά του σταυρού.

Το ιστορικό ένας υπόθεσης

Ένας μεγάλος τσιμεντένιος Σταυρός τοποθετήθηκε στη βραχώδη ακτή του Απελλή στη Μυτιλήνη, που αποτελεί κομμάτι του ευρύτερου αρχαιολογικού χώρου του κάστρου της πόλης, που προστατεύεται από τον αρχαιολογικό νόμο, εν μια νυκτί από αγνώστους, στις αρχές του Σεπτεμβρίου 2018.

Ήταν η συνέχεια μιας σειράς άλλων γεγονότων που περιλάμβαναν το βάψιμο μεγάλων λευκών Σταυρών στα αναλημματικά ντουβάρια της ακτής.

Κι αυτό σαν συνέχεια επεισοδίων στην ακτή στη διάρκεια του καλοκαιριού  του 2018 που ξεκίνησαν από το διώξιμο αιτούντων άσυλο επειδή έκαναν μπάνιο με «απρεπή αμφίεση» δηλαδή με τα εσώρουχα τους και με την καταστροφή ξύλινων πάγκων για να μην κάθονται οι ξένοι. Ακόμα και με το κλείσιμο του νερού στις ντουζιέρες.

Όλα τα παραπάνω ήταν έργο επίσης αγνώστων, που δεν έγιναν ποτέ γνωστοί.

Είχε προηγηθεί η απαγόρευση της εισόδου στη γειτονική δημοτική πλαζ, όσων δεν διέθεταν διαβατήρια.Πράγμα που έσπρωξε όλους τους αιτούντες άσυλο, που δεν διέθεταν δηλαδή διαβατήριο, στη γειτονική μικρή παραλία στου Απελλή.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2018 τοποθετήθηκε ο Σταυρός στη βραχώδη ακτή πάνω από την παραλία. Έναν χώρο που σχετίζεται και με την ιστορία της πόλης και ιδιαίτερα με αυτήν της εκτέλεσης πατριωτών από τα ναζιστικά στρατεύματα Κατοχής.

Συγκεκριμένα εκεί υπήρχε το καφενείο του Απελλή, Μικρασιάτη πρόσφυγα από την Πέργαμο, που κατεδαφίστηκε με εντολή των γερμανών όταν ο ιδιοκτήτης του επέτρεψε να μείνει εκεί ένα βράδυ ο πατέρας ενός νέου που εκτελέσθηκε την επόμενη μέρα λίγα μέτρα παραπέρα.

Η παρέμβαση του πατέρα για να σταματήσει την εκτέλεση ήταν η αφορμή για την κατεδάφιση του καφενείου. Από αυτό το βράχο επίσης, όπως και από το γειτονικό βράχο με το φάρο της Φυκιότρυπας πετούσαν οι ναζί στη θάλασσα σε τσουβάλια παραγεμισμένα και με πέτρες τους εκτελεσμένους εκεί πατριώτες.

Στην τοποθέτηση του Σταυρού ως συνέχεια των όσων είχαν προηγηθεί, αντέδρασε με ανακοίνωση της περί τα τέλη Σεπτεμβρίου, η Κίνηση πολιτών της Μυτιλήνης «Συνύπαρξη και Επικοινωνία στο Αιγαίο».

Με την ανακοίνωση χαρακτηρίσθηκε η τοποθέτηση του Σταυρού, πράξη «προσβλητική για το σύμβολο του χριστιανισμού, σύμβολο αγάπης και θυσίας και όχι ρατσισμού και μισαλλοδοξίας».

Το θερμόμετρο άρχισε να ανεβαίνει όταν στην ανακοίνωση της «Συνύπαρξης» που ας σημειωθεί ότι ιδρύθηκε πριν 26 περίπου χρόνια, αντέδρασε ομάδα ντόπιων. Που έφθασαν μάλιστα στα όρια επιθέσεων κατά της τότε προέδρου της «Συνύπαρξης» και άλλων.

Μάλιστα κάποια στιγμή δημοσιοποιήθηκαν και φωτογραφίες από ιερείς που έκαναν θρησκευτική τελετή στη βάση του Σταυρού.

Κι ενώ το θέμα έτεινε να ξεχαστεί και παρέμενε μόνο το αίτημα της «Συνύπαρξης» προς τις αρμόδιες αρχές, «να αποκατασταθεί η αυθαιρεσία και η ακαταλληλότητα ύπαρξης θρησκευτικού συμβόλου σε χώρο λουομένων και η μετατροπή του σε εργαλείο επίδοξων σταυροφόρων», στις αρχές Οκτωβρίου του 2018 ήρθε η καταστροφή του τσιμεντένιου Σταυρού επίσης από αγνώστους.

Λίγο καιρό αργότερα και συγκεκριμένα στις 3 Μαρτίου του 2019, Κυριακή της Ορθοδοξίας, νωρίς το πρωί έγινε η τοποθέτηση του μεταλλικού Σταυρού που είχε κατασκευαστεί στην Χίο και είχε μεταφερθεί με πλοίο στη Μυτιλήνη.

Στην υπόθεση είχαν εμπλακεί τότε μέλη της «Χρυσή Αυγή» μαζί με άλλα ακραία στοιχεία από τη Λέσβο αλλά και από τη γειτονική Χίο.