Στο πλαίσιο της πρόσφατης συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου Μυτιλήνης στις 16 Σεπτεμβρίου 2024, η Λαϊκή Συσπείρωση δια του δημοτικού συμβούλου Παναγιώτη Αυγουστίδη εξέφρασε τις ανησυχίες και τις θέσεις της σχετικά με την κατάσταση και τις προοπτικές της ΔΕΔΑΠΑΛ (Δημοτική Εταιρεία Διαχείρισης Απορριμμάτων και Περιβάλλοντος Λέσβου). Το ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων στο νησί τέθηκε στο επίκεντρο, με έμφαση στις ελλείψεις της εταιρείας και τις προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει.

Η Λαϊκή Συσπείρωση υπογραμμίζει ότι τα προβλήματα στη ΔΕΔΑΠΑΛ δεν προέκυψαν πρόσφατα, αλλά αποτελούν διαχρονικό φαινόμενο, επισημαίνοντας ότι οι ελλείψεις στον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και την ανάπτυξη της εταιρείας έχουν βαθιές ρίζες. Παρά τις ευθύνες της σημερινής διοίκησης για τη διαχείριση της καθημερινότητας, η ανεπάρκεια στις αποφάσεις που αφορούν τη διαχείριση απορριμμάτων είναι εμφανής εδώ και χρόνια.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην καθυστέρηση υλοποίησης της Μονάδας Επεξεργασίας Αποβλήτων (ΜΕΑ) της Λέσβου, η οποία, όπως αναφέρθηκε, παραμένει σε εκκρεμότητα στο υπουργείο. Η ΜΕΑ, που προβλέπεται να μειώσει το ποσοστό των απορριμμάτων που καταλήγουν στον ΧΥΤΑ και να ανακτήσει υλικά προς ανακύκλωση, εκτιμάται ότι θα ενίσχυε την οικονομική θέση της ΔΕΔΑΠΑΛ. Παράλληλα, ο σχεδιασμός για τη δημοτική μονάδα κομποστοποίησης στη Μυτιλήνη θεωρείται περιττός και ασύμβατος με τη λειτουργία της ΜΕΑ, καθώς δημιουργεί επιπλέον κόστη για τους δημότες.

Η Λαϊκή Συσπείρωση περιγράφει την κατάσταση της ΔΕΔΑΠΑΛ ως προβληματική, κάνοντας λόγο για μια εταιρεία που λειτουργεί ως «κέλυφος», χωρίς μόνιμο προσωπικό και χωρίς επαρκή τεχνική υποδομή. Με 72 εργαζόμενους που απασχολούνται με συμβάσεις μίσθωσης έργου, η εταιρεία δεν έχει τις δυνατότητες να ανταποκριθεί στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει, δημιουργώντας μια κατάσταση εργασιακής ανασφάλειας και ελλιπούς λειτουργικότητας.

Ένα από τα κύρια θέματα που ανησυχεί τη Λαϊκή Συσπείρωση είναι η πιθανή ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης των απορριμμάτων μέσω των ΣΔΙΤ (Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα). Η εταιρεία ενδέχεται να κληθεί να αντιμετωπίσει τις νέες εγκαταστάσεις και τις απαιτήσεις της κοινοτικής και εθνικής νομοθεσίας, γεγονός που, σύμφωνα με τη Λαϊκή Συσπείρωση, θα οδηγήσει στην επιβάρυνση των δημοτών με αυξήσεις στα ανταποδοτικά τέλη. Αναφέροντας το παράδειγμα της Πελοποννήσου, όπου η διαχείριση μέσω ΣΔΙΤ οδήγησε σε αυξήσεις τελών, η παράταξη εκφράζει φόβους για παρόμοια εξέλιξη στη Λέσβο.

Μια ακόμη σοβαρή πρόκληση είναι το «τέλος ταφής», το οποίο έχει ήδη αρχίσει να επιβαρύνει τον δήμο Μυτιλήνης από το 2022 και θα συνεχίσει να αυξάνεται έως το 2027, στερώντας σημαντικά ποσά από τους κεντρικούς αυτοτελείς πόρους (ΚΑΠ) του δήμου. Η Λαϊκή Συσπείρωση θεωρεί ότι αυτή η κατάσταση αποτελεί έναν μηχανισμό τιμωρίας για τους δημότες, επιβαρύνοντάς τους οικονομικά χωρίς να καλύπτονται ουσιαστικές ανάγκες.

Τέλος, η Λαϊκή Συσπείρωση προτείνει μια σειρά μέτρων για τη βελτίωση της λειτουργίας της ΔΕΔΑΠΑΛ, όπως η ενίσχυση της εταιρείας με μόνιμο προσωπικό και η διεκδίκηση χρηματοδοτήσεων από εθνικούς ή κοινοτικούς πόρους για την υλοποίηση των απαραίτητων υποδομών. Απορρίπτουν κατηγορηματικά την εμπορευματοποίηση της διαχείρισης των απορριμμάτων μέσω ΣΔΙΤ, υποστηρίζοντας τη διατήρηση της διαχείρισης υπό δημόσιο έλεγχο, με στόχο τη βελτίωση των υπηρεσιών προς τους δημότες.

Η Λαϊκή Συσπείρωση κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τις επιπτώσεις των υφιστάμενων πολιτικών, ενώ παράλληλα καταθέτει ρεαλιστικές προτάσεις για μια ουσιαστική αλλαγή στην πορεία της ΔΕΔΑΠΑΛ.