Διαβάζω, εδώ και 2 μέρες, όλες τις ειδήσεις που αφορούν τον άγριο ξυλοδαρμό της συζύγου του γνωστού ποινικολόγου. Αυτού που μας πήρε 2 μέρες να αποκαλύψουμε το όνομά του μήπως και κατάφερνε με κάποιο τρόπο η «καλή κοινωνία» αυτού του τόπου να τα «κουκουλώσει όπως τόσες και τόσες άλλες φορές.

Εκείνου ντε που είχε κάποτε δηλώσει πως «ούτε οι Ταλιμπάν δεν έχουν τέτοιο μένος με τις γυναίκες τους». Εκείνου που είχε αναλάβει το 2022 την υπεράσπιση 50χρονης στην Κομοτηνή, την οποία ο σύζυγός της περιέλουσε με βενζίνη και της έβαλε φωτιά, του υπερασπιστή της συντρόφου του τραγουδιστή Θέμη Αδαμαντίδη, η οποία τον είχε καταγγείλει για τον βίαιο ξυλοδαρμό της. Αυτού που δήλωνε στα κανάλια πως «Για να μη φτάνουμε συνέχεια σε τέτοια σημεία θα πρέπει οι ποινές για ενδοοικογενειακή βία να γίνουν βαρύτερες» και πως «Έχω βαρεθεί σε τέτοιες περιπτώσεις να λέμε ότι μια γυναίκα μόνη της πάει και κάνει καταγγελία ότι δήθεν τη χτύπησαν, δήθεν τη βίασαν, δήθεν το ένα δήθεν το άλλο. Πραγματικά σας το λέω ντροπή».

Διαβάζω τα άρθρα και τις δηλώσεις των «διασήμων» που βάλθηκαν σιγά σιγά να ξεπλύνουν ή να προσπαθήσουν να αλαφρύνουν τον ομόσταβλό τους και το μόνο που πραγματικά αισθάνομαι είναι αηδία.

Αηδιάζω με την τηλεπαρουσιάστρια που είπε ανερυθρίαστα πως «μία καριέρα (του Απόστολου Λύτρα) στο ζενίθ της πλήττεται» κι ύστερα άρχισε να ωρύεται για λαϊκισμούς και πως και ή ίδια έχει βιώσει ανάλογα περιστατικά με τη μητέρα της.

Αηδιάζω με τον «έγκριτο» ποινικολόγο, που έχει πιθανόν άποψη επί παντός επιστητού και με την αυθεντία του ειδικού μας πληροφόρησε πως «είναι απαράδεκτη η ποινική δίωξη που ασκήθηκε εις βάρος του. Αυτά τα χτυπήματα δεν είναι βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη, είναι επικίνδυνη σωματική βλάβη, είναι πλημμέλημα, όχι κακούργημα». Κι αφού είναι έτσι ήταν επιβεβλημένο να αφεθεί ελεύθερος.

Αηδιάζω, διότι αν τα παραπάνω έχουν δόση αλήθειας, τότε γιατί η Εισαγγελέας και η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου ασκούν πειθαρχικό έλεγχο στην ανακρίτρια και τον εισαγγελέα που τον άφησαν ελεύθερο; Για τα μάτια του κόσμου, ή ο ποινικολόγος προσπαθεί να προϊδεάσει για τη συνέχεια και τη μετατροπή της κατηγορίας από κακούργημα σε πλημμέλημά;

Αηδιάζω με τον ίδιο άνθρωπο που «βάφτισε» τον Αποστόλη δηλώνοντας πως «ήταν υπερβολική η ποινική δίωξη που ασκήθηκε εις βάρος του, η ενέργεια ήταν απαράδεκτη και την παραδέχτηκε και ο ίδιος, έχει ανδρικά χαρακτηριστικά και δεν είναι ένα τυχαίο παιδί. Παραδέχτηκε την πράξη, ενώ θα μπορούσε να επιμείνει στην αρχική του θέση». «Αντρικά χαρακτηριστικά» είναι να λες πως το θύμα σου έπεσε από τις σκάλες, να κρατάς το κινητό του, να συνεχίζεις τα ψέματα ως τη σύλληψή σου; Ε μα φυσικά δεν είναι ένα «τυχαίο παιδί» είναι ένα «δικό σας παιδί».

Αηδιάζω στη σκέψη πως κατατασσόμαστε με τον θύτη στην ίδια κατηγορία του «άντρα». Του «παλικαριού» που γνωρίζοντας όσο κανένας άλλος τα νομικά δήλωσε μεταμέλεια, παραδέχτηκε το έγκλημα και ζήτησε ψυχιατρική βοήθεια, όλα τα απαραίτητα βήματα για να ελαφρύνει τη θέση του και να αφεθεί ελεύθερος.  

Αηδιάζω με όλους εκείνους που έσπευσαν να καταθέσουν για να τον υπερασπιστούν ανάμεσα τους και με την πρώην του σύζυγο που τον είχε μηνύσει το 2017 για ενδοοικογενειακή βία αλλά μετέπειτα τα πήρε πίσω και τώρα μας λένε πως ήταν λεκτική η βία και δεν ήταν σωματική και άλλα τέτοια ηθικά «γελοία» επιχειρήματα.

Αηδιάζω στη σκέψη πως όλο αυτό σε λίγο καιρό θα ξεχαστεί. Ο δράστης, να το θυμηθείτε, ίσως και να πέσει στα μαλακά και το αδίκημα να γίνει πλημμέλημα, αυτοί που τον άφησαν ελεύθερο ίσως να μη μάθουμε ποτέ που κατέληξε ο πειθαρχικός τους έλεγχος και όλα καλά μέχρι το επόμενο περιστατικό που πάλι αν είναι «διάσημος» ο δράστης θα βγάλουμε φόρα παρτίδα την κολυμπήθρα του Σιλωάμ για να τον εξαγνίσουμε.

Αηδιάζω όσο διαβάζω, απογοητεύομαι και αναρωτιέμαι άραγε έχουμε φτάσει πάτο ή έχουμε δρόμο ακόμα; Μάλλον το δεύτερο ισχύει υπάρχει κι άλλο βάθος μην ανησυχείτε. Ελάτε να μιλήσουμε για την ενδοοικογενειακή βία, ελάτε να μας πει κανένας «έγκριτος» και «διάσημος» για το πρόβλημα. Φτου σας να μη σας βασκάνω διάσημοι συμπολίτες μου.