Η νοσηλεύτρια Μαρία Μπελάλη με δημόσια τοποθέτηση της καταγράφει πως έφθασε ο Μανταμάδος να θρηνεί το έκτο αβοήθητο θύμα από καρδιακή ανακοπή τα τελευταία 12 χρόνια. Θύματα που πιθανά να είχαν σωθεί αν λειτουργούσαν ορισμένα απλά πράγματα στον τομέα της υγειονομικής κάλυψης του χωριού. Ή αν η κοινωνία του χωριού ήταν σε θέση να αξιολογήσει καλύτερα περιστατικά όπως του 50χρονου Μπάμπη που πέθανε αβοήθητος λίγα μέτρα από την πλατεία του χωριού στις 6 Ιουνίου.

Τα όσα αναφέρει η κ. Μπελαλή στην ουσία είναι μια καταγραφή όσων συμβαίνουν στα χωριά της Λέσβου, και όλης της Ελλάδας, εδώ και χρόνια.

Αναλυτική η κ. Μπελάλη αναφέρει:

Κατοικώ μόνιμα στον Μανταμάδο, από τον Ιανουάριο του 2003. Είμαι νοσηλεύτρια στο επάγγελμα.  Θέλω να πω τα πράγματα με το όνομα τους, ότι συνέπειες και αν έχει αυτό.

Ο Μανταμάδος, είναι ένα κεφαλοχώρι που απέχει 36χλμ από την Μυτιλήνη και 20 χλμ από την Καλλονή.  Αυτό σημαίνει ότι, κάθε πρόσβαση στο Νοσοκομείο ή στο Κέντρο Υγείας Καλλονής, απαιτεί τουλάχιστον 30 και 20 λεπτά της ώρας, αντίστοιχα. 

Γεγονός, που σε ένα επείγον περιστατικό, μετράει σε βάρος της ανθρώπινης ζωής. Ο Μανταμάδος, ήταν πάντα ένα χωριό, που κάλυπταν αποκλειστικά μόνο αγροτικοί γιατροί.   

Αυτό σημαίνει ότι, κάποιες φορές έμενε χωρίς γιατρό, ανάμεσα στις εναλλαγές των αγροτικών, οι οποίοι είχαν μια 12μηνη, περίπου θητεία. 

Αυτό αλλάζει ριζοσπαστικά, όταν για πρώτη φορά στην ιστορία του Μανταμάδου, δημιουργείται θέση ειδικευμένου γιατρού με ειδικότητα Γενικής Ιατρικής.

Την θέση αυτή, αναλαμβάνει επισήμως, από τις 16/6/2006, ο κ. Οθμάνι Σαμίρ-Στέφανος. Για πρώτη φορά στην ιστορία του, ο Μανταμάδος αποκτά τον δικό του,

μόνιμο και μάλιστα ειδικευμένο γιατρό, ο οποίος έως κ σήμερα, υπηρετεί στη θέση αυτή. Μέσα σε αυτά τα 18 χρόνια, έχει κληθεί σε άπειρα επείγοντα περιστατικά, τόσο εντός χωριού, όσο και εκτός, σε δύσβατες αγροτικές περιοχές, σε θαλάσσιες, απομακρυσμένες περιοχές (μεταναστευτικό), σε γειτονικά χωριά του Μανταμάδου όπου δεν υπήρχε ιατρός. 

Έχει σώσει πάρα πολλές ζωές, που σίγουρα θα είχαν χαθεί εάν δεν είχε αντιμετωπίσει άμεσα τα σοβαρά περιστατικά που τις απειλούσαν.  Δυστυχώς, απο τις αρχές του 2012, με απόφαση του Υπουργείου Υγείας και των αρμοδίων, καταργούνται οι εφημερίες στα Περιφερειακά Ιατρεία (δλδ στα χωριά).

Αυτό σημαίνει ότι, μετά την λήξη του πρωινού ωραρίου λειτουργίας των ιατρείων στα χωριά, ο κόσμος μένει ακάλυπτος και μόνος. Πλησιέστερος υγειονομικός σταθμός για εμάς, η Καλλονή, όπου εκεί έχουν υποχρεώσει τους γιατρούς των χωριών να εφημερεύουν.

Η απόφαση αυτή των ανωτέρων, γνωστοποιείται στην τοπική κοινωνία με ανακοίνωση που αναρτάται στην πόρτα του Περιφερειακού Ιατρείου Μανταμάδου, όπου παραμένει ως σήμερα.

Ο κόσμος δυσανασχετεί και παραπονιέται. Φοβάται γιατί 6 χρόνια ήξερε πως έχει γιατρό να τρέξει στα δύσκολα και ξαφνικά μένει στο έλεος του Θεού.  Το αποτέλεσμα αυτής της απόφασης, είναι να έχουν χαθεί αβοήθητοι, 5 άνθρωποι από καρδιακή ανακοπή, μέσα στον Μανταμάδο μόνο, από το 2012 ως το 2022.

Και φτάνουμε στις 06/06/2024...όπου καταρρέει στην πλατεία του χωριού μας ο 50χρονος Μπάμπης και πεθαίνει εντελώς αβοήθητος! Στην πλατεία του χωριού μας, σε κοινή θέα, στις 08:50 το πρωί, καταρρέει και πεθαίνει Αβοήθητος! Τραγικό και ασύλληπτο συμβάν!

Οι λόγοι που το καθιστούν ένα συμβάν που ακούγεται πέρα από κάθε λογική, είναι οι ακόλουθοι: Ο άνθρωπος ένιωσε τα συμπτώματα της επερχόμενης καρδιακής ανακοπής, στο καφενείο μέσα στην πλατεία και είπε ότι δεν αισθάνεται καλά...πονάει και ζητάει βοήθεια!

Εκεί, δεν βρέθηκε ούτε ένας να τον βάλει να καθίσει κάτω και να καλέσει το ΕΚΑΒ όσο ο άνθρωπος βρισκόταν σε μια διαχειρίσιμη ακόμα κατάσταση.  Αντιθέτως, τον στέλνουν να πάει περπατώντας στο φαρμακείο, που απέχει περίπου 80-100 μέτρα.

Από το φαρμακείο, τον στέλνουν περπατώντας να πάει στο ιατρείο για άμεση βοήθεια! Φτάνει κατάκοπος στο ιατρείο, που απέχει από το φαρμακείο περίπου άλλα 100-120μ. Στο ιατρείο δεν βρίσκει κανέναν γιατί δεν έχει ανοίξει ακόμα! Ο ειδικευμένος ιατρός βρίσκεται ακόμα στο Κέντρο Υγείας Καλλονής, από την χτεσινή του εφημερία, και βγαίνει με ρεπό μόλις φύγει από εκεί, και η αγροτική ιατρός, δεν έχει έρθει ακόμα στο ιατρείο!

Φεύγει ο Μπάμπης...και με ότι δυνάμεις του έχουν απομείνει, κατάχλωμος και κατάκοπος, παίρνει τον δρόμο επιστροφής προς την πλατεία.  Πριν μπει μέσα στη πλατεία, καταρρέει μπροστά στο κομμωτήριο και στο πρώτο καφενείο.  Ώρα: 08:50. Από κει και πέρα.....

Δεν κλήθηκε κανένας από τους πιστοποιημένους διασώστες που υπάρχουν στη λίστα κάτω από απινιδωτή ο οποίος βρίσκεται έξω από το φαρμακείο (λίγα δλδ μόνο μέτρα από το σημείο κατάρρευσης).

Δεν έκανε ποτέ κανένας ούτε μια προσπάθεια ανάνηψης με ΚΑΡΠΑ και απινίδωση ή έστω απλές καρδιακές μαλάξεις, Δεν κλήθηκε άμεσα ασθενοφόρο αλλά 10 ολόκληρα λεπτά μετά την κατάρρευση του ανθρώπου.

Ένας-δύο θαμώνες του καφενείου, προσπάθησαν να βοηθήσουν ρίχνοντας του νερό ή με όποιο άλλο τρόπο μπορούσαν οι άνθρωποι να σκεφτούν εκείνη τη στιγμή.  

Το αποτέλεσμα είναι ότι ο άνθρωπος χάθηκε χωρίς να λάβει την παραμικρή βοήθεια που δικαιούταν ως ανθρώπινη οντότητα.  20 λεπτά μετά την κατάρρευση του, έρχεται η αγροτική ιατρός και απλά...με δύο κινήσεις, διαπιστώνει τον θάνατο του.

Τόσο απλά... Και η ζωή συνεχίστηκε μέχρι να τον σηκώσουν επιτέλους από τον δρόμο μετά από 1 ολόκληρη ώρα από την κατάρρευση του.

Και η ζωή συνεχίζεται ακόμα... Και με αυτόν τον τρόπο, φτάσαμε στο έκτο θύμα καρδιακής ανακοπής. 

Να τονίσω κλείνοντας, το εξής: Λόγω των ήδη 5 προηγούμενων θανάτων από ανακοπή, ως επαγγελματίας υγείας, ανέλαβα πριν ενάμιση χρόνο, την πρωτοβουλία να διοργανώσω σεμινάριο Βασικής Υποστήριξης της Ζωής με χρήση Εξωτερικού Απινιδωτή. 

Το σεμινάριο έγινε στις 06/05/2023, στον Μανταμάδο, με επιτυχία προσέλευσης και συμμετοχής. Περίπου 22 άτομα!!!

Έκτοτε η λίστα των ονομάτων και ο Απινιδωτής, βρίσκονται σε κοινή θέα και εύκολη σε όλους πρόσβαση, εξω ακριβώς από την πόρτα του φαρμακείου.

Θεωρώ αδιανόητο να μην κληθεί κανένας από τους 25 που  βρίσκονται στη λίστα. Θεωρώ αδιανόητο να μην έχει ανοίξει το ιατρείο ενώ ήταν ώρα κανονικής λειτουργιάς του.

Θεωρώ αδιανόητο η τοπική κοινωνία να παραμένει στο σκοτάδι στο έτος 2024 και απλά να κοιτάζει κάποιον που έχει καταρρεύσει μπροστά στα μάτια τους.

Θεωρώ αδιανόητο να μην έχει απαιτήσει τόσα χρόνια να υπάρχει νοσηλευτής στο ιατρείο, έτσι ώστε να υπάρχει πάντα επαγγελματίας υγείας στο προβλεπόμενο ωράριο λειτουργίας του ιατρείου.

Θεωρώ αδιανόητο να μας έχουν στερήσει οι αρμόδιοι τις εφημερίες στα χωριά μας...

Και να μας έχουν αφήσει να πεθαίνουμε αβοήθητοι και ‘μεις να μην έχουμε ξεσηκωθεί να διαμαρτυρηθούμε και να διεκδικήσουμε την επιστροφή των εφημεριών στα χωριά μας. Κοινωνία...ώρα μηδέν! Ποιός από εμάς είναι άραγε το επόμενο θύμα; Θα μας δείξει ο χρόνος!

Μαρία Μπελάλη

Μανταμάδος 

11/06/2024