Το 1944 ένας Πολωνοεβραίος δικηγόρος, ο Ράφαελ Λέμκιν, στην προσπάθειά του να αποδώσει εννοιολογικά την μοναδικότητα - τότε - της ναζιστικής πολιτικής των συστηματικών δολοφονιών, συμπεριλαμβανομένου και του αφανισμού των Εβραίων στην Ευρώπη, σχημάτισε τη λέξη '' genocide '',δηλαδή γενοκτονία.Σύμφωνα, λοιπόν, με τον ίδιον τον Λέμκιν, η ιδέα που προσπάθησε να αποδώσει με τη λέξη γενοκτονία ήταν '' ένα συντονισμένο σχέδιο το οποίο βασίζεται σε μια σειρά από συγκεκριμένες ενέργειες , οργανωμένου χαρακτήρα, που αποβλέπει στην καταστροφή των βασικών θεμελίων της ζωής εθνικών ομάδων, με απώτερο στόχο τη βιολογική εξάλειψή τους''.

Στις 9 Δεκεμβρίου 1948, χάρη και στις προσπάθειες του ίδιου του Λέμκιν, τα Ηνωμένα Έθνη ενέκριναν τη Σύμβαση για τη Πρόληψη και την Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας. Αυτή η σύμβαση ορίζει τη '' γενοκτονία '' ως διεθνές έγκλημα για την πρόληψη και την τιμωρία του δεσμεύονται τα συμβαλλόμενα κράτη, ορίζεται, δε, ως εξής:
'' Γενοκτονία αποτελεί οποιαδήποτε από τις ακόλουθες πράξεις η οποία διαπράττεται με σκοπό την καταστροφή, εξ ολοκλήρου η εν μέρει, μιας
εθνικής, εθνοτικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας:
α) Η δολοφονία μελών της ομάδας.
β) Η πρόκληση σοβαρής σωματικής ή διανοητικής βλάβης σε μέλη της ομάδας
γ) Η εθελούσια επιβολή στην ομάδα συνθηκών διαβίωσης που αποσκοπούν στην ολοσχερή η μερική φυσική εξόντωση.
δ) Η επιβολή μέτρων που αποσκοπούν στην παρεμπόδιση των γεννήσεων στο εσωτερικό της ομάδας.
ε) Η δια της βίας μεταφορά των παιδιών της ομάδας σε μια άλλη ομάδα.''
Να σημειώσουμε ακόμα, πως ο όρος γενοκτονία αναφερόταν και στο κατηγορητήριο της Δίκης της Νυρεμβέργης.

Αυτά αναφέρει η σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για την γενοκτονία, και ας έλθουμε, τώρα, και στις μέρες μας.Ένα τεράστιο κύμα διαδηλώσεων, διαμαρτυριών και κινητοποιήσεων παντός τύπου έχει ξεσηκωθεί σ' όλο τον κόσμο κατά της γενοκτονίας που συντελείται σήμερα κατά του Παλαιστινιακού λαού.Δεν είναι, όμως, λίγοι αυτοί που ισχυρίζονται πως αυτό που γίνεται στην Παλαιστίνη δεν είναι γενοκτονία αλλά '' νόμιμη άμυνα '' ( ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ ). Κάποιος , μάλιστα, μίλησε και για '' έντονη απάντηση '' εκ μέρους του Ισραήλ...( Οθ. Ηλιόπουλος, καθηγητής του Xάρβαρντ - βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ).

Ας δούμε, λοιπόν, κάποιες από τις ενέργειες του Ισραήλ, απ' αυτές που το χαρακτήρισαν ως κράτους - δολοφόνου και ας κρίνουμε αν, σύμφωνα με τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών, είναι γενοκτονία ή όχι.
--- Από το 1948 μέχρι σήμερα έχουν σκοτωθεί πάνω από 150.000 Παλαιστίνιοι. Μόνο από τον Οκτώβρη του 2023 υπάρχουν πάνω από 35.500
νεκροί, εκ των οποίων 15.500 παιδιά,10.000 γυναίκες, χιλιάδες ηλικιωμένοι, 492 γιατροί και νοσηλευτές, 346 εκπαιδευτικοί, 143 δημοσιογράφοι
ενώ υπάρχουν και πάνω από 7000 αγνοούμενοι.
--- Υπάρχουν , σύμφωνα με τον ΟΗΕ, πάνω από 6 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι πρόσφυγες και ξεριζωμένοι.
--- Έχει επιβληθεί , σε 100.00 Παλαιστίνιους, πλήρης αποκλεισμός σε τρεχούμενο νερό και ρεύμα.
--- Υπάρχει αποκλεισμός των πολιορκημένων της Γάζας σε φαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη ( κατεστραμμένα νοσοκομεία, νεκροί
γιατροί - νοσηλευτές).
--- Συστηματικές δολοφονίες νέων - εφήβων - παιδιών.
--- Κατάληψη άνω των 3/4 των παλαιστινιακών εδαφών τα τελευταία 76 χρόνια και εκδίωξη των Παλαιστινίων απ' αυτά.
--- Κατάληψη και καταστροφή εκ θεμελίων 774 πόλεων και χωριών της Παλαιστίνης από τις ισραηλινές δυνάμεις κατοχής.

Ποιες, λοιπόν, από τις παραπάνω ενέργειες μπορούν να χαρακτηριστούν ως '' νόμιμη άμυνα ''; Από πότε είναι '' νόμιμη άμυνα ''η σχεδιασμένη και συστηματική δολοφονία γυναικόπαιδων και λοιπού άμαχου πληθυσμού;Από πότε το να καταδικάζεις σε θάνατο από πείνα και δίψα εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους είναι ''νόμιμη άμυνα''; Και από πότε ο εγκλωβισμός εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων σε μια πόλη και στη συνέχεια ο βομβαρδισμός της λέγεται '' νόμιμη άμυνα '';

Όχι δεν είναι νόμιμη άμυνα, Είναι εγκλήματα. Εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και του ανθρώπινου είδους και αυτοί που τα διαπράττουν όσο και αυτοί που τους στηρίζουν είναι εγκληματίες του χειρότερου είδους και, δεν μπορεί, κάποτε,σε κάποια άλλη '' Νυρεμβέργη '' όλοι αυτοί θα πρέπει να κάτσουν στο εδώλιο του κατηγορουμένου.