Έχουν περάσει δέκα μέρες από την 41η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης. Δέκα μέρες, υπεραρκετές για να βγάλει, κανείς, ασφαλή συμπεράσματα για το πως τα ΜΜΕ, δημόσια - λέγε ΕΡΤ - και ιδιωτικά, '' χειρίστηκαν '' ενημερωτικά το γεγονός.

Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να ξεχάσουμε για ποιον λόγο έγινε η πορεία και ας υποθέσουμε ότι καμμιά χιλιάδα άνθρωποι ξεκίνησαν με τα πόδια να πάνε από τον Μαραθώνα στη Αθήνα. Στο δρόμο τους ακολούθησαν κι άλλοι, σιγά - σιγά έγιναν πολλοί πιο πολλοί, και στο τέλος της πορεία έσμιξαν μ' αυτούς που τους περίμεναν και έγιναν κάμποσες χιλιάδες.
Έτσι, αυτό το γεγονός, νέτο- σκέτο, χωρίς να αναφέρουμε τα γιατί και τα διότι, δεν είναι μια είδηση που αξίζει να αφιερώσει , κανείς, μερικά δευτερόλεπτα σε κάποιο δελτίο ειδήσεων ή κάποιες αράδες στην εφημερίδα του;

Ας πούμε τώρα, πως κάποιοι άνθρωποι , όχι τόσοι όσο οι προηγούμενοι αλλά οι μισοί, ή και λιγότεροι, κάνουν μια πορεία από την Ομόνοια μέχρι το Σύνταγμα για να διαμαρτυρηθούν γιατί η ομάδα τους δεν πήρε το πρωτάθλημα, ή για να γιορτάσουν επειδή πήρε το πρωτάθλημα, θα ήταν είδηση στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων ναι ή όχι; Συνεντεύξεις, δηλώσεις για τα γκολ ή τα πέναλτυ, ήταν - δεν ήταν, κι όλα τα σχετικά;

Κι αν κάποιοι, ακόμα λιγότεροι, μαζεύονταν έξω από την ΕΡΤ για να διαμαρτυρηθούν ή για να χαρούν γιατί βγήκαμε ή γιατί δεν βγήκαμε πρώτοι στην γιουροβίζιον, η καλή μας ΕΡΤ, που έχει και ''αποκλειστικώς'' ενημερωτικά - λέμε τώρα .. - κανάλια, θα έβγαζε έκτακτο δελτίο για να μας ενημερώσει, ναι ή όχι;

Κι αν, ακόμα, κάποιοι μαζεύονταν σε μια εκκλησιά για να δουν το '' θαύμα '', ξέρετε που '' δακρύζουν '' εικόνες και τέτοια, θα είχαμε διεξοδική κάλυψη του γεγονότος ναι ή όχι;

Αφήστε, μην απαντήστε, την απάντηση την ξέρω.

Για το ότι, όμως, περπάτησαν σαράντα χιλιόμετρα τόσοι άνθρωποι, απ' όπου περνούσαν γινόταν θέμα συζήτησης, εντυπωσίαζαν και συγκινούσαν με τη ζωντάνια τους και τον παλμό τους, στο δρόμο τους ακολουθούσαν κι άλλοι, κι άλλοι, κι άλλοι, όταν έφτασαν στην Αγία Παρασκευή, έξω από την ΕΡΤ, τα συνθήματά τους έφταναν μέχρι τον ουρανό , και στο τέλος της πορείας μαζεύτηκαν κάμποσες χιλιάδες κόσμος, και όλα αυτά για την ΕΙΡΗΝΗ οι '' κύριοι και οι κυρίες '' της ΕΡΤ και των λοιπών ΜΜΕ ούτε είπαν, ούτε έγραψαν ούτε υπαινίχθηκαν το παραμικρό. Ούτε κάν ''ένα σεμνό μονόστηλο '' που θα έλεγαν και οι αλήστου μνήμης συνταγματάρχες.

Τα γιατί, τα πως, τα μήπως, τα ποιοι και όλα τα τα σχετικά έχουν πάψει πια να με αφορούν και να με ενδιαφέρουν.

Όμως, αν όλοι οι διατάσσοντες και διατασσόμενοι, ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί του '' εγκλήματος '' νομίζουν ότι με τέτοια τερτίπια θα καταφέρουν να κρύψουν, θα καταφέρουν να μη μαθευτεί ότι :

• Η Ελλάδα έχει εμπλακεί, ήδη, σε δυο πολέμους ταυτόχρονα,
• Η Ελλάδα είναι , πια, μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης, τόσο στο μέτωπο της Ουκρανίας όσο και σ΄ αυτό της Μέσης Ανατολής,
• Η Ελλάδα έθεσε '' υποψηφιότητα '' για εγκληματίας πολέμου με τα όπλα λευκού φωσφόρου που έστειλε στην Ουκρανία,
• Η Ελλάδα έστειλε το '' Ύδρα '' στην Ερυθρά Θάλασσα κόντρα στις απόψεις και τις διαθέσεις των στρατιωτικών μας και ύστερα από φοβέρες και απειλές, αν νομίζουν, λέω, ότι θα καταφέρουν κάτι τέτοιο είναι είναι πολύ βαθιά γελασμένοι ...