Ευρωεκλογές, για πρώτη φορά μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα. Μέσα σε μια ατμόσφαιρα που , κυριολεκτικά , μυρίζει μπαρούτι, καλούμαστε να στείλουμε τους ευρωβουλευτές μας στις Βρυξέλες όπου, πιθανόν, να χρειαστεί να αποφασίσουν για πόλεμο ή για ειρήνη.

Πάντως, η συμπεριφορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέχρι σήμερα, δεν χαρακτηρίζεται και η πιο φιλειρηνική, επιεικώς.Είναι βέβαιο, πως αν τα κράτη μέλη της Ε.Ε ασκώντας την εξωτερική τους πολιτική είτε κατά μόνας, είτε μέσω του ΝΑΤΟ, είτε μέσω των οργάνων της Ε.Ε δεν υποδαύλιζαν, πατρονάριζαν και καθοδηγούσαν τα πιο αντιδραστικά τμήματα της ουκρανικής κοινωνίας, και δεν δεν χάιδευαν στο μαλακό υπογάστριο τα νεοναζιστικά μορφώματα, που η δράση τους έστειλε στο θάνατο πολλές δεκάδες ανθρώπων, μέλη μειονοτήτων - Ρώσους, Έλληνες, Αρμένιους, Πολωνούς και άλλους- αλλά και κομμουνιστές, πολύ πριν ξεσπάσει ο πόλεμος με την Ρωσία, σήμερα η κατάσταση στην Ουκρανία θα ήταν εντελώς άλλη.

Κι από την άλλη μεριά, αν, η Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν στήριζε με κάθε τρόπο, το κράτος - τρομοκράτη της Μέσης Ανατολής, αν, παρά τα εγκλήματά του, δεν δεν χτυπούσε στοργικά τον Νετανιάχου στην πλάτη, είναι, επίσης , βέβαιο πως οι τύχες του Παλαιστινιακού λαού θα ήταν άλλες και αυτή τη στιγμή δεν θα κρεμόταν από μια κλωστή η γενίκευση του πολέμου.Αξίζει να αναφέρουμε, εντελώς ενδεικτικά, πως η Ευρωπαϊκή Ένωση στην συμφωνία σύνδεσης Ε.Ε - Ισραήλ το 1995, αναγνωρίζει πως '' ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών διέπει την εσωτερική και εξωτερική πολιτική του Ισραήλ.''!

Και η Ελλάδα; Ποια ήταν η στάση της και η συμβολή της στη διαμόρφωση της παραπάνω κατάστασης και στην άσκηση των παραπάνω πολιτικών;
Μέχρι σήμερα, η χώρας μας και οι περισσότεροι Έλληνες ευρωβουλευτές, και συμμετείχαν στην χάραξη των παραπάνω πολιτικών και ήταν πλήρως εναρμονισμένοι με τις πρακτικές άσκησης τους.Το τελευταίο, μάλιστα, διάστημα η χώρα μας διεκδικεί πρωτεύοντα ρόλο στην άσκηση των παραπάνω πολιτικών. Πολιτικών που μας οδηγούν ολοταχώς στον πόλεμο, και που για την χώρα μας και τον λαό της εγκυμονούν τεράστιους κινδύνους, και μόνο.

Κι εμείς; Όλοι εμείς που σε λιγότερο από δυο μήνες θα κληθούμε να εκφράσουμε την '' εμπιστοσύνη '' μας σε τέτοιου είδους ή και παρόμοιου είδους πολιτικές θα το κάνουμε;Θα συμφωνήσουμε να συρθούμε σε έναν πόλεμο για συμφέροντα εντελώς ξένα και άσχετα με 'μας, και απρόβλεπτες συνέπειες για την εθνική μας κυριαρχία;
Θα δεχτούμε να υποθηκεύσουμε το μέλλον των παιδιών μας, να παίξουμε τις ίδιες τις ζωές τους, για τα γεωστρατηγικά παιγνίδια των ιμπεριαλιστών και για τα συμφέροντα των ενεργειακών ομίλων;

Η απάντηση είναι ένα τεράστιο ΟΧΙ, και η λύση στον αγώνα και στην αντιπολεμική μας ψήφο.