Το θέμα του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών είναι ξεκάθαρα θέμα ανθρώπινων δικαιωμάτων, ισονομίας και ισοπολιτείας. Δηλαδή το ζήτημα είναι αν θα έχουμε όλοι τα ίδια δικαιώματα απέναντι στον νόμο για τα θέματα γάμου και ότι δεν θα υπάρχει διαχωρισμός ανάλογα με τις σεξουαλικές μας προτιμήσεις. Είναι υποχρέωση και θεμέλιο της δημοκρατίας μας η πολιτεία να κοιτάζει όλους τους πολίτες με το ίδιο μάτι είτε αποτελούν μέρος της κοινωνικής πλειοψηφίας, είτε αποτελούν μέρος μικρότερων κοινωνικών-ταυτοτικών ομάδων.

Η δήλωση του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ κυρίου Παναγιώτη Παρασκευαΐδη για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών ήταν τουλάχιστον «παράξενη»:
«Την ώρα που οι Έλληνες αναστενάζουν στα ταμεία των super markets από την συνεχιζόμενη ακρίβεια και αισχροκέρδεια, την ώρα που η εγκληματικότητα χτυπάει κόκκινο και εντείνει το αίσθημα ανασφάλειας των πολιτών ακόμη και στις Περιφέρειες της χώρας, στην Λέσβο, με έκρηξη διαρρήξεων και κλοπών πρόσφατα στη Γέρα, η Κυβέρνηση και ο κ. Μητσοτάκης επιχειρούν να αποπροσανατολίσουν και να αλλάξουν την επικοινωνιακή ατζέντα ασχολούμενοι τώρα με τον γάμο και την τεκνοθεσία των ομοφυλόφιλων ζευγαριών και το πως θα μάθουν τα παιδιά στο νηπιαγωγείο και το σχολείο το Νέο Πρότυπο των δυο μπαμπάδων ή των δυο μαμάδων».

Ο κύριος Παρασκευαΐδης μπερδεύει τα θέματα της καθημερινής πολιτικής όπως είναι η ακρίβεια, η αισχροκέρδεια και η εγκληματικότητα, με τα θέματα της ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δηλαδή επειδή τo τυρί και το ψωμί ακρίβυναν και επειδή υπάρχει έξαρση της εγκληματικότητας, δεν θα συζητάμε για τα ζητήματα των κοινωνικών ελευθεριών έως ότου αντιμετωπιστούν και λυθούν αυτά τα προβλήματα.

Το ένα φυσικά δεν αποκλείει το άλλο. Ως πολίτες μπορούμε να απαιτούμε από τις κυβερνήσεις να μας στηρίζουν όταν πληττόμαστε από την ακρίβεια και την αισχροκέρδεια, απαιτώντας συγχρόνως να ζούμε σε μια κοινωνία που γίνονται σεβαστές οι ελευθερίες όλων μας και όλοι να έχουμε τα ίδια δικαιώματα.

Ο κύριος Παρασκευαΐδης θεωρεί ότι πρώτα πρέπει να γίνει η Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, να λύσουμε όλα τα προβλήματα μας ως κοινωνία, να λύσουμε τα θέματα μας με την Τουρκία και μετά να ασχοληθούμε με αυτό το «δευτερεύον» θέμα. Ζήσε Μάη μου…

Κάπου εκεί μπλέκει και το θέμα της υπογεννητικότητας. «Η υπογεννητικότητα και το εν γένει δημογραφικό πρόβλημα της χώρας, που τείνει να εξελιχθεί σε εθνική πληγή και απειλεί μακροπρόθεσμα την επιβίωση του έθνους, δε λύνεται με τους γάμους των ομοφυλόφιλων, αλλά με γάμους νέων ετερόφυλων ζευγαριών που θα τεκνοποιούν και θέλουν στήριξη και κίνητρα για να κάνουν παιδιά, πολλά παιδιά…». Ποιος του είπε του κυρίου Παρασκευαΐδη ότι το νομοσχέδιο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών γίνεται για να χτυπηθεί η υπογεννητικότητα; Προφανώς ο κύριος Παρασκευαΐδη προσπαθεί να μπερδέψει και το θέμα της τεκνοθεσίας και ψαρεύει σε θολά νερά διεγείροντας τις φοβίες και τις αμφιβολίες του κόσμου για το συγκεκριμένο θέμα.

Για τον κύριο Παρασκευαΐδη το θέμα ανακινείται σήμερα γιατί η κοινωνική ομάδα των ομοφυλόφιλων έχουν αυξηθεί ειδικά μέσα στην κυβέρνηση και στο πολιτικό σύστημα και πιέζουν: «Ας σοβαρευτούν στη κυβέρνηση της ΝΔ που έχει τη πλειοψηφία να νομοθετεί, όπου φαίνεται, και όχι μόνο, ότι η ευγενής και κατά τα άλλα συμπαθής κοινωνική ομάδα των ομοφυλόφιλων, έχει γίνει πολυπληθής στις παρυφές και το περιβάλλον της, αλλά και εν γένει στο πολιτικό σύστημα». Ας μην το σχολιάσουμε…

Και βέβαια δεν έχει στόχο το νομοσχέδιο να μάθει στα παιδιά μας το νέο πρότυπο των δύο μπαμπάδων ή των δύο μαμάδων. Ήδη από την τηλεόραση το ίντερνετ και τις νέες τεχνολογίες, τα παιδιά έχουν ερεθίσματα πολύ διαφορετικά από τα παιδικά χρόνια των γονιών και των παππούδων τους. Είναι η κοινωνική εξέλιξη που δεν σταματιέται είτε μας αρέσει είτε όχι.
Σύμφωνα με έρευνες της κοινής γνώμης στην Ελλάδα η πλειοψηφία είναι υπέρ του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών και της δυνατότητας τους να υιοθετούν παιδιά. Η κοινωνία και ειδικά η νέες γενιές προσαρμόζονται και διαμορφώνουν τη νέα κοινωνική πραγματικότητα.

Με ανοιχτά μάτια και αυτιά ας την καλωσορίσουμε και ας προσπαθήσουμε να την κάνουμε πιο φιλική και πιο ανεκτική, ώστε η ζωή μας να είναι πιο ελεύθερη με λιγότερους καταναγκασμούς και προκαταλήψεις.