Λιγοστές ώρες πριν την καταληκτική ημερομηνία κατάθεσης των εκλογικών συνδυασμών της τοπικής αυτοδιοίκησης αναρωτήθηκα, μάλλον ρητορικά, αν είναι καταγεγραμμένη στις ΔΟΥ της χώρας, ως επαγγελματική δραστηριότητα, αυτή του... μονίμου υποψηφίου στις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Μονάχα στο Δήμο μας οι υποψήφιοι κοντεύουν τους 500 σε ένα εκλογικό σώμα που την πρώτη Κυριακή του 2019 ψήφισαν 27.378 νοματαίοι και τη δεύτερη 21.632. Με απλά λόγια δηλαδή στο Δήμο Μυτιλήνης ένας στους 50 που ασχολούνται με τις εκλογές είναι υποψήφιος, δεν το λες και άσχημα.

Ανάμεσά τους και κάποιοι γερόλυκοι της αυτοδιοίκησης με επαναλαμβανόμενες θητείες στην πλάτη τους, οι ίδιοι και οι ίδιοι, άλλοι με συμπληρωμένες τις επτά δεκαετίες της ζωής τους από καιρό κι άλλοι πού ήτανε μωρά σαν πρωτοεκλέχτηκαν και τώρα βάφουν τις κάμποσες άσπρες τρίχες.

Ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, στη θρυλική ταινία Τζένη – Τζένη, σαν τον ρωτούν γιατί ασχολείται με την πολιτική και κοντεύει να χάσει το εργοστασιάκι του που φτιάχνει λουκούμια από τα χρέη, απαντά πως είναι το μεράκι του. Στην πόλη μας που τα πράγματα δεν είναι τόσο αγνά και άδολα δεν έχω υπόψη μου κανέναν που να κινδυνεύει να χάσει την επιχείρησή του επειδή εκλέχτηκε για χρόνια δημοτικός σύμβουλος.

Ίσα ίσα, κακόβουλοι ψίθυροι μιλούν για άλλους που το έσωσαν το εργοστασιάκι τους, ή που βολεύτηκαν για χρόνια και αποκαταστάθηκαν, ίσως και για άλλους που έχτισαν σπιτάκια ή σπιταρώνες ανάλογα με την οπτική του καθενός.

Προσωπικά, οικτίρω όλους αυτούς που κατηγορούν αναίτια τους ανθρώπους που αφιέρωσαν το είναι τους και τη ζωή τους για το καλό της πόλης μας.
Άκουσα, πρόσφατα, έναν σχεδόν «αιωνόβιο» εκλεγμένο της αυτοδιοίκησης να περιγράφει σε καφέ της πόλης το δράμα του ως αντιδήμαρχος.

Το τηλέφωνο του έλεγε δεν έκλεινε 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, είχε να αντιμετωπίσει όλες τις παραξενιές των συμπολιτών μας, την άρνησή τους για πρόοδο, την ασυνεννοησία ανάμεσα στις υπηρεσίες, τις παθογένειες του κράτους και τις ασάφειες των νόμων, τις αγωγές κακών ανθρώπων που πολεμούσαν το έργο του.

Μια πραγματική τραγωδία που κανένας δε θα ήθελε να ζήσει. Όταν κάποιος αφελής τον ρώτησε γιατί αφού αντιμετώπισε όλα αυτά τα δυσάρεστα για τη ψυχική του υγεία είναι ξανά υποψήφιος, και μάλιστα με παράταξη άλλου κόμματος από αυτό που ανήκει, εκείνος τον κοίταξε με αυτό το βλέμμα της απόγνωσης, αυτού που γνωρίζει και πρέπει να μεταλαμπαδεύσει τη γνώση του στους αδαείς, και του απάντησε μονολεκτικά «Αρρώστια».

Είναι άρρωστοι οι καημένοι οι μόνιμοι υποψήφιοι, που χωρίς κέρδος τρέχουν και παρακαλούν να τους ξαναβάλουν στα ψηφοδέλτια κι ας είναι και εκεί που έφτυναν παλιότερα, δεν έχει σημασία.

Είναι τόση μεγάλη η ανάγκη τους για προσφορά, είναι τόσο πολύ ανιδιοτελείς, τόσο συνειδητοποιημένοι πολίτες που τους θαυμάζω. Υποφέρουν για το καλό του νησιού, εργάζονται άοκνα για μας τους υπόλοιπους τους αχαρακτήριστούς που τους ταλαιπωρούμε, δίνουν την ενέργεια τους, παρατούν τις δουλειές τους, άλλος το εργοστάσιο με τα λουκούμια του, άλλος το ιατρείο του, άλλος το γραφείο του, άλλος το τιμόνι του, χάνουν χρήματα κι αρρωσταίνουν για μας και για το νησί μονάχα.

Κι όλοι μας αντί να τους λυπηθούμε που είναι «άρρωστοι» για προσφορά, τους λοιδορούμε, σα δε ντρεπόμαστε, λέμε πως σφάζονται και γλύφουν για τις καρέκλες και την κουτάλα, πάει και τελείωσε είμαστε μια αχάριστη φάρα ένας αγνώμων λαός.

Κανονικά θα έπρεπε όποιος έχει κατέβει υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος μια με τη ΝΔ μετά με το ΣΥΡΙΖΑ ύστερα με το ΠΑΣΟΚ και ξανά με τη ΝΔ, όποιος επίσης είναι υποψήφιος για πάνω από δεκαετία ή έχει εκλεγεί με διαφορετικούς Δημάρχους πάνω από 2 φορές, όποιος ολοκληρώνει τέτοιους κύκλους να αναγορεύεται σε επίτιμο δημότη, να φιλοτεχνείται ο ανδριάντας του και να τοποθετείται στο Πάρκο της Αγ. Ειρήνης που έχει και μπόλικο χώρο μη ξεμείνουμε γιατί είναι πολλοί.

Θα προσέξατε πως πρότεινα μονάχα ηθικές αμοιβές και όχι ας πούμε ισόβια σύνταξη όπως οι βουλευτές, προκειμένου να τιμηθεί η ανιδιοτέλειά τους, διότι οι άνθρωποι δεν το κάνουν για το κέρδος πόσες φορές πια θα το ξαναπούμε.

Προσπάθησα πολύ να βρω μια αντίστοιχή περίπτωση «αρρώστιας» για να κατανοήσω το άδολο πάθος τους και, ας με συγχωρέσουν, κατέληξα στις «50 αποχρώσεις του γκρι» και την Αμερικανίδα ηθοποιό Ντακότα Τζάκσον.

Εμείς οι ψηφοφόροι οι κύριοι Γκρι (Grey) καταδικάζουμε τους βιτσιόζους μόνιμους δημοτικούς και περιφερειακούς μας συμβούλους στο ρόλο της Αναστάζια Στιλ (κατά κόσμο Ντακότας), τους εξαναγκάζουμε αφού τους ψηφίζουμε διαρκώς σε μαζοχιστική ταλαιπωρία, να εκλέγονται συνεχώς, να μας υπηρετούν και να ταλαιπωρούνται ολημερίς, τους βιάζουμε και τους πονάμε …. αλλά τους αρέσει.

Σαν θα συνεδριάσει με το καλό το νέο μας Δημοτικό ή Περιφερειακό Συμβούλιο ας μετρηθούν όλοι εκείνοι που εμείς ξανά και ξανά θα τους ξαναεκλέξουμε, για να μας κάνουν το νησί και την πόλη όμορφα και καλύτερα. Αν έχουν και λιγάκι χιούμορ μπορούν να βάλουν στην αίθουσα συνεδριάσεων για ντεκόρ τα ερωτικά βοηθήματα των 50 αποχρώσεων του Γκρι.

Μην ακούσω κανέναν, σας παρακαλώ πολύ, να πει πως είναι οι ίδιοι και οι ίδιοι, πως τους βαρέθηκε, πως τίποτα δε θα γίνει διαφορετικά, πως μετά από 5 χρόνια θα ξαναρωτάμε μεταξύ μας τι έφταιξε, πως θα κοιτάμε το νησί να μένει πίσω, ακόμα και από όλη την υπόλοιπη χώρα.

Σημασία δεν έχει αν αλλάζει ο Δήμαρχος αγαπητοί μου συμπολίτες, αν είναι νέος, όμορφος, χαρούμενος, σοβαρός ή μετρημένος, αν είναι ανεξάρτητος ή εξαρτημένος κι άλλα συμπαθητικά. Σημασία έχουν μονάχα οι επιλογές των συνεργατών του, οι επιλογές του γενικότερα, και φυσικά όχι οι υποψήφιοί του αλλά όσοι θα εκλεγούν κι όσοι θα επιλεγούν από εκείνον και θα διοριστούν στη συνέχεια.

Αυτά φυσικά, κανείς δεν μας τα ανακοινώνει, αλλά επιτρέψτε μου να πιστεύω απαισιόδοξα, κοιτώντας τους εκλογικούς συνδυασμούς, πως μοιάζουμε με ένα κοινό συναυλίας που οι μουσικοί (ο Μπάμπης στο μπουζούκι, ο Τάκης στα κρουστά και ο Μάκης στα πλήκτρα) είναι άμουσοι. Όμως εμείς θα πληρώσουμε ηλιθίως ξανά ακριβό εισιτήριο και θα περιμένουμε μια μουσική πανδαισία από το ίδιο συγκρότημα μονάχα που τώρα ο Μπάμπης πήγε στα κρουστά, ο Τάκης στα πλήκτρα και ο Μάκης άρπαξε το μπουζούκι. Ωχ τα αυτάκια μας.

* Ο Δημήτρης Χατζηχαραλάμπους είναι Ταξίαρχος σε αποστρατεία