Τελικά, την ελληνική γλώσσα πρέπει να τη σέβεσαι. Όποιος νομίζει ότι μπορεί να τη χρησιμοποιεί κατά το δοκούν, ότι μπορεί να την κάνει υποχείριό του και να στηρίζει με αυτή τις όποιες κουτοπονηριές του στο τέλος εκτίθεται, την πληρώνει.

Γιατί τα λέω αυτά, ε; Λοιπόν, οι αυτοδιοικητικές εκλογές πλησιάζουν, ο πυρετός ανεβαίνει και τα σούρτα - φέρτα βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη.
Κόσμος ανεβαίνει στα κομματικά γραφεία, στα βουλευτικά γραφεία, τα τηλέφωνα έχουν πάρει φωτιά, παζάρια, συνεννοήσεις και όλα τα σχετικά.
Κάποιοι υποψήφιοι ήδη έχουν αποσπάσει το '' χρίσμα ''και κάποιοι άλλοι έμειναν στα κρύα του λουτρού.

Βέβαια, υπάρχει και η άλλη εκδοχή. Με τις ευλογίες του κόμματος να κατεβαίνουν δυο υποψήφιοι, ένας επίσημος και ένας ανεπίσημος , και όποιος τους κάτσει.
Όμως, είτε στη μία περίπτωση είτε στην άλλη, υπάρχει ζήτημα το πως , το όλο '' concept '' θα σερβιριστεί στο κόσμο.

Και εδώ αρχίζει η βεβήλωση της ελληνικής γλώσσας . '' Επίσημος '' ο ένας , '' αντάρτης '' ο άλλος. Και '' χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ '' χρησιμοποιούν τη λέξη '' αντάρτης '' για κάποιον που πιθανώς να παίζει και το ρόλο του τζουτζέ της εξουσίας.

Βαφτίζουν ή αυτοβαφτίζεται κάποιος αντάρτης , όταν μόλις πριν από μερικές μέρες έτρεχε πίσω, στο πλάι, μπροστά, από πάνω, από όπου, τέλος πάντων, θα ήταν καλύτερα για να τον δει ο '' αρχηγός ''. Εκλιπαρούσε ένα του βλέμμα, μια λέξη του, ένα χαμόγελό του, αλλά τώρα '' αντάρτης '' !

Ε, μη μου πείτε πως διαβάζοντας το '' αντάρτης '', ένα κάποιο χαμογελάκι δεν σκάει στα χείλια σας. Μη μου πείτε ότι δεν φαντάζεστε τον, περί ου ο λόγος, υποψήφιο ζωσμένο με φυσεκλίκια και λύνεστε στα γέλια...

Όμως εκτός από τους '' αντάρτες '' υπάρχουν και οι '' ανεξάρτητοι ''. Όποιος δεν κατάφερε να εξασφαλίσει κάποιο επίσημο χρίσμα, όποιος ξέμεινε από πάτρωνα γίνεται '' ανεξάρτητος ''.

Τώρα, αν κύκλοι του ενός, η και του άλλου, ή και περισσοτέρων κομμάτων βρίσκονται από πίσω του, αν κάποιος μεγαλόσχημος κινεί τα νήματα και τον στηρίζει παντοιοτρόπως ,αυτό δεν έχει καμμιά σημασία. Δηλώνει '' ανεξάρτητος ''.

Τα αντάρτικα , όμως, και οι ανεξαρτησίες ισχύουν μέχρι το βράδυ της Κυριακής των εκλογών. Από το πρωί της Δευτέρας '' αντάρτες '' και '' ανεξάρτητοι '', α, ναι και '' ακομμάτιστοι '' ξανά στο μαντρί.

Για να συνεχίσουν να κάνουν αυτό που έκαναν και πιο μπροστά. Να παίζουν, δηλαδή, όσο πιο καλά μπορούν το ρόλο τους, σαν το μακρύ - μακρύ χέρι της κεντρικής εξουσίας και να εφαρμόζουν όσο πιο πιστά μπορούν τους νόμους, αποφάσεις, ντιρεκτίβες, οδηγίες αυτών από τους οποίους , υποτίθεται, δεν είναι εξαρτημένοι...

*Ο Παναγιώτης Κλαδίτης είναι πρώην διευθυντής της ΔΕΥΑΜ