Με το αποτέλεσμα των εκλογών της 25ης Ιουνίου 2023 και την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα, ένας κύκλος για το ΣΥΡΙΖΑ κλείνει οριστικά. Με το ΣΥΡΙΖΑ συμπορεύτηκα από την ίδρυσή του το 2004, ως μεσαίο επαρχιακό στέλεχος ως το τέλος του 2016, όταν και απομακρύνθηκα, καθώς ένοιωσα αρκετά μακριά, από αυτό που η κυβερνητική του πορεία εξέφραζε, όπως τουλάχιστον εγώ την ονειρεύτηκα.

Όλα αυτά τα χρόνια, μέσα από τους αγώνες, τις νίκες, τις ήττες, τις χαρές και τις λύπες, έκανα από κοινού με πολλούς νυν και πρώην αγαπημένους συντρόφους αυτό το όμορφο ταξίδι, που έφερε το ΣΥΡΙΖΑ στην κυβερνητική εξουσία.

Ζήσαμε διασπάσεις, απογοητεύσεις. Ένα περιθωριακό κόμμα του 4%, που πήρε μέρος στο ξεσηκωμό της νεολαίας μετά τη δολοφονία Γρηγορόπουλου, που ήταν κάθε μέρα στις πλατείες των αγανακτισμένων, που λοιδορήθηκε πως χαϊδεύει πότε τα αυτιά των κουκουλοφόρων και πότε τις μούντζες της πάνω πλατείας, που εκτοξεύτηκε στις εκλογές του 2012 και ήλθε στην κυβερνητική εξουσία το 2015. Με κορυφαία στιγμή το περήφανο «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού στους εκβιασμούς του τραπεζικού κεφαλαίου και του λόμπυ της λιτότητας της ΕΕ. Και σ’ όλα αυτά, είχε ως ηγέτη τον Αλέξη Τσίπρα.

Τώρα που κλείνει ένας κύκλος, οφείλουμεμ όλοι όσοι πήραμε μέρος σ’ αυτήν την πορεία, να πιστώσουμε στον Αλέξη Τσίπρα αυτό που του ανήκει και να του πούμε ένα ευχαριστώ. Ένας νέος κύκλος αγώνων ανοίγεται για την απόκρουση της δεξιάς και της ακροδεξιάς σε Ελλάδα και Ευρώπη. Ένας κύκλος που αφορά μεγάλο μέρος του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και του κόσμου της πέραν αυτού Αριστεράς, του ΚΚΕ συμπεριλαμβανομένου. Σε αυτό τον κύκλο θα αναδειχτούν και οι νέοι ηγέτες. Μέσα από το κίνημα και τους αγώνες.