Εντάξει, τα καταφέραμε μια χαρά. Η Νέα Δημοκρατία με ένα φαραωνικό ποσοστό, που και εκείνη δεν το πιστεύει ακόμα, κυρίαρχος του παιχνιδιού. Επέβαλε, μάλιστα, και δεύτερες εκλογές γιατί έτσι ήθελε. Γιατί αυτό το 40,7% που πήρε ήθελε να της δώσει βουλευτές για 60%, ή και παραπάνω. Είπαμε, κυρίαρχος του παιχνιδιού. Απόλυτος όμως; Θα δείξει.

Είναι βέβαιο πως και στις 25 Ιούνη θα είναι και πάλι πρώτη, και πιθανά με αυτοδυναμία. Άλλωστε, από μεριάς της, αυτό είναι το ζητούμενο. Μας απειλεί, μάλιστα, πως αν δεν «κάτσουμε καλά»  θα στήσει μέσα στον Αύγουστο,  κατακαλοκαιριάτικα, και τρίτες κάλπες. Βλέπεις, έχει στα χέρια της όλα τα χαρτιά. Και άσσους και μπαλαντέρ.

Ας μη γελιόμαστε, λοιπόν, κυβέρνηση θα έχουμε. Και μάλιστα, ξέρουμε και τι είδους κυβέρνηση θα έχουμε.

Από αντιπολίτευση, όμως, τι γίνεται, θα έχουμε;

Δεν εννοώ, βέβαια, αν θα συμπληρωθούν τα έδρανα της Βουλής. Αυτά σίγουρα θα γεμίσουν. Ρωτώ αν θα έχουμε αντιπολίτευση στη πράξη. 

Όχι σαν κι αυτή που είχαμε μέχρι τώρα. Όχι τα «θα λογαριαστούμε μετά», όχι προτάσεις για «συνεταιριστικούς» υπουργούς, όχι λόγια, καυγάδες, κοκορομαχίες και όταν ερχόταν η ώρα για τις κρίσιμες ψηφοφορίες τα χεράκια ψηλά... Ας μη ξεχνάμε πως, τη τετραετία που πέρασε, ο ένας καπαδόκης ψήφισε τα μισά κυβερνητικά νομοσχέδια και ο άλλος το 70% περίπου.

 Ξανά ρωτώ, λοιπόν,  αντιπολίτευση στη πράξη, θα έχουμε; Αντιπολίτευση και μέσα στη Βουλή αλλά και έξω. Αντιπολίτευση που να μάχεται, μέσα κι έξω, τα αντιλαϊκά σχέδια - νομοσχέδια της κυβέρνησης, που να στηλώνει τα πόδια και να αντιπαλεύει, μέσα κι έξω, ότι εχθρικό για τα συμφέροντα του λαού, που θα λέει όχι, μέσα κι έξω, στο ξεζούμισμα των εργαζομένων, στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, στα αντεργατικά σχέδια, στις Νατοϊκές συμφωνίες για το Αιγαίο - που όπου να 'ναι έρχονται - και σε ότι άλλο έχουν σκοπό να ρίξουν στο κεφάλι μας. Τέτοια αντιπολίτευση θα έχουμε;

Στις 25 Ιούνη, μας δίνεται μια μοναδική ευκαιρία. Ίσως για πρώτη φορά στα χρονικά της  πολιτικής ιστορίας, ένας λαός  εκλέγει πρώτα τη κυβέρνηση του και μετά την αντιπολίτευση. 

  Να, λοιπόν η ευκαιρία. Αφού ξέρουμε τι μας περιμένει στη γωνία, ας δώσουμε δύναμη σ' αυτούς που θα μπορούν να πάνε κόντρα σ' όλα όσα απεργάζονται σε βάρος μας. Να δώσουμε δύναμη σ' αυτούς που έχουν αποδείξει πως και θέλουν και ξέρουν και μπορούν. Που είναι γειωμένοι μέσα στη κοινωνία, στη νεολαία, στα συνδικάτα. Που στάθηκαν και στέκονται διαρκώς πλάι μας στα δύσκολα που περνάμε. Έχουμε μια μοναδική ευκαιρία, ας μη τη χάσουμε.

*Ο Παναγιώτης Κλαδίτης είναι πρώην διευθυντής της ΔΕΥΑΜ