Έχουμε μπλέξει:

Αν για κάτι ήμαστε περήφανοι και περήφανες, είναι ότι ποτέ δεν κρυφτήκαμε και ειδικότερα στο προσφυγικό.

Οι απόψεις μας είναι γνωστές, ο τρόπος που το διαχειρίστηκε η προηγούμενη κυβέρνηση γνωστή: Μπορεί κάποιος να συμφωνεί ή να διαφωνεί με αυτόν τον τρόπο, μπορεί να υπήρξαν μεγαλύτερα ή μικρότερα λάθη και αστοχίες, αλλά ήταν καθαρή.

Το είχαμε πει, παντού και σε όλους καθαρά: "Τον πρόσφυγα ή τον πνίγεις ή τον σώζεις και αν τον σώσεις τότε αρχίζουν τα προβλήμματα. Εμείς θα τον σώζουμε. Αν θέλετε να πνίγονται, διαλέξτε άλλους",

Δον κρυφτήκαμε από τις τοπικές κοινωνίες: Η Μόρια δεν μας έχασε. Πολλές ήταν οι φορές που πήγαμε και μαζί με τους κατοίκους είδαμε πως μπορεί να αντιμετωπιστεί καλύτερα η κατάσταση, τι μπορούμε να κάνουμε, τ να περιμένουν από εμάς.

Δεν παίξαμε με το νησί και τους κατοίκους του. Στόχος ήταν η συνεχής αποσυμφόρηση, δεν υπήρχε σε κανενός το μυαλό σχέδιο για δεύτερο hot spot.

Ούτε ο Μουζάλας, ούτε ο Βίτσας (που μπορεί κάποιος αν θέλει να τους καταλογίσει τα μύρια όσα) έπαιξαν ποτέ το κρυφτούλι με τον κόσμο του νησιού και τους φορείς του. Αντιμετώπισαν τις οποίες προκλήσεις στα ίσα, ανθρώπινα, πρόσωπο με πρόσωπο.

Με τούτους εδώ έχουμε μπλέξει:

Κρύβονται, τακτικίζουν, δεν υπολογίζουν τους ανθρώπους, υποτιμούν το νησί, αδιαφορούν για τα πάντα, δείχνουν ότι δεν ξέρουν τι θέλουν, λένε ψέματα, κοροϊδεύουν. Δεν διστάζουν να εκθέτουν καθημερινά τους ανθρώπους, που εδώ στο νησί, τους στήριξαν, είναι ικανοί για το χειρότερο σενάριο.

Είναι δηλαδή αδίστακτοι και πραγματικά έχουμε μπλέξει!