Σήμερα πραγματοποιούνται εκδηλώσεις διαμαρτυρίας στη Μυτιλήνη, στη Χίο και στη Σάμο, ενάντια στη δημιουργία νέων δομών για αιτούντες άσυλο όπως εξήγγειλε η κυβέρνηση. Οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται μετά από πρόταση της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου και των δημάρχων των νησιών.  Όμως, οι φορείς των νησιών νιώθουν «μουδιασμένοι», καθώς οι διοργανωτές δεν έχουν κάνει καμιά προετοιμασία, παρά ανακοίνωσαν μόνο συνέντευξη τύπου! Μάλιστα έχουν ευθυγραμμιστεί στην ορολογία με την κυβέρνηση· έτσι η συνέντευξη θα δοθεί «για το μεταναστευτικό πρόβλημα, το οποίο ταλανίζει τις νήσους της Περιφέρειας».

Οι κάτοικοι χωριών και περιοχών, οι οποίες είναι υποψήφιες για τη δημιουργία κλειστών κέντρων κράτησης, διαφωνούν και αρνούνται τη δημιουργία δομών στα όρια της περιοχής τους. Πραγματοποιούνται συνελεύσεις, βγαίνουν αποφάσεις, εκδίδονται ψηφίσματα. Όλα είναι στο πνεύμα του λόγου που είχε προεκλογικά η τότε αξιωματική αντιπολίτευση και νυν κυβέρνηση. Απόρριψη κάθε πρότασης και σκέψης για λειτουργία δομής. Ένα γενικό «να φύγετε να πάτε αλλού» επικρατεί, από περιφερειάρχες, δημάρχους, φορείς και κατοίκους. Ό,τι σπάρθηκε, θερίζεται τώρα.

Όσο αφορά την περίπτωση των αυτοδιοικητικών του Βορείου Αιγαίου μπαίνει το ερώτημα: Γνώριζαν και συμφώνησαν ή όχι ο Περιφερειάρχης Β. Αιγαίου κι οι δήμαρχοι των νησιών την πρόθεση της κυβέρνησης να δημιουργηθούν κλειστά κέντρα κράτησης στα νησιά, αλλά και τις τοποθεσίες; Απ’ ότι γνωρίζουμε έγιναν συναντήσεις ανάμεσα σε εκπροσώπους της κεντρικής  κυβέρνησης και των ταγών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης των νησιών και οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης δήλωσαν ότι οι αποφάσεις κι εξαγγελίες είναι σε γνώση των αυτοδιοικητικών των νησιών μας. Αυτοί με τη σειρά τους δηλώνουν ότι δεν γνωρίζουν τίποτα. Κάποιος ψεύδεται, δεν θυμάται, παραπλανήθηκε ή άλλα κατάλαβε.

Υπάρχει κι η περίπτωση να συμφωνήθηκε ότι θα γίνουν οι ανακοινώσεις από την κυβέρνηση, κι οι αυτοδιοικητικοί θα κάνουν πως ξαφνιάζονται και θα διαμαρτυρηθούν. Έτσι συνέβη στη Λέσβο το μακρινό 1900. Ο τότε Δήμαρχος, Καβέτσος, ήθελε να φτιάξει Δημοτικό Κήπο, αλλά στον χώρο αυτό υπήρχε το κτίριο του Λιμεναρχείου. Δωροδοκήθηκε ο Βαλής (Νομάρχης) του Αιγαίου Αμπετίν πασά Νίνο, με το χτίσιμο ενός μεγάρου αξίας 1.600 χρυσών λιρών. Οπότε λέει ο Βαλής στον Δήμαρχο Μυτιλήνης: «Χάλα εσύ και εγώ θα κάνω πως δε βλέπω». Το Λιμεναρχείο κατεδαφίστηκε σε μια νύχτα, «τα υλικά με τα έπιπλα και τα τεφτέρια εκάησαν και ερρίφθησαν εις την θάλασσαν» γράφουν οι εφημερίδες της εποχής. Ο Τούρκος Λιμενάρχης έσκασε από το κακό του. «Κανένα πρόβλημα αφέντημ! Θα μας στείλουν άλλον», είπε ο Πασάς!

Έτσι και τώρα, χαλαρά και χλιαρά θα εκφράσουν την όποια διαφωνία τους οι εκπρόσωποι των νησιών προς την κυβέρνηση. Υπάρχει όμως η σύγκριση με τον Μάιο του 2018. Τότε οι διαδηλωτές «κουνούσαν τις κλούβες των ΜΑΤ» με 6.000 πρόσφυγες, ενώ τώρα με κοντά 20.000 κουνάνε δελτία τύπου!