Η διασπορά φημών για την δημιουργία κλειστού κέντρου στη θέση «Πλάτη» Μιστεγνών, ήταν η πρώτη μπλόφα της κυβέρνησης, για να σφυγμομετρήσει τις αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας.

Η θέση «Διαβολόρεμα» πάλι, είναι τόσο εξόφθαλμα ακατάλληλη που μας προβληματίζει για το αν η κυβέρνηση θέλει πράγματι να υλοποιήσει το κλειστό κέντρο ή αν ψάχνει άλλοθι στις αντιδράσεις των κατοίκων. Σήμερα έγινε γνωστό ότι υπάρχουν συζητήσεις για νέα θέση στη δυτική Λέσβο. Μπλόφα στη μπλόφα και μια κυβέρνηση να παίζει την κολοκυθιά.

Μετά την πρόσφατη άρνηση των Ευρωπαϊκών αρχών να χρηματοδοτήσουν την κατασκευή και λειτουργία κλειστών κέντρων κράτησης, γίνεται απόλυτα κατανοητό ότι η κυβέρνηση, γνώριζε εκ των προτέρων τη μη υλοποίησή τους, αλλά τάιζε σανό τα ακροδεξιά της πρόβατα.

Αυτό που έμεινε λοιπόν από όλη αυτή την ιστορία, είναι η κυβερνητική πολιτική του «διαίρει και βασίλευε» στις τοπικές κοινωνίες, η θλιβερή – ντροπιαστική εικόνα της πρόσφατης συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου Μυτιλήνης, οι μουλωχτές αποφάσεις και κυρίως ότι η κυβέρνηση εμπαίζει τους Σαμαρικούς βουλευτές της οπαδούς των απόψεων των κλειστών κέντρων. Η Ν.Δ. προσπάθησε να αποδείξει στο ακροδεξιό της ακροατήριο ότι  είναι αποφασισμένη να λάβει σκληρά  αντι-μεταναστευτικά μέτρα, η πραγματικότητα όμως είναι ότι έχει χαθεί ο έλεγχος. Και δεν είναι σχήμα λόγου.

Ο χειμώνας είναι μπροστά και η πολιτεία είναι απούσα από τη Μόρια. Οι εργαζόμενοι στο ΚΥΤ της Μόριας κάνουν στάση εργασίας, καθώς υπάρχουν σημαντικές ελλείψεις σε γιατρούς, εργαζόμενους στην καθαριότητα, εργαζόμενους στα ασυνόδευτα ανήλικα και δεν έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες για νέες προσλήψεις προσωπικού μέσω ΟΑΕΔ, ενώ οι υπάρχουσες συμβάσεις δεν έχουν ανανεωθεί. (Κατά τα άλλα υπόσχονται νέες θέσεις εργασίας ). Κάτω από τα λιόδεντρα κοιμούνται 16.000 άνθρωποι!

Ο χειμώνας θα βρει ανθρώπους απροστάτευτους, μικρά παιδιά, γέροι, θα υποφέρουν. Ποιος πολιτισμός  και ποια θρησκεία, ποια πολιτεία και ποιοι πολιτευτές; Ποιος θα μπορέσει να σταθεί όρθιος, μπροστά στην ανθρωπιστική κατρακύλα  που θα ζήσουμε σε λίγες μέρες...

Με φυλακές και με καταπατήσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν προστατεύεται η πατρίδα.  Με παιχνιδάκια σε βάρος των τοπικών κοινωνιών δεν προστατεύεται η πατρίδα. Με θανάτους απροστάτευτων ανθρώπων δεν προστατεύεται η πατρίδα.

Τουλάχιστον, όχι η δική μου πατρίδα.

Σε κάθε περίπτωση βρισκόμαστε μπροστά σε μία τραγωδία και η δεξιά μας έχει συνηθίσει σε τέτοιες.