Έλεγε κάποτε ο αείμνηστος Δήμαρχος Μυτιλήνης Νότης Παναγιώτου για κάποιους δυστυχώς συνεργάτες του πως «αν τους δέσεις τα μάτια και τους πας στην Κοζάνη και τους πεις εδώ είσαστε δημοτική αρχή θα σου πουν ναι εδώ είναι...». Ήθελε να πει ότι κάποιοι που συν=μετείχαν σε σχήματα δημοτικής αρχής αγνοούσαν ακόμα και τον τόπο που είχαν κληθεί να υπηρετήσουν μέσω της αυτοδιοίκησης. Και φυσικά απέτυχαν.

Η Μυτιλήνη από τότε, αρχές της δεκαετίας του 1990 έως σήμερα.... δυστύχησε να έχει όχι μόνο στελέχη της δημοτικής αρχής αλλά και Δημάρχους που αγνοούσαν τον τόπο. Κάποιοι που αν τους αμολούσες στα στενά των παλιών γειτονιών θα χάνονταν. Ούτε την πόλη ήξεραν, ούτε τους ανθρώπους της...

Κορύφωση αυτής της ιστορίας η δημοτική αρχή του Στρατή Κύτελη. Όχι μόνο δεν ήξεραν την πόλη. Δεν ήθελαν να τη μάθουν κιόλας. Θαρρείς και τη μισούσαν τη μετέτρεψαν σε βρώμικους παρατημένους μαχαλάδες. Οπότε θα που πείτε και με το δίκιο σας σε ποιους τα λέω σήμερα όλα ετούτα.

Δε τα λέω σε αυτούς που έτσι κι αλλιώς σε λίγους μήνες δεν θα τους θυμάται κανείς. Τα λέω σε εσάς που πρέπει πολίτες και πολίτισσες επιτέλους να χτυπήσετε το χέρι στο τραπέζι. Η πορεία της Μυτιλήνης στην καταστροφή πρέπει να πάρει τέλος.

Σήμερα μεγάλα τμήματα της παλιάς πόλης έχουν αδειάσει. Κατοικίες και μαγαζιά δείγματα της λαϊκής και αστικής αρχιτεκτονικής μετά από χρόνια εγκατάλειψης απαξιώθηκαν. Τέτοια σπίτια σήμερα υπάρχουν εκατοντάδες στην Κουλμπάρα, στο τμήμα του Κιοσκιού προς την Επάνω Σκάλα, σε τμήματα της Επάνω Σκάλας, στο Συνοικισμό, στις Καμάρες, στο Νιο Χωριό, στον Αρχοντομαχαλά του Αγίου Θεράποντα, στο Βουναράκι, στο Λαζαρέτο και στη Λαγκάδα. Ένα ολόκληρο κομμάτι της παλιάς πόλης έχει ερημοποιηθεί. Σπίτια με ιστορία, σπίτια απλά και καθημερινά, σπίτια που καταρρέουν, άγνωστο πια και σε ποιον ανήκουν, σπίτια ξεχασμένα. Τα σπίτια όμως αυτά αποτελούν σημαντικό μέρος της ιστορίας της Μυτιλήνης. Και η διατήρηση και επανακατοίκησή τους μπορεί να συμβάλει τα μέγιστα στην οικονομική, πολιτισμική και εν γένει κοινωνική ανάπτυξη της πόλης. Φτάνει μα υπάρξουν μέτρα. Φτάνει να διεκδικηθούν μέτρα από το Δήμο Μυτιλήνης

Το τμήμα Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου μπορεί να προχωρήσει στην καταγραφή αυτών των περιοχών της μετά από πρόταση που θα κατατεθεί σε αυτό από το Δήμο Μυτιλήνης.

Στη συνέχεια το Δημοτικό Συμβούλιο πρέπει να προχωρήσει στη λήψη αποφάσεων που να αφορούν νέες οικογένειες που κατοικούν σε αυτές τις περιοχές.

- Να υπάρξει για αυτές απαλλαγή από δημοτικά τέλη για πέντε χρόνια.

- Εφόσον έχουν παιδιά που γράφονται στα Δημοτικά σχολεία των συγκεκριμένων περιοχών η απαλλαγή από τα δημοτικά τέλη μπορεί να φτάνει και τα 10 χρόνια.

- Να υπάρξει έκπτωση στην ύδρευση των κατοικιών τους κατά 50%.

- Να καθιερωθούν θέσεις στάθμευσης αυτοκινήτων αποκλειστικά για τα αυτοκίνητα αυτών των οικογενειών.

- Να εκπονηθούν και να υλοποιηθούν ειδικά προγράμματα συγκέντρωσης και αποκομιδής απορριμμάτων καθώς και δημιουργίας χώρων πρασίνου, παιδικών χαρών και μικρών αθλητικών εγκαταστάσεων.

- Ανάλογα μέτρα με τα παραπάνω προτεινόμενα, μπορούν να ληφθούν για νέες επιχειρήσεις που θα λειτουργήσουν στις περιοχές αυτές. Στην τελευταία περίπτωση μπορούν να υπαχθούν και επιχειρήσεις που θα λειτουργήσουν σε κλειστά καταστήματα επί της οδού Ερμού από τη συμβολή της με την οδό Αγίων Θεοδώρων έως και την πλατεία Μαρτύρων (πλατεία ΙΚΑ).

- Επίσης, κλειστά δημόσια κτήρια ή και εγκαταλειμμένες οικίες άγνωστων ιδιοκτητών σε αυτές τις περιοχές μπορούν στα πλαίσια του προγράμματος επανακατοίκησης τους, να μετατραπούν από το Δήμο Μυτιλήνης, σε χώρους κοινωνικών συναθροίσεων, πολιτιστικών εκδηλώσεων, ανάπτυξης δράσεων κοινωνικής αλληλεγγύης και περίθαλψης ατόμων με ιδιαίτερες κοινωνικές ανάγκες.

Σε συνεργασία με τις Πρυτανικές αρχές του Πανεπιστημίου Αιγαίου, ο Δήμος Μυτιλήνης εφόσον συζητά με τις Πρυτανικές αρχές και δεν θεωρεί το πανεπιστήμιο ένα κομμάτι της κοινωνίας κάπου μακριά από την τοπική κοινωνία, μπορεί αντί της κατασκευής συγκροτήματος φοιτητικών κατοικιών σε οικόπεδα εκτός πόλης να προωθήσει δημιουργία ενός μεγάλου ιστού αυτόνομων φοιτητικών κατοικιών σε παλιά σπίτια που μπορούν να αγοραστούν, να ανακαινισθούν κατάλληλα και να χρησιμοποιηθούν. Η παραχώρηση τους στους φοιτητές έναντι πολύ μικρού έως και συμβολικού τιμήματος μπορεί να αποτελέσει ένα μέτρο ανάσχεσης της πορείας του Πανεπιστημίου στο κλείσιμο. Αλήθεια ξέρει η δημοτική αρχή ότι ο αριθμός των φοιτητών του πανεπιστημίου στη Μυτιλήνη είναι ένας από τους μικρότερους στην ιστορία του; Τι λέω τώρα.... Ξέρει η δημοτική αρχή ότι στη Μυτιλήνη υπάρχει Πανεπιστήμιο; Συζήτησε ποτέ τα προβλήματα του ιδρύματος με τις πρυτανικές αρχές αντί να τους παρασύρει σε φανφάρες ψευτιοεπικοινωνιακού χαρακτήρα σαν αυτή της αξιοποίησης του παλιού στρατοπέδου της Μόριας που ακόμα μήτε στην κυριότητα του Δήμου δεν πέρασε ο χώρος;

Η παλιά πόλη της Μυτιλήνης μπορεί και πρέπει να επανακατοικηθεί. Η πολυπόθητη και πολυαναμενόμενη ανάπτυξη μπορεί να περάσει μέσα από τη λήψη τέτοιων μέτρων σε όφελος του δομημένου περιβάλλοντος της. Η Μυτιλήνη χρειάζεται επιτέλους μια δημοτική αρχή που θα παράγει έργο σε όφελος των πολιτών της.