Στην Ελλάδα είναι αποδεδειγμένο πλέον, από το Μάρτιο του 1821 έως και σήμερα, δηλαδή εδώ και 202 χρόνια δεν φταίει κανείς.

Για να φαντασθείτε, ως και για τη Μικρασιατική Καταστροφή δεν έφταιγε κανένας. Μάλιστα με απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου της χώρας (του Αρείου Πάγου προφανώς επειδή σε δαύτον δικάζουν κάποιοι που έχουν αίσθηση κοινού περί δικαίου εγκλήματος όσο και οι εκ του πλανήτη Άρη προερχόμενοι) πριν κάτι χρόνια ξαναγράφηκε και η ιστορία... Και στο μεγάλο ερώτημα που έναν αιώνα πλανιέται πάνω από όλους τους προσφυγικούς συνοικισμούς της Ελλάδας, στο ερώτημα λοιπόν «τις πταίει;» η απάντηση ήταν πως για την τραγωδία του 1922... ουδείς πταίει! Τι σας λέω τώρα ε; Σας λέω πως ο Άρειος Πάγος με απόφασή του ακύρωσε την απόφαση του Εκτάκτου Επαναστατικού Στρατοδικείου της Αθήνας, σύμφωνα με την οποία καταδικάστηκαν και στη συνέχεια εκτελέστηκαν στο Γουδί σαν υπεύθυνοι της Μικρασιατικής Καταστροφής πέντε πολιτικοί και ένας στρατιωτικός, ηγέτες της χώρας και της εκστρατείας στη Μικρά Ασία στο διάστημα από τις εκλογές του 1920 ως την επανάσταση του συνταγματάρχη Πλαστήρα και των υπόλοιπων αξιωματικών του ηττημένου και προδομένου Στρατού.

Χρόνια μετά, ο εγγονός του εκτελεσμένου πρωθυπουργού, Μ. Πρωτοπαπαδάκης, ζήτησε την επανάληψη της δίκης και οι αρεοπαγίτες υιοθέτησαν την εισήγηση του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ν. Τσάγκα αλλά και την απόφαση του Ζ' τμήματος του Αρείου Πάγου υπέρ της αίτησης του Πρωτοπαπαδάκη. Και απεφάνθησαν ότι οι έξι ήταν αθώοι και κατά συνέπεια πρέπει να παύσει η εις βάρος τους ποινική δίωξη!

Περί της Μικρασιατικής Καταστροφής, λοιπόν, ουδείς πταίει!

Δεδομένου τούτου ουδείς πταίει και για «υποδεέστερα» εγκλήματα.

Ουδείς πταίει, κι αν πταίει θυμίστε μου τις ποινές που επιβλήθηκαν στους υπεύθυνους των τραγωδιών με τα λεωφορεία και τους μαθητές ή τους οπαδούς του ΠΑΟΚ ξανά εκεί κοντά στα Τέμπη, ή για το ναυάγιο του «Σαμίνα». Για να μείνω μόνο στα σύγχρονα και στα όσα δε φορτώσαμε στην ....κλιματική αλλαγή

Ουδείς πταίει, για όλα όσα συνέβησαν και συζητήθηκαν και μας έκαναν να θυμώνουμε αλλά και να ντρεπόμαστε για το κράτος όπου μας έλαχε να ζούμε.

Στην Ελλάδα τα πάντα συμβαίνουν με έναν περίεργο τρόπο, που περιέχεται στο γνωστό τραγουδάκι που καταλήγει λέγοντας «...φταίει και ο Χατζηπετρής»... Η ρήση του μακαρίτη του Μητσοτάκη εξάλλου είναι χαρακτηριστική... Το πολύ 10 χρόνια κάποιος θυμάται κάτι... Μετά, ποιος ζει, ποιος πεθαίνει σε ετούτο τον τόπο όπου ανθεί και δίνει καρπούς η μοναδική παγκόσμια φαιδρά πορτοκαλέα. Οπότε και φυσικό είναι να διοικείται από κάποιους φαιδρούς πολιτικούς που πότε «δεν ξεχνάν» και πότε «βάζουν το μαχαίρι ως το κόκαλο»

Να μην ξεχάσω...

Ένας έρμος Τσοχατζόπουλος καταδικάστηκε, αλλά κι αυτός με τον κανόνα πήγε... Άρρωστος βαριά ων συνέχισε τη ζωή του στο σπίτι του ως τα γεράματα του καταπώς έκανε επί 20 τόσα χρόνια ο καρκινοπαθής και με ανήκεστο βλάβη Παττακός. Αλί σε αυτούς που πλήρωσαν και ακόμα πληρώνουν.

«Πάμε και ό,τι βγει» λοιπόν. Πάντα ατιμώρητα, αφιλότιμα και προπάντων αδιάντροπα. Η Ελλάδα των «αρίστων» του 21ου αιώνα. Η Ελλάδα του σήμερα σε τέσσερις όλες κι όλες λέξεις.

Και ο νοών νοείτω...