«Μαλάκα Ξανθάκη ήρθε η ώρα να βγάλουμε λεφτά!»
«Μίλα ρε Βαγέλη», του λέω, «πώς θα κονομήσουμε;»
«Κοντέινερ», μου λέει.
«Τι κοντέινερ;», τον ρωτάω.

«Κοντέϊνερ ρε γκαζμά», μου λέει, «δεν είδες που θα βάλουνε τους πρόσφυγες και τους μετανάστες σε κλειστά κέντρα;»
«Το είδα», του απαντάω. «Εμείς όμως, πως θα γίνουμε πλούσιοι;»
«Θα πουλάμε κοντέινερ», μου λέει. «Κλειστά κέντρα πέντε χιλιάδων ατόμων και βάλε και οι έγκλειστοι θα μένουν σε κοντέινερ; Κάθε δεκαπέντε μέρες οδοντογλυφίδες θα τα κάνουν. Φλούδα δεν θα μένει!»

«Μήπως υπερβάλλεις λίγο;», τον ρωτάω.
«Ρε φίλε», μου λέει, «στον Κορυδαλλό δεν έχει ούτε δύο χιλιάδες, με κτίρια, τσιμέντα, κάγκελα, φρουρούς, αστυνομικούς, υπάλληλους και πάλι της τρελής γίνεται. Ξέρεις τι θα πει πέντε, έξι, επτά χιλιάδες άνθρωποι πίσω από τα κάγκελα, να μην μπορούν να βγουν έξω, να πάρουν μιαν ανάσα, να κάνουν μια βόλτα. Τέτοιο τρελάδικο δεν θα το έχεις ξαναδεί ποτέ στη ζωή σου!»

«Η αλήθεια είναι», του λέω, «ότι τώρα που είναι ανοιχτά τα κέντρα κάπως αποφορτίζονται οι εντάσεις…»
«Βγαίνουν, τρώνε καμιά τυρόπιτα, χαζεύουν στο δρόμο, κοιτάνε κάνα γκομενάκι, ψωνίζουν και καμιά βλακεία, περνάει ο καιρός. Κανένας δεν γουστάρει, αλλά δεν είναι και για θάνατο. Αλλά με κλειστά κέντρα χιλιάδων εγκλείστων; Ρε δώσε παραγγελία για κοντέινερ σου λέω, θα βρέξει λεφτά!»

«Και πού θα τα χωροθετήσουν τα κέντρα, τώρα που θέλουν να κλείσουν τα παλιά;», τον ρωτάω.
«Κανένας δεν το ξέρει», μου λέει, «και σε Μυτιλήνη και Χίο βράζει ο τόπος. Έχουν ξεσηκωθεί όλοι, κανένας δεν θέλει κλειστό κέντρο στο χωριό του. Χαμός έχει γίνει, γιατί δεν ανακοίνωσαν τίποτα. Απλώς ότι θα κλείσουν σταδιακά τα υπάρχοντα κέντρα και θ’ ανοίξουν άλλα. Όπως καταλαβαίνεις δεν τους πιστεύει κανένας, γιατί όλοι υποψιάζονται ότι τα καινούρια κέντρα θα λειτουργούν παράλληλα με τα παλιά. Ήδη βγήκε ο δήμαρχος της Μυτιλήνης, ο Κύτελης, νεοδημοκράτης άνθρωπος και δήλωσε ότι πρώτα θα κλείσει η Μόρια και ύστερα θ’ ανοίξει το κλειστό κέντρο. Δεν είναι κάνα κορόιδο να το χάψει αμάσητο. Κι ο δήμαρχος Ανατολικής Σάμου παραιτείται μαζί με το δημοτικό του συμβούλιο…»

«Σα να λέμε άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς», του λέω.
«Είναι το παλιό σχέδιο», μου λέει, «που θέλανε ένα κανονικό χοτ σποτ και ένα προαναχωρησιακό και δεν είχε περάσει σε κανένα νησί. Τώρα το πουλάνε για καινούριο, επικοινωνιακό κόλπο ότι θα κλείσει η Μόρια»!

«Φοβάμαι ότι θα έχουμε συγκρούσεις στα νησιά», του λέω.
«Κι εγώ το φοβάμαι», μου λέει, «μ’ αυτούς που μπλέξαμε. Το μόνο που ξέρουν είναι να μεταμορφώνουν το ψάρι σε κρέας.»
«Με δυο λόγια μια τρύπα στο νερό», του λέω.
«Δεν περίμενα και κάτι καλύτερο», μου απαντάει, «Θα στο ξαναπώ, αυτοί οι τύποι κάνουν την Τασία να μοιάζει με θεά της οργανωτικότητας»!