Οι φετινές εκδηλώσεις για την επέτειο του Πολυτεχνείου, αναμφισβήτητα, παρά τις καιρικές αντιξοότητες ήταν από τις πιο μαζικές. Τόσο η συμμετοχή του κόσμου, όσο και το '' παρών '' που έδωσαν οι πολιτικοί έκανε ιδιαίτερη αίσθηση.

Όλοι, δε, ανεξαιρέτως τόνισαν πόσο διαχρονικά είναι τα συνθήματα του '' Πολυτεχνείου '' και ιδιαίτερα σήμερα, πόσο επίκαιρα.Αρχηγοί κομμάτων, βουλευτές -νυν και επίδοξοι -, δήμαρχοι και περιφερειάρχες - επίσης νυν και επίδοξοι -, στελέχη κομμάτων και λοιποί, είτε με άρθρα τους στο τύπο είτε με δηλώσεις τους ανέλυσαν διεξοδικότατα το '' ψωμί - παιδεία - ελευθερία '' .Βέβαια, ο καθένας από την πλευρά του, ο καθένας έτσι όπως το βλέπει.

Όλοι επαίνεσαν τον ηρωισμό και την πάλη των φοιτητών για ελευθερία και δημοκρατία. Όλοι στάθηκαν στους αγώνες τους για '' παιδεία '', έστω κι αν ο καθένας τους, τους σημερινούς αγώνες για παιδεία τους έδινε ότι νόημα ήθελε. Όσον αφορά το '' ψωμί '', εκεί υπήρχαν μεν διαφοροποιήσεις, αλλά όλοι αναφέρθηκαν στις '' δυσκολίες '' που περνά σήμερα ο λαός. Οι διαφοροποιήσεις τους αφορούσαν στο τρόπο που θα ξεπεραστούν αυτές οι δυσκολίες...

Όλοι τους όμως, μέχρι εκεί. Όλοι, πλην των συνήθων υπόπτων βεβαίως.
Τα συνθήματα, όμως ,της εξέγερσης του Πολυτεχνείου δεν ήταν μόνο το '' ψωμί - παιδεία - ελευθερία ''. Στη πύλη, μπροστά - μπροστά, στις κολώνες που έριξε το τανκς όταν μπήκε, οι εξεγερμένοι είχαν γράψει με μεγάλα γράμματα: '' ΕΞΩ αι ΗΠΑ '' και '' ΕΞΩ το ΝΑΤΟ ''.

Αυτά ήταν το άλλο σκέλος των διαχρονικών και πάντα επίκαιρων συνθημάτων.
Είναι αυτό ακριβώς το σκέλος που φωνάζει και διατυμπανίζει ο λαός σχεδόν πενήντα χρόνια, συνεχώς. Τα εκατομμύρια του κόσμου που έχουν πορευτεί και πορεύονται κάθε χρόνο στην αμερικάνικη πρεσβεία ,αυτά τα συνθήματα φωνάζουν '' Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι '', '' Ένας είναι ο εχθρός ο ιμπεριαλισμός '', '' Έξω οι βάσεις του θανάτου '' και το τροποποιημένο σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα, το παλιό και πάντα επίκαιρο '' ΕΟΚ και ΝΑΤΟ ίδιο συνδικάτο ''.

Λοιπόν, κυρίες και κύριοι παράγοντες της πολιτικής ζωής του τόπου, τι έγινε; Τα ξεχάσατε; Ή μήπως αυτά τα συνθήματα δεν είναι, για σας, επίκαιρα πια;
Αλήθεια ο κόσμος που πορεύτηκε και φέτος στην αμερικάνικη πρεσβεία, για ποιο λόγο πήγε; Για να καταθέσει στεφάνια στη μνήμη των απελθόντων αμερικανών προέδρων ή μήπως για να πει ευχαριστώ για την διαχρονική '' βοήθεια '' που παρέχουν οι '' σύμμαχοι και προστάτες μας '' σε μας και στους άλλους λαούς της περιοχής μας;

Αν το ξεχάσατε να σας το θυμίσω εγώ. Πορεύτηκαν, για να δείξουν για ακόμα μια φορά, και με τα δέκα δάχτυλα των χεριών τους, τους αίτιους της χούντας των συνταγματαρχών στην Ελλάδα, τους υπαίτιους για το διαχρονικό δράμα του κυπριακού λαού, τους δολοφόνους του γιουγκοσλάβικου λαού, του παλαιστινιακού, του συριακού, του λυβικού, του ουκρανικού, και τόσων άλλων.
Πορεύτηκαν για να δείξουν τους διαχρονικούς εχθρούς κάθε λαού πάνω στη γη που δεν είναι άλλοι από τον ιμπεριαλισμό και τους ιμπεριαλιστές.

Αυτά , όμως, απ' ότι φαίνεται εσείς τα ξεχάσατε. Ή μήπως όχι; Μήπως τα θυμάστε οπόταν σας συμφέρει και οπόταν όχι, τα ξεχνάτε; Ή μήπως τα ξεχάσατε επειδή αλληθωρίζετε προς την άλλη πλευρά του Ατλαντικού ελπίζοντας στην υποστήριξή τους, αναγορεύοντας τους και πάλι '' προστάτες ''μας;

Ακούστε,όμως κάτι. Ότι και να είναι ,ότι και να συμβαίνει εσείς όπως στρώσατε θα κοιμηθείτε.

Κι εμείς, όλα αυτά τα εκατομμύρια κόσμου που πορεύτηκαν και πορεύονται κάθε χρόνο στην αμερικάνικη πρεσβεία θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας μέχρι να καταφέρουμε να τους διώξουμε, μέχρι να ξεκουμπιστούνε.

*Ο Παναγιώτης Κλαδίτης είναι πρώην διευθυντής της ΔΕΥΑΜ