Τα κορίτσια πουλάνε κι εγώ αγοράζω. Μπορεί να μην είναι μαθήτριες ή να μην είχαν σκοπιμότητα. Μπορεί να επρόκειτο για  εφηβικό αυθορμητισμό ή να ήταν μεθοδευμένη πολιτική κίνηση. Για εμένα δεν έχει σημασία η πράξη, αλλά η αντίδραση σε ό,τι έγινε από το ευρύ κοινό.

Θα μπορούσαν να φοράνε κίτρινο παντελόνι, καυτές μίνι φούστες, άσπρο καλσόν με ροζ πουά, ψηλά καπέλα, στολές εργασίας ή να έχουν κουρευτεί γουλί, να έχουν βαμμένα πρόσωπα, να παίζουν τρομπέτες ή να κάνουν ρόδες και φλικ-φλακ. Αυτές είπαν απλώς να περπατήσουν διαφορετικά... δε γέλασαν, δεν έκαναν χειρονομίες, δε φώναζαν συνθήματα, δε βιαιοπράγησαν.

Δε θεωρώ ότι αμφισβήτησαν ή έθιξαν τους πεσόντες ή τη μνήμη τους. Ντύθηκαν «ως έπρεπε», πήραν μια σημαία και έκαναν ότι όλοι οι άλλοι, παρέλασαν. Παρέλασαν, περπατώντας διαφορετικά.

Και ρωτώ...

Ενοχλεί η απόκλιση από την κανονικότητα;

Ενοχλεί η αμφισβήτηση ως πράξη;

Ενοχλεί η διάθεση για διαμαρτυρία;

Ενοχλεί η οργή της εφηβείας;

Τι ενοχλεί ακριβώς;

Ενοχλεί αυτός ο ιδιαίτερος βηματισμός αλά  Υπουργείου των Μόντυ Πάιθονς;

Δεν αντέδρασε κανείς, από αυτούς που διαμαρτύρονται, στο «χαστούκι της Κανέλη». Δε μίλησε κανείς, από αυτούς που καταδικάζουν το συμβάν, για το «Μακεδονία Ξακουστή» από ένστολους εν ώρα παρέλασης.

Δε ζήτησε κανείς, από αυτούς που εξεγείρονται σήμερα, τη παραδειγματική τιμωρία των αρμόδιων όταν εγκληματίες πολιτικοί ή hardcore παπάδες γίνονται guest-stars στις παρελάσεις.

Αυτοί που φωνάζουν και κατακλύζουν με σχόλια μίσους κάθε ψηφιακό μέσο για το συμβάν της Νέας Φιλαδέλφειας είναι οι ίδιοι που «βράζουν στο ζουμί τους» σε κάθε gay pride.

Μήπως τελικά δεν ενοχλεί ο βηματισμός;

Ο διχασμός της ελληνικής κοινωνίας υφίσταται έντονος εξαιτίας της δράσης ορισμένων πολιτικών μορφωμάτων και της κομματικής εργαλειοποίησης του προσφυγικού για την ανάληψη πολιτικής εξουσίας. Δεν υπάρχει ανοχή στη διαφορετική άποψη και η ιδεολογική πόλωση ενισχύθηκε σημαντικά με την ανάληψη της εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ. Να λέμε και τα πράγματα με το όνομά τους... μπορεί ορισμένοι να «πικράθηκαν» με συγκεκριμένα μέτρα της κυβέρνησης Τσίπρα, αλλά αυτό που πραγματικά ενοχλεί όλους αυτούς που κατακρίνουν τη δράση των κοριτσιών στην παρέλαση είναι κάτι άλλο, βαθύτερο.

Μήπως απλώς ενοχλεί η διαφορετική ιδεολογία;

Αυτό που ενοχλεί φαίνεται να είναι το γεγονός ότι ένας πολίτης, ο οποίος δεν ενστερνίζεται τον Νεοφιλελευθερισμό και τις πρακτικές του, αποκτά βήμα και γίνεται μέρος ενός δημόσιου διαλόγου. Έτσι, ενεργοποιείται ένας ασυνείδητος μηχανισμός περιφρούρησης της δεσπόζουσας ιδεολογίας και επιχειρείται η φίμωση κάθε προσπάθειας για έκφραση μιας διαφορετικής άποψης - μια πρακτική που επικροτείται και ενθαρρύνεται από τους πρεσβευτές του πολιτικού χώρου του Νεοφιλελευθερισμού... και κείθε!

Ενοχλούν δηλαδή η Δημοκρατία, η Ελευθερία και η Διεκδίκηση, ως αξίες.