Ναι, είναι ανάγκη. Τη Τετάρτη, 9 Νοέμβρη να μη πάει κανείς στη δουλειά του.
Κανένας εκπαιδευτικός να μη μπει σε τάξη, κανένας υγειονομικός στο μετερίζι του, κανένας οικοδόμος σε γιαπί, κανείς στις υπηρεσίες και σε γραφεία, κανείς σε εργοστάσια και μαγαζιά.
Όμως και κανείς να μη μείνει στο σπίτι του. Είναι ανάγκη όλοι μας να είμαστε στην απεργία. Όλοι στις απεργιακές συγκεντρώσεις και κινητοποιήσεις.
Όχι για να κάνουμε '' μπούγιο '' , όχι για να φανούμε πολλοί, αλλά γιατί είμαστε πολλοί.

Τη Τετάρτη, 9 Νοέμβρη ξεκινάμε την αντεπίθεση.
Την αντεπίθεση για να πάρουμε πίσω τα κλεμμένα. Τα κλεμμένα μεροκάματα, μισθούς, συντάξεις, δουλειές, σπίτια, όνειρα. Να πάρουμε πίσω τις κλεμμένες ζωές μας.
Το '' ίσαμ' έδιου '' δεν το καταλαβαίνουν, το '' μέχρι εδώ'' δεν μας φτάνει πια, η '' κατανόηση και συμπάθειά '' τους δεν μας αρκεί.

Δεν γίνεται να έρχεται ο χειμώνας κι εμείς να μη ξέρουμε πως θα ζεσταθούμε, να κάνουμε το σκατό μας παξιμάδι για να επιβιώσουμε, να μπαίνει ο μήνας και οι λογαριασμοί, εφορία, νοίκια η δόσεις στη τράπεζα να μας τρώνε όλα τα λεφτά - και αν θα φτάσουν - και μετά να μη ξέρουμε πως θα επιβιώσουμε.
Πως θα αντιμετωπίσουμε τα έξοδα της '' δωρεάν '' παιδείας των παιδιών μας, να τρέμουμε, και από οικονομικής άποψης, μη μας λάχει καμμιά αρρώστια, τα σαββατιάτικα ψώνια μας να είναι λίστα μόνο από προσφορές, κι αυτή πετσοκομμένη , και ...καπαμά, καλαβρέζικα και μέντολες.

Γι αυτό είναι ανάγκη τη Τετάρτη , 9 Νοέμβρη κανείς στις δουλειές του και κανείς στο σπίτι του.
Είμαστε πολλοί και για να νικήσουμε χρειαζόμαστε ΟΛΟΙ