Φωτογραφία: 1992, πάει να πει πριν 30 χρόνια. Παράσταση διαμαρτυρίας στο εργοστάσιο της ΔΕΗ. Από αριστερά, Νότης Παναγιώτου Δήμαρχος Μυτιλήνης, Δημήτρης Βουνάτσος βουλευτής ΠΑΣΟΚ, Στρατής Κόρακας βουλευτής ΚΚΕ, διαμαρτυρόμενοι πολίτες και δημοσιογράφοι. Έκτοτε.... τίποτα!

Ο ποιητής επιμένει πως με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι. Στη Μυτιλήνη ζήσαμε μια ακόμα φορά μια από τα ίδια των τελευταίων χρόνων. Με την πρώτη σταγόνα της βροχής... ξεμείναμε από ηλεκτρικό ρεύμα. Από τις 8,30 το πρωί μέχρι τις 12 το μεσημέρι επαγγελματίες και ιδιώτες βιώσαμε τριτοκοσμικές καταστάσεις. Το ρεύμα ήρθε και έφυγε τρεις φορές με ότι αυτό συνεπάγεται για τις ηλεκτρικές συσκευές που είναι συνδεδεμένες με το δίκτυο. Σχεδόν τρεις ώρες ζήσαμε στα σκοτάδια. Σπιτικά χωρίς τη δυνατότητα στοιχειώδους λειτουργίας. Μαγαζιά που δεν μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τους πελάτες τους. Καν να εισπράξουν χρήματα δεν μπορούσαν!

Περίμενα να δω αντίδραση από κάποιον φορέα. Περιφέρεια, Δήμο, φορείς επαγγελματοβιοτεχνών κι εμπόρων κάθε λογής.

Ήταν απλά Τετάρτη για όλους. Μια ακόμα Τετάρτη.

Θα μου πεις προς τι. Θυμάμαι τις προ ετών μηνυτήριες αναφορές που είχαν υποβληθεί. Η ελέω Θεού Δικαιοσύνη τις έβαλε στο αρχείο. Τώρα και με το δίκιο σας θα μου πείτε ότι κοτζάμ σκάνδαλο της SIEMENS έβαλε στο αρχείο. Με τις ζημιές που προκαλούν σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις οι διακοπές ρεύματος θα ασχοληθούν; Οι πολίτες να ‘ναι καλά να πληρώνουν. Για αυτό δεν τους έχουμε εξάλλου; Για να πληρώνουν τους έχουμε και μόνο για αυτό.

Και επειδή με όλα ετούτα ενασχολούμενος «νιος ήμουν και γέρασα» ας θέσουμε για μια ακόμα φορά το δάκτυλο «επί των τύπον των ήλων».

Ποιος φταίει για όλα ετούτα.

Το παλιό εργοστάσιο της ΔΕΗ; Μπορεί.... Αλλά που καταλήγουμε 40 χρόνια τώρα; Σε ένα ρυπογόνο ρημάδι της δεκαετίας του ‘60; Θα μου πείτε απαιτείται κοινωνική συναίνεση για να μετακινηθεί κάπου. Δε λέω όχι. Λέω μοναχά πως αν το νέο εργοστάσιο της ΔΕΗ το εντάσσαμε ως «παρελκόμενο» στη δομή της Βάστριας από πέρυσι μέχρι φέτος θα κόντευε να τελειώσει!

Και τα δίκτυα; Τα ακριβοπληρωμένα δίκτυα με τα καλώδια που κρέμονται παντού και τους κρεμασμένους πάνω από τα κεφάλια μας μετασχηματιστές; Αν υποθέσουμε ότι το εργοστάσιο δεν είναι εύκολο να μετακινηθεί, με τα δίκτυα τι γίνεται; Τι εμποδίζει να ξεκινήσει ένα πρόγραμμα υπογειοποίησης τους; Τι σταματά η εξαφανισμένη και από τις τριτοκοσμικές ακόμα χώρες εικόνα των μετασχηματιστών που τζιτζιρίζουν ολημερίς και ολονυχτίς, επιτέλους να εκλείψει; Όχι για λόγους αισθητικής αλλά για λόγους σταθερότητας διανομής ρεύματος και ασφάλειας. Για να σταματήσουν τα βραχυκυκλώματα. Αλλά και για λόγους αισθητικής.

Τολμώ λοιπόν να σας πω ότι όλα αυτά συμβαίνουν γιατί οι εκπρόσωποι μας επί της γης ετούτης (οι εις τον ουρανόν μας βαρέθηκαν) δεν ασχολούνται με τίποτα το ουσιαστικό. Αντί για μια κίνηση διαμαρτυρίας, ένα τηλέφωνο έστω, μια ανακοίνωση για τα μάτια του κόσμου βρε αδερφέ, κατέληξαν στο ότι ετούτα που ζήσαμε σήμερα ήταν απλά φαινόμενα καθημερινά. Ήταν Τετάρτη ρε παιδιά και τις Τετάρτες όπως και τις άλλες μέρες συμβαίνουν τέτοια πράγματα.

Προς όσους το λοιπόν σήμερα έχασαν μεροκάματα, κάηκαν ψυγεία και υπολογιστές, όσοι επί τρεις ώρες έβλεπαν το ταβάνι και κλειστήκαν σε ασανσέρ πολυκατοικιών ή ανησύχησαν για το ιατρικό μηχάνημα της μάνας του που δε λειτουργούσε λέω πως επειδή όλα αυτά συμβαίνουν, και σήμερα είναι Τετάρτη.... ξαναψηφίστε τους. Τους ίδιους ακριβώς αφού έτσι κι αλλιώς έχουμε συνηθίσει στο ότι δεν θα κάνουν τίποτα.