"Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το κράτος, που μεριμνά για την δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού.''

Αυτά λέει το Σύνταγμα της Ελλάδας στο άρθρο 22 παρ 1 για την προστασία της εργασίας

Απλά και κατανοητά.
1. Η εργασία είναι δικαίωμα κάθε πολίτη
2. Η εργασία προστατεύεται από το κράτος
3. Το κράτος έχει ευθύνη για την απασχόληση ΟΛΩΝ των πολιτών του
4. Το κράτος μεριμνά για την '' ηθική και υλική '' εξύψωση των εργαζομένων.
image.png

Ποια, όμως, είναι η κατάσταση σήμερα; Πως η πολιτεία, δια των οργάνων της, δηλαδή, στην συγκεκριμένη περίπτωση, την κυβέρνηση, '' μεριμνά '' για το δικαίωμα προς εργασία των πολιτών της, για την προστασία της εργασίας, και για την ''ηθική και υλική '' εξύψωση των εργαζομένων;

Να πως: Το δικαίωμα προς εργασία έχει υποβιβασθεί σε ''ευκαιρία απασχόλησης'', η ημιαπασχόληση και τα τετράωρα θεωρούνται κανονικές θέσεις εργασίας, οι νέες και οι νέοι μας παίρνουν των ομματιών τους και αναζητούν αυτό το δικαίωμα σε άλλες πολιτείες, και οι '' Χατζηδακίες '' που έχουν γίνει νόμοι του κράτους, εάν και εφόσον βρεθεί, με όποιον τρόπο βρεθεί η πολυπόθητος εργασία, την έχουν μετατρέψει σε θητεία σε ... γαλέρα και μάλιστα με ημερομηνία λήξης.

Όσον αφορά '' την ηθική και υλική εξύψωση '', εκεί δίνουν τα ρέστα τους.
Έναν περήφανο και αγωνιστή λαό, έχουν βαλθεί να τον μετατρέψουν σε ''καθ' έξιν και κατ' επάγγελμα'' ζήτουλα.

Την '' υλική '' του εξύψωση αυτή που με αγώνες και θυσίες είχε πετύχει, στον βαθμό που το είχε πετύχει, και είχε καταφέρει να εξασφαλίζει με τη δουλειά του το φαγητό το δικό του, των παιδιών του και ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του, ήρθαν και την πετσόκοψαν.

Την έβαλαν σε μια προκρούστεια κλίνη, την πιο μικρή που βρήκαν, και δεν της άφησαν ούτε κεφάλι, ούτε πόδια, ούτε χέρια.

Με βασικό μισθό 713 ευρώ μικτά, μεροκάματο 31.85 ευρώ επίσης μικτά και σύνταξη 591,3 ευρώ κι αυτά μικτά, θα πρέπει να μπορεί κανείς να ζήσει.
Θα πρέπει να μπορεί να πληρώσει το φαγητό του, το ρεύμα του, το τηλέφωνό του, το πετρέλαιό του, το γιατρό του - γιατί κι αυτός πληρωτός έγινε- , τα φάρμακά του, την συγκοινωνία του, την πάλαι ποτέ δωρεάν παιδεία των παιδιών του, την εφορία του, το νοίκι του η τις δόσεις του στεγαστικού δανείου στη τράπεζα, το...την... τα...

Όμως, κι εμείς, να μην είμαστε '' ναμκιόρδες '', που έλεγε κι η μάνα μου. Ως καλοί και φιλάνθρωποι χριστιανοί -που βεβαίως είναι - , η κυβέρνηση εννοώ, προσπαθούν να μας δώσουν το κάτι τις τους. Επιταγές ακρίβειας, voucher, pass, και ότι άλλο σκαρφιστούν.

Προσέξτε, όχι σαν αμοιβή εργασίας, όχι σαν υποχρέωση του εργοδότη προς τον εργαζόμενό του, όχι σαν επακόλουθο της συλλογικής σύμβασης του εργαζόμενου, αλλά έτσι σαν φιλοδώρημα, από την καλή τους την καρδιά - κι από τα δικά μας τα λεφτά βέβαια.

Όπως ακριβώς το ''φιλόπτωχον ταμείον ''της ενορίας της Αγίας Ευλαμπίας, βοήθειά μας, κάθε Πάσχα , Χριστούγεννα και στη χάρη της, δίνει μια σακούλα με τρόφιμα στους πτωχούς της ενορίας - εννοείται μόνο στους Έλληνες - έτσι και η κυβέρνηση μας πετά στον '' λαουτζίκο '' μερικές πενταροδεκάρες, που μέχρι να φτάσουν στη τσέπη του είτε έχουν εξανεμιστεί, είτε τις έχει πάρει, η κυβέρνηση, πίσω.
Έτσι είναι τα πράγματα και όποιος έχει άλλη άποψη, διαφωνεί ή δεν προσαρμόζεται με τα νέα δεδομένα ας πεθάνει...( Πέτσας)

Επειδή, όμως, εμείς, όλοι εμείς που έχουμε άλλη άποψη, που διαφωνούμε, που ούτε προσαρμοστήκαμε, ούτε πρόκειται να προσαρμοστούμε δεν έχουμε σκοπό να πεθάνουμε,Επειδή, όλοι εμείς που τον μισθό μας, τα μεροκάματά μας, την σύνταξη μας, την είσπραξη του μαγαζιού μας την έκαναν φραγκοδίφραγκα και οι πενταροδεκάρες της ελεημοσύνης τους δεν φτάνουν ούτε για τα ''ζήτω'',
Επειδή όλοι εμείς έχουμε μάθει να αγωνιζόμαστε και όχι να απλώνουμε το χέρι στα σκαλιά του Αγ. Θεράποντα,
Κι επειδή, όπως λένε κάποιοι καλοί μου φίλοι '' μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό '', ας είναι είναι βέβαιοι, η κυβέρνηση και τα κάθε λογής εξαπτέρυγα της, ότι τελικά, ο λαός θα σώσει τον λαό.

Σημ: ναμκιόρς = αχάριστος

*Ο Παναγιώτης Κλαδίτης είναι πρώην διευθυντής της ΔΕΥΑΜ