Η μακαρίτισσα γιαγιά Κατίνα, πρόσφυγας από το Κατιρλί της Προποντίδας, που πέρασε τη ζωή της μέσα σε αξιοπρεπή φτώχια, ήθελε να βλέπει στην τηλεόραση «πλούσια έργα» με βασιλιάδες, πρίγκιπες, εκατομμυριούχους, ανθρώπους που σκορπούσαν αλόγιστα το χρήμα, που τόσο της έλειψε στη μίζερη ζωή της.
Τη θυμήθηκα, πάντα την θυμάμαι, αυτό το διήμερο, που όλα ανεξαιρέτως τα κανάλια, προσπαθούν να με συγκινήσουν, με τα όσα ιστορούν, για την νεκρή βασίλισσα ,μόλις συγκρατώντας τα δάκρυά τους.

Μόνη εξαίρεση νομίζω το ΟΠΕΝ, που θυμήθηκε και πρόβαλε τις εκτελέσεις των Κυπρίων αγωνιστών και ιδιαίτερα του Ευαγόρα Παληκαρίδη, που τα 19 χρόνια της ζωής του δεν στάθηκαν ικανά να συγκινήσουν την Αυτής Μεγαλειότητα, για τον θάνατο της οποίας κλαίνε και οδύρονται τα ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια. Δεν ξεχνώ βέβαια και την εφημερίδα ΕΣΤΙΑ, που θύμισε στο ελληνικό κοινό την όχι και τόσο φιλική διάθεση της θανούσης, έναντι των ελληνικών προβλημάτων.

Θα συμφωνήσω βεβαίως στην διαπίστωση ότι η Ελισάβετ δεν κυβερνούσε, απλώς βασίλευε, είμαι όμως σίγουρος ότι ενημερωνόταν σε βάθος για τα θέματα του Ηνωμένου Βασιλείου της. Αλλά να δημιουργήσει τέτοια προβλήματα ο θάνατός της όπως π.χ. που στον εθνικό ύμνο αντί του Queen θα μπει το King ή η αλλαγή των φωτογραφιών στα χαρτονομίσματα ή στα γραμματόσημα.

Γιατί λοιπόν είμαι υποχρεωμένος εγώ να μάθω ποια θα είναι η πορεία της σορού της, τι ενδυμασίες θα φορούν οι παρατρεχάμενοί της, πόσοι ηγέτες κρατών θα παραστούν στην κηδεία της, ποιοι ψαλμοί θα αναπεμφθούν στον Κύριο, να την έχει καλά εκεί στον Παράδεισό της.

Αυτό που με ξενίζει είναι που βλέπω μαύρους ηγέτες των οποίων οι λαοί έχουν υποστεί τα πάνδεινα από τους στρατιώτες της Αυτής Μεγαλειότητος, να στέκονται περίλυποι για τον θάνατο μιας υπέργηρης γυναίκας, που δεν είχε παρά να περιμένει το τέλος, που ήρθε.

Και γιατί ο Έλληνας των 600 ευρώ τον μήνα, πρέπει να υποστεί το μαρτύριο της αλόγιστης σπατάλης των δισεκατομμυρίων λιρών για την κηδεία της Ελισάβετ και την στέψη του Καρόλου, που επιτέλους έγινε βασιλιάς, να μη σου πω πως χάρηκε κιόλας ενδομύχως για τον θάνατο της μάνας του.

Έτσι λοιπόν αντιλαμβάνομαι τον κατακλυσμό των πληροφοριών γύρω από τη ζωή και τον θάνατο της αγγλίδας βασίλισσας, τις οποίες διψούν να μάθουν οι Έλληνες τηλεθεατές, όπως ακριβώς η γιαγιά Κατίνα ήθελε να βλέπει πλούσια έργα. Να βλέπει όλα όσα είχε στερηθεί στη ζωή της.

Και καλά ο Θεός έσωσε την βασίλισσα, τον λαό από τους βασιλόφρονες και οπαδούς του άκρατου καπιταλισμού, ποιος θα τον σώσει;