Δεν ξέρω σε ποιο βαθμό είναι εξοικειωμένος με τον πολιτισμό, ο νέος αντιδήμαρχος πολιτισμού του νέου Δήμου Μυτιλήνης κ. Παναγιώτης Τσακύρης, αλλά για να τον επιλέξει ο δήμαρχος κ. Κύτελης, ασφαλώς θα έχει τις προδιαγραφές.

Τις τελευταίες όμως μέρες βαρύς αχός ξεσηκώθηκε στην πόλη, αλλά και στην «επικράτεια» του Δήμου, από την θέση που πήρε στο θέμα της εκδήλωσης για τον δημόσιο θηλασμό, απαγορεύοντας μια δράση, που γίνεται χρόνια στα σκαλιά του Δημοτικού Θεάτρου Μυτιλήνης και στο φουαγιέ του.

Δηλαδή μιας συγκέντρωσης νέων μητέρων, που θηλάζουν δημόσια τα βρέφη τους προσπαθώντας να πείσουν όλους τους ανθρώπους, πως ο θηλασμός «αποτελεί το μοναδικό φυσιολογικό και φυσικό τρόπο σίτισης των βρεφών.

Το μητρικό γάλα αποτελεί την ιδανική τροφή για τα βρέφη με ευεργετικές προεκτάσεις στην οικογένεια, την κοινωνία, την οικονομία και την υγεία» . Γιατί αυτά υποστηρίζουν οι παγκόσμιες οργανώσεις που έχουν ταχθεί υπέρ του θηλασμού, αλλά και οι ενώσεις των επιστημόνων μαιών και των ειδικών γιατρών, που ασχολούνται σοβαρά και επιστημονικά με το θέμα.

Μετά από μια αρκετά μακρά περίοδο , που συμπίπτει με την αλόγιστη σπατάλη και την αθεμελίωτη ευμάρεια, που διακατείχε τον κόσμο, κατά την διάρκεια της οποίας η κοινωνία ποδηγετούμενη από πολλαπλά συμφέροντα, στα οποία συνέβαλε και η επιθυμία απαλλαγής από τον κόπο και την προσπάθεια των νέων μητέρων, πείσθηκε ότι οι διάφορες βιομηχανίες, θα μπορούσαν με χημικές συνθέσεις να αντικαταστήσουν το μητρικό γάλα.

Πράγμα που αποδείχθηκε αναληθές γι αυτό εδώ και μερικά χρόνια η κοινωνία επανήλθε στον φυσιολογικό τρόπο σίτισης των βρεφών. Τον θηλασμό. Δημιουργώντας ένα παγκόσμιο κίνημα υποστήριξής του.

Ενδεχομένως να μην τα γνώριζε αυτά ο κ. αντιδήμαρχος. Έπρεπε όμως να γνωρίζει ως εντεταλμένος επί του πολιτισμού, πως ο θηλασμός έχει αποτυπωθεί στην Τέχνη και ιδιαίτερα στην ζωγραφική και την γλυπτική, ως η αποτύπωση της υπέρτατης αγάπης και τρυφερότητας που συνδέει τη μάνα με το παιδί της.

Εκατοντάδες έργα ζωγραφικής και γλυπτικής πλουτίζουν τις συλλογές όλου του κόσμου, με πρώτη φορά να αποκαλύπτεται γλυπτό στη Σερβία φιλοτεχνημένο 5.000 χρόνια π.Χ. Και συναντούμε ακόμα πίνακες όπως η «Αγία Άννα γαλακτοτροφούσα την Θεοτόκο» ή την ίδια την Θεοτόκο να τρέφει τον Χριστό βρέφος. Κι αν ο κ. αντιδήμαρχος δεν έλκεται από την Τέχνη των «αιρετικών» καθολικών, θα έπρεπε να γνωρίζει την εικόνα της Παναγίας της γαλακτοτροφούσας, εξαίρετο έργο της δικιάς μας βυζαντινής ζωγραφικής.

Σ’ όλα αυτά τα έργα τέχνης το ελάχιστο τμήμα γυναικείας σάρκας που εικονίζεται , δεν μπορεί να προκαλέσει «αυθαίρετες και απρεπείς συμπεριφορές», σε οποιονδήποτε εκτός κι αν η διαστροφή είναι σο αίμα του, γιατί προτάσσεται το μεγαλείο, της δια του θηλασμού μετάδοσης ΖΩΗΣ από ένα πλάσμα σε άλλο. Από την μητέρα στο σπλάχνο της.

Εξάλλου σ’ αυτή την ηθική διαστροφή δεν ανάγεται και η κατά καιρούς εξέγερση διαφόρων ανέραστων πλασμάτων, που ζωσμένα τον δήθεν χιτώνα της παρθενίας, ζητούν με άναρθρες κραυγές την απόσυρση ή και καταστροφή διαφόρων έργων τέχνης, κινηματογραφικών ή θεατρικών κυρίως, προβάλλοντας την δική τους δυσανεξία στα δημιουργήματα του παρόντος, απαιτώντας να επιστρέψουμε στον μεσαιωνικό σκοταδισμό;

Γι αυτούς και για πολλούς λόγους ακόμα προβάλει ως αδήριτη ανάγκη η ανάκληση και απόσυρση των απόψεων αυτών του κυρίου αντιδημάρχου, που μόνο επιστροφή σε χρόνους δίσεκτους προοιωνίζει, εκτός κι αν ο κύριος Δήμαρχος, γιατρός ο ίδιος, αναγκασθεί να τον αποσύρει.