Χαμός έχει γίνει από χθες για τις δηλώσεις του Πατριάρχη περί στήριξης των επιχειρήσεων της Τουρκίας κατά των Κούρδων στη Βόρεια Συρία αλλά και την εικόνα των ποδοσφαιριστών της Τουρκίας που χαιρετούν στρατιωτικά τους οπαδούς τους, "επιδοκιμάζοντας" την επέμβαση κατά των Κούρδων. Ο πόλεμος είναι σκ@τά αδέλφια, μην πέφτουμε από τα σύννεφα.

Σκ@τά, σκ@τά, σκ@τά.

Οι Κούρδοι τόσο καιρό στήριζαν τον αγώνα κατά του ISIS και τους πετάνε σαν στημένες λεμονόκουπες.

Πρώτα απόλα ο σεβαστός και αγαπητός μας Πατριάρχης είναι Τούρκος πολίτης και η στάση του είναι χαρακτηριστική για την πολιτική που κάνει η εκκλησία όχι μόνο εκεί αλλά παντού. Πριν χρόνια μαθητής ρώτησα έναν ιερέα πώς γίνεται στον πόλεμο με τους Ιταλούς οι παπάδες μας να ευλογούσαν τα όπλα μας και οι απέναντι παπάδες να ευλογούσαν τα δικά τους, και οι δυο χριστιανοί δεν ήμασταν; Έστω και εαν αυτοί ήταν καθολικοί, οι Βούλγαροι που και με αυτούς πολεμούσαμε ήταν και ορθόδοξοι. Τι να πρωτοκάνει ο θεός. Η απάντηση του ήταν αφοπλιστική. Εμείς να κοιτάμε το σπίτι μας.

Συνεχίζοντας τις προσωπικές αναφορές ο παππούς μου βρέθηκε από την Καλαμάτα το 1922 στη Μικρά Ασία, πολεμώντας με τον ελληνικό απελευθερωτικό στρατό. Μια μέρα ένας φίλος του, ντόπιος μικρασιάτης που είχε έρθει να πολεμήσει με τον Ελληνικό Στρατό, έχασε τον πατέρα του.

Βγήκε στην αναφορά και ζήτησε άδεια να πάει στην κηδεία του πατέρα του αλλά ο Διοικητής δεν του τη έδωσε και γιαυτο το λόγο το έσκασε μέσα στη νύχτα, πήγε στο χωριό του, αποχαιρέτησε τον πατέρα του και την επόμενη ημέρα επέστρεψε. Τον συνέλαβαν και ως λιποτάκτη εν καιρώ πολέμου και ο Διοικητής θέλοντας να κρατήσει την πειθαρχεία του στρατεύματος, τον καταδίκασε σε θάνατο.

Ο παππούς μου βρέθηκε να συμμετέχει στο εκτελεστικό απόσπασμα του φίλου του, μη μπορώντας να κάνει τίποτα. Μόνη του ελπίδα το όπλο του να ήταν από τα άσφαιρα. Το περιστατικό αυτό άλλαξε τη ζωή του. «Εμείς πήγαμε να τους απελευθερώσουμε και τους σκοτώνουμε» έλεγε. Ο παππούς πήγε στη Μικρά Ασία βασιλικός και όπως έλεγε ο ίδιος, αν και δεν το ήξερε, ακόμα, γύρισε κομμουνιστής.

Σκ@τά είναι ο πόλεμος, έλεγε, σκ@τά.

Εάν την επίθεση στους Κούρδους την κάναμε εμείς, τα ίδια θα γίνονταν, όλη η χώρα θα τασσόταν κατά του εχθρού, οι ποδοσφαιριστές θα αποθεώνονταν και όποιος ψέλλιζε αμφιβολίες θα ήταν προδότης και ανθέλληνας. Και όποιος μου πει ότι οι Έλληνες πολεμάγαμε πάντα με το Δίκαιο να θυμίσω ότι οι ελληνικές δυνάμεις της ΕΛΔΥΚ συμμετείχαν στο πραξικόπημα κατά του μακαρίου στην Κύπρο ενώ Ελληνικό εκστρατευτικό σώμα πολεμούσε από το '50 έως το 55 στον Πόλεμο της Κορέας (πόλεμος που η αναφορά του υπάρχει και στον Άγνωστο Στρατιώτη), συμμετέχοντας σε έναν εμφύλιο πόλεμο χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα μας που γινόταν με γεωπολιτικούς σκοπούς.

Εάν τα μεγάλη κράτη κόπτονταν για το διεθνές δίκαιο τόσα χρόνια θα είχαν βρει μια λύση στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και προπαντός δεν θα συνέχιζαν τόσα χρόνια να πουλάνε στρατιωτικό υλικό στις εμπλεκόμενες δυνάμεις. Οικονομικά συμφέροντα, πετρέλαια και γεωπολιτικά παιχνίδια στις πλάτες λαών και αθώων πολιτών που αύριο θα τους υποδεχθούμε και πάλι ως πρόσφυγες στον τόπο μας και οι άλλοι πάλι θα φωνάζουν γιατί έρχονται...