Είμαι καθηγητής κάτοικος Μυτιλήνης και δευτερεύουσας κατοικίας το Σκαλοχώρι. Δεν είμαι τύπος που χωρίς λόγω θα κάνω το παράπονο μου, αλλά αυτό που πέρασα με (ξεπερνάει). Επιστέφοντας από τη Σύρο (πήγα με τη σύζυγο μου, να δω τη κόρη μου) και φτάνοντας στο Σίγρι στης 11 μ.μ (Σάββατο 9/7/22), ανεβήκαμε στο μηχανάκι και μια τσάντα και ξεκινήσαμε για το Σκαλοχώρι.

Ξέροντας εκ των προτέρων ότι θα συναντήσουμε κάποια μικροπροβλήματα (λόγο του αέρα ) στη μονή του υψηλού. Αυτό που συναντήσαμε ήταν ένα φοβερό μπουρίνι, (ομίχλη και αέρα) . Από εδώ και πέρα ήταν μια απίστευτη περιπέτεια με φοβερό αέρα και η ορατότητα να είναι στα 2 μέτρα. Οδηγούσα κυριολεκτικά στα τυφλά, με πρώτη ταχύτητα και με μεγάλη επικινδυνότητα. Επιτέλους μετά από μιάμιση ώρα απίστευτης ταλαιπωρίας φτάσαμε στη διακλάδωση για την Ερεσό όπου τα πράγματα έγιναν καλύτερα. Εδώ θέλω να πω ότι σε όλη τη διαδρομή πουθενά δεν υπήρχαν διαγραμμίσεις ( κάτι που θα ήταν καθοριστικό για την ασφάλεια) . Δεν υπήρξε καμιά προειδοποίηση γιαυτό που θα γινόταν. (απαράδεκτο).

Έπρεπε ο δρόμος να ήταν κλειστός, ή ανοιχτός αλλά με τη παρουσία της πολιτικής προστασίας. Ευτυχώς στο Σίγρι τους λιγοστούς τουρίστες τους παρέλαβε πούλμαν για τη Μυτιλήνη. Αν είχαμε ανυποψίαστους τουρίστες με μηχανάκια τώρα θα είχαμε θύματα. Θέλω να επισημάνω τα εξής¨ σε μια περίοδο που μας γέμισε ελπίδα (για τουριστική και όχι μόνο αναβάθμιση της περιοχής) η κατασκευή του λιμανιού, Οι αρμόδιοι πρέπει να ασχοληθούν με την ασφάλεια αυτής της διαδρομής προτού θρηνήσουμε θύματα. ΚΑΝΤΕ ΔΙΑΓΡΑΜΜΙΣΕΙΣ.

Καλλοντζής Γ.