Ο ανελέητος πόλεμος που καθημερινά γίνεται προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, με αφορμή την Αυτοκεφαλία της Εκκλησίας της Ουκρανίας, εν τοις πράγμασι είναι άνευ προηγουμένου. Διαβάζουμε χθόνια θα ‘λεγα δημοσιεύματα κι ακούμε ανεύθυνη προχειρολογία.

Κι επειδή ο σημερινός κόσμος ζει μέσα σε παραμορφωμένους σπασμούς αγωνίας, ας σκεφτούμε ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι: α) το κορμί της Ορθόδοξης και όχι μόνο Οικουμένης, β) αιωνόβιος πανορθόδοξος θεσμός, γ) ύπατη κορυφή της Ορθοδοξίας, δ) παγκόσμιο διαχριστιανικό κέντρο ειρήνευσης και ενότητας και ε) πρωτόθρονος θεσμός, του οποίου η δικαιοδοσία καθορίζεται και μαρτυρείται από τους Ιερούς Κανόνες και τη μακραίωνη ιστορία του. Επομένως, κάθε απόπειρα άρνησης του ρόλου του και, ειδικότερα, οιαδήποτε πολεμική ενάντια στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, αναμφισβήτητα οδηγεί σε απομάκρυνση από τη γνήσια εκκλησιαστική παράδοση.

Εγκυρότατοι μελετητές της Εκκλησιαστικής Ιστορίας και Κανονολόγοι, σ’ ότι αφορά στο ζήτημα της Αυτοκέφαλης πλέον Ουκρανικής Εκκλησίας, τονίζουν πως αυτή έγινε με απόλυτο σεβασμό στα κανονικά παραδεδομένα.

Όσοι, λοιπόν, από τις τάξεις των εκκλησιομάχων της Πρωτόθρονης Κωνσταντινούπολης, προσπαθούν να «αποκαλύψουν» τυχόν μεθοδεύσεις, προφανώς και παραπληροφορούν. Αντί να φωτίσουν την αλήθεια, ταράσσουν το φως της. Εξαπατούν και διασύρουν το γνήσιο εκκλησιαστικό ήθος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Με κακότητα, κάθε λίγο και λιγάκι, ακολασταίνουν πάνω στην εμπιστοσύνη ενός λαού που ψάχνει να βρει γνήσιο στήριγμα, σε με κύρος εκκλησιαστικούς ηγέτες. Για δαύτους, μεθαύριο η Εκκλησιαστική Ιστορία, σίγουρα θα έχει να πει πολλά.