Πέρασαν έντεκα σχεδόν χρόνια και η καπιταλιστική δομική ,ιστορικού χαρακτήρα κρίση δεν έχει ακόμα τερματιστεί. Οι νέες επενδύσεις όποιες και αν είναι αυτές οδηγούν σε εκτοπισμό της ανθρώπινης εργασίας είναι μικρού μεγέθους στοχεύουν αποκλειστικά στο κέρδος έχουν σαν στόχο την αρπαγή της δημόσιας περιουσίας λιμάνια αεροδρόμια, μαρίνες, εξαγορά μεγάλων επιχειρήσεων με επισφαλείς θέσεις εργασίας με συχνές οικολογικές καταστροφές (Σκουριές) χωρίς κάτι θετικό για τους εργαζομένους και την κοινωνία .

Καλύτερα να δούμε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Οι Ευρωπαικές τράπεζες έχουν απώλειες πάνω από 25% που αυτές οδηγούν στην μείωση των ομολόγων ( όσα μετατρέπονται σε μετοχές) και αυτά με την σειρά τους οδηγούν σε βουτιές τραπεζών όπως της Deutsche Bank, Unicredit.

Στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα η φούσκα ομολόγων από 80 τρις δολάρια σήμερα έχει ξεπεράσει τα 150 τρις. δολ.( www.imf.org)

Το παγκόσμιο δημόσιο χρέος από το 2008 μέχρι σήμερα έχει αυξηθεί πάνω από 200 τρίς δολάρια .(www.imf.org).

Χαρακτηριστική η περίπτωση της Κίνας η οποία έβαλε πλάτη στην κρίση του 2008 σήμερα η οικονομία της προβληματίζει .

Ειδικότερα για την Ελλάδα ακόμα δεν βγήκαμε από τα μνημόνια και ονομάσαμε την τωρινή περίοδο μεταμνημονιακή . Ο στόχος στην ουσία παραμένει πάντα ίδιος η βιωσιμότητα του Ελληνικού Χρέους δηλ . να συνεχίζει να δανείζεται και αυτό επιβεβαιώνεται μέσα από τα προγράμματα οικον. Προσαρμογής τα δάνεια δηλ. της ΕΕ και ΔΝΤ με τις ανάλογες φυσικά δεσμεύσεις δημοσιονομικές και διαρθρωτικές με ξεπούλημα ελληνικού δημοσίου κ.α. κλείνοντας το μάτι στα διεθνή ιμπεριαλιστικά συμφέροντα στοχεύοντας στην ένταξη της χώρας μας στην Ευρωπαική Ιμπεριαλιστική ενοποίηση .Το αποτέλεσμα το χρέος να έχει εκτοξευχθεί σήμερα πάνω από 180% του ΑΕΠ .Οι μόνες επενδύσεις αφοράνε ιδιωτικοποιήσεις συνήθως πίσω από σκάνδαλα και χρηματοδοτούνται συνήθως από το Ελληνικό Δημόσιο( fraport,Eλληνικό Σκουριές) .

Οι εξαγωγές έχουν μειωθεί παρά την μείωση των μισθών , τελευταία στοιχεία του προγράμματος ΕΡΓΑΝΗ η υποαπασχόληση να κυμαίνεται στο 55% τον Ιούλιο.Η πάγια και διαχρονική νεοφιλελεύθερη συνταγή για μείωση των φορ.συντ. έχει αποτύχει παγκόσμια .Σε καμία χώρα του κόσμου με διπλάσια νούμερα ανεργίας και χρέος που να υπερβαίνει το 180% του ΑΕΠ δεν έχει υπάρξει ανάπτυξη και εάν ποτέ υπάρξει αυτή πάει στον δανεισμό όχι στην κατανάλωση.Η ελληνική αστική τάξη παρασιτική μεταφέρει τα βάρη πάντα στους εργαζομένους συμμετέχει σε ιμπεριαλιστικούς σχηματισμούς ελπίζοντας πάντα σε κάποιο περίσσευμα για το τέλος.

Ο Καπιταλισμός για να αντιμετωπίσει την κρίση που ξέσπασε προωθεί μια αντιδραστική ανασυγκρότηση με βασικό μέλημα την διάσπαση της εργατικής τάξης με μία πρωτοφανή εξόντωση της ανθρώπινης εργασίας και της εργατικής δύναμης . Αναδιοργανώνει την αστική τάξη και τις διεθνείς γεωστρατιωτικές σχέσεις τα σύννεφα πολέμου κάνουν και πάλι την εμφάνιση τους ακόμα και στην περιοχή μας.

Το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες για έξοδο από την κρίση δεν θα τα εγκαταλείψει θα παραμείνει μέχρι το τέλος. Αυτή η επιμονή οδηγεί σε μία μεγαλύτερη ακόμα καταστροφή υπερσυσσωρευμένων κεφαλαίων με τα γνωστά αποτελέσματα. Αυτός είναι ο μονόδρομος για τον καπιταλισμό που οδηγεί σε μία ξέφρενη καταστροφική πορεία όλης της ανθρωπότητας.

Η απειλή μίας νέας καταστροφικής και πιο σφοδρής κρίσης είναι παρούσα κι αυτή η έκταση της συγκλονίζει ιδιαίτερα και την ΕΕ η οποία αμφισβητείται πλέον σοβαρά .Το BREXIT π.χ. φέρνει αυτήν ακριβώς την αμφισβήτιση αλλά και την αναγκαιότητα για αποδέσμευση από την ΕΕ εάν βέβαια συνοδευτεί με εργατικές θέσεις και όρους.Eντός των χωρών του σκληρού πυρήνα της ΕΕ οι αντιθέσεις και οι αντιφάσεις οδηγούν στην απαξίωση στο πείραμα της Ευρωπαικής ενοποίησης .

Η Ιστορία της πάλης των τάξεων επαναλαμβάνεται η αντίδραση των εργαζομένων, αν και σήμερα δεν είναι στο επίπεδο που οι συνθήκες απαιτούν,θα αυξηθεί αυτό δείχνει και οι όποιες αντιστάσεις μικρές ή μεγάλες στην Αμερική του Τράμπ, στην Βραζιλία , στην Γαλλία του Μακρόν, στην Β. Αφρική το διεθνές αντιφασιστικό κίνημα αλλά και στην Ελλάδα με τίς τόσες κινητοποιήσεις όπως(των αναπληρ.καθηγητών ,των εργαζ. στην COSCO, την απεργία της 8ης Μάρτη για πρώτη φορά) αλλά και τόσα άλλα δεν είναι τυχαίο ότι καμία μνημονιακή κυβέρνηση δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στον όγκο και στην λαική επιβολή .Το μεγάλο ερώτημα είναι πώς η Αριστερά και ο κόσμος της εργασίας θα θελήσει να αντιδράσει .