Συγγνώμη που θα το πω κατά πως τα ξέρω. Αλλά είναι κάτι - πώς να το πω; - που το λενε τσίπα. Διότι «ο άνθρωπος για να είναι Άνθρωπος πρέπει να εννοεί και τον αλλον» κατά πως τα 'λεγε ο Βαμβακάρης ο Μέγας Όσιος της ψυχής και άλλων καινών Δαιμόνων.

Το λοιπόν Κωστάκη του Αχιλλέα εγεννήθης αλλά δεν εφωτίσθης. Δυστυχώς. Διότι Κωστάκη μου του Αχιλλέα, ουδείς άνθρωπος ευθύνεται για την καταγωγή του και ουδείς οφείλει να απολογηθεί δια αυτό. Το λοιπόν έτυχε συ να γεννηθείς στα πούπουλα χωρίς διόλου οικονομικά προβλήματα. Στα ψυχολογικά μη το ψάχνεις έχουμε όλοι μερίδιο. Το λοιπόν και συνεχίζω, είχες μία γερή αφετηρία και ούριο άνεμο στα σχέδια σου… Θες με πολύ προσωπικό κόπο; Δεκτόν. Προσωπικον κόπο λοιπόν και θυσίες σε ένα καθόλα προστατευμένο περιβάλλον. Κάτι σαν γυαλί, ένα υπέροχο θερμοκήπιο με το κατάλληλο χώμα, θερμοκρασία λίπασμα και ελεγχόμενο πότισμα. Έλα… Αυτά τα σωστά και καθόλου κατακριτέα, έμαθες λοιπόν, σε αυτό το τεχνητό περιβάλλον, έμαθες να διακρίνεις το σωστό από το λάθος, το άσπρο απ' το μαύρο, ξεκάθαρα και μη μεταβλητά.

Έξω όμως στην αληθινή ζωή Κωστάκη μου του Αχιλλέα τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι. Υπάρχει ο φτωχός που δε φταίει, αυτός που γεννήθηκε φτωχός και υπάρχει και ο πλούσιος που πολλές φορές έτυχε να είναι πλούσιος. Και ανάμεσα τους ο αγώνας της επιβίωσης, της αξιοπρέπειας, του καθημερινού μόχθου όπως τον έμαθε ο καθένας.

Και μέσα σ' όλα αυτά ο Νόμος, ο Νόμος ο ελαστικός που συγχωρεί και ξεχνά τις πλαστές πινακίδες και το κλεμμένο ρεύμα του θείου σου και ο άλλος ο αμείλικτος που προκειμένου να τον αποφύγει ο πιτσιρικάς πήδηξε από τρόλεϊ εν κινήσει και σκοτώθηκε γιατί δε πλήρωσε εισιτήριο.

Η νομιμότητα είναι το ρεζουμέ της υποθέσεως αντάμα όμως με την ηθική, τη τσίπα που λέμε εμείς οι χειρώνακτες. Γι’ αυτό σου λέω Κωστάκη μου του Αχιλλέα καλή η Τάξις αλλά καμία φορά προσπάθησε να σκύψεις και να τσαλακωθεις για να χωρέσεις στη θέση του πλησίον. Καλή η Ταξις και η Ηθική μην πω λοιπόν, αλλά να είναι για όλους και πριν αποδοθούν χαρακτηρισμοί και τιμωρίες ρίξε μια ματιά και σ 'αυτήν την έρμη την αφετηρία μπας και γίνει λίγο πιο σταθερή πιο δίκαιη, πιο λαστέξ και χωρέσουν περισσότεροι.

Αυτά και αν με εννόησες ευγνωμονούσα ειμί.

Χαίρε Κωστάκη μου του Αχιλλέα.