Μία από τις μεγαλύτερες πολιτικές δίκες στην μεταπολίτευση φαίνεται να βαδίζει προς το τέλος .Η δίκη της ΧΑ ξεκίνησε στις 20 Απριλιόυ 2015 και σήμερα το 2019 μας βρίσκει να απολογούνται οι κατηγορούμενοι του Παύλου Φύσσα καθώς και της επίθεσης των Αιγύπτιων ψαράδων και των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ. Όλα αυτά τα χρόνια ξεπερνώντας πολλά προβλήματα όπως η ογκώδης δικογραφία ή αλλαγή έδρας από τον Κορυδαλλό στο Εφετείο οι συνεχείς αναβολές η μη κάλυψη της δίκης από τα ΜΜΕ πρωτάκουστο για μία τέτοια υπόθεση αλλά ίσως και το πιο σημαντικό η άρνηση της πολιτείας να τελειώσει το θέμα.

Σε αυτό το στάδιο λοιπόν που βρισκόμαστε σήμερα υπάρχει μία ουσιαστική διαφορά η ΧΑ δεν είναι πιά στην βουλή οι κατηγορούμενοι δεν διαθέτουν πιά την βουλευτική ασυλία και απολογούνται χωρίς πλέον τον κοινοβουλευτικό μανδύα προστασίας αφού πλέον η ΧΑ δεν εκπροσωπείται στην βουλή και αυτό σημαίνει αυτόματα και κάτι άλλο να σταματήσει πλέον η χρηματοδότηση από τον κρατικό προυπολογισμό με ότι αυτό συνεπάγεται.

Κομβικό ρόλο στην απονομιμοποίηση της οργάνωσης έχει παίξει το αντιφασιστικό κίνημα πού όλα αυτά τα χρόνια έδωσε μάχες μέσα και έξω από τα δικαστήρια αλλά βέβαια και η ηρωική μορφή της μάνας Μ.Φύσσα συνέβαλλαν αποφασιστικά ώστε η πολιτεία να ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα. Όταν το αντιφασιστικό κίνημα επεμβαίνει αποφασιστικά και καταλυτικά οι φασιστικές προκλήσεις μειώνονται. Τον φασισμό τσακίζουν λοιπόν αγώνες λαικοί ένα παλιό σύνθημα της αριστεράς και πάντα επίκαιρο .Η πολύκροτη δίκη λοιπόν μετατράπηκε σε εργαλείο και μάλιστα πολιτικό φτάνοντας το μήνυμα σε κάθε αποδεκτή ώστε να απομονωθεί η ΧΑ .Καμία εξουσία που ξεπηδάει από τα σπλάχνα του συστήματος δεν μπορεί να είναι φιλική και δίκαιη πόσο άλλωστε η δικαστική όταν όμως η πίεση του κινήματος αυξήθηκε τότε το σύστημα άρχισε να εφαρμόζει τον νόμο.

Από την άλλη πλευρά οι συνήγοροι υπεράσπισης ξεπέρασαν τα όρια τους προσπερνώντας γενικεύσεις και απλουστεύσεις όπως της αμφίπλευρης διερεύνησης περί Κέντρου της ΝΔ αλλά και τα γενικευμένα προγράμματα κοινωνικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ πώς δήθεν οδήγησαν την ΧΑ στο περιθώριο καθώς επίσης καταρρίπτοντας τον μύθο ότι με τα αστικά δικαστήρια δεν γίνεται τίποτα αλλά και άλλα προβλήματα όπως το περιβόητο άρθρο 187 αλλά και το δωράκι της προηγούμενης κυβέρνησης για αλλαγές στον ποινικό κώδικα .

Συμπέρασμα η συμβολή του κινήματος στην πολιτική αγωγή της δίκης και η παρέμβαση στην δικαστική εξουσία έχε σαν σκοπό την υπεράσπιση όλων των δημοκρατικών ελευθεριών που τόσα χρόνια ισοπεδώθηκαν από την δράση αυτής της οργάνωσης.

Η δίκη συνεχίζεται τον Σεπτέμβρη όπου αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον η απολογία του Μιχαλολιάκου αλλά και άλλων κατηγορουμένων .

Λίγη υπομονή ακόμα έχουμε δρόμο…..