Ξημέρωσε και σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ θυμίζει πολύ ένα υπερμέγεθες σάντουιτς.

Μοιάζει να αποτελείται από 2 ψωμάκια, κατ´ αντιστοιχία της αριστερής και της δεξιάς συνιστώσας, τα οποία συγκρατούν όλην τη νοστιμιά που κρύβεται στα διάφορα υλικά του. Ανομοιογενή βέβαια, όπως ακριβώς και τα κινήματα που εισήλθαν και εξήλθαν από την αρχή μέχρι και τη σύλληψη της ιδέας για τη δημιουργία μιας Προοδευτικής Συμμαχίας και τη χιλιοειπωμένη πια «διευρυμένη αριστερά».

Αυτό το σάντουιτς, φαίνεται πεντανόστιμο, αλλά εκεί που λαχταράς την πρώτη μπουκιά και πας να το γευτείς, πώς τα φέρνει η ζωή και κάποια υλικά πέφτουν και απογοητεύεσαι. Είναι κι αυτές οι αναθεματισμένες οι σάλτσες από τα ΜΜΕ που όχι μόνο σε λερώνουν, αλλά ενίοτε αφήνουν μια πικρή γεύση στο στόμα.

Κι επειδή όλοι βλέπουν ότι σου τρέχουν τα σάλια πριν καλά-καλά το δαγκώσεις, οι επιτήδειοι αρχίζουν τις προτάσεις για διαφορετικά ψωμάκια. Θέλεις λεπτή φέτα του τοστ, προτιμάς μήπως τα αφράτα μπριός, κάπως έτσι αρχίσανε οι πειραματισμοί. Σε κάποιους αρέσουν τα πειράματα, άλλοι πάλι τα απεχθάνονται. Όμως και σε όσους αρέσουν, πώς να το πω, αρπάζει στο ψήσιμο καμία φορά το ψωμάκι - πότε το πάνω, πότε το κάτω - και στο τέλος μένουν κι αυτοί με την πίκρα.

Δελεαστικότατο το σάντουιτς, όπως και να ´χει. Έτσι και χθες, με αφορμή τις κάλπες, πολλοί είδαν φως στο σαντουιτσάδικο και μπήκαν. Οι προβληματισμοί για την εξέλιξη του σάντουιτς είναι πολλοί και για το πόσα επιπλέον υλικά μπορεί να χωρέσει χωρίς να ξεχειλώσει το στόμα μας ακόμα περισσότεροι.

Ε, αυτά έχουν τα σάντουιτς. Λίγη προσοχή στο ψωμάκι και το ψήσιμο, καλή πίεση στην τοστιέρα για να μπορεί να δαγκωθεί πιο εύκολα κι όσο για τις σάλτσες - εκεί δεν υπάρχει σωτηρία - πάντα θα πικρίζουν στο τέλος.