Αθωώθηκαν τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Συνεταιριστικής Τράπεζας Λέσβου – Λήμνου και ο υπάλληλος που ήταν κατηγορούμενοι για την δεύτερη υπόθεση πληρωμής ακάλυπτων επιταγών της Τράπεζας που το 2004 μετατράπηκαν σε μια δανειακή σύμβαση.

Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου δέχθηκε πως τα μέλη του Δ.Σ. δεν γνώριζαν τίποτα για την συγκεκριμένη σύμβαση. Ο υπάλληλος, όπως ήταν αναμένομενο, κρίθηκε ότι δεν είχε αποφασιστικό ρόλο στην χορήγηση των δανείων και την πληρωμή των ακάλυπτων επιταγών και έτσι κρίθηκε αθώος. Επί της ουσίας το δικαστήριο δέχθηκε πως ο υπάλληλος διεκπεραίωνε τις εργασίες που του ανέθεταν.

 

Ηθικά δικαιωμένος δηλώνει στο «Ν» από την αθωωτική απόφαση του δικαστηρίου ο κ. Γιώργος Ζαφειρίου, υπάλληλος της Συνεταιριστικής Τράπεζας το 2004. Ο ίδιος είχε κριθεί αθώος και για την υπόθεση Μπεμπεδέλλη. Ο συνήγορος υπεράσπισης του κ. Ζαφειρίου Πέτρος Πανταζής  μετά την ανακοίνωση της απόφασης δήλωσε στο «Ν»:

«Μετά από μια μακριά και επίπονη αποδεικτική διαδικασία, το Τριμελές Εφετείο απήλλαξε τον εντολέα μας, απλό υπάλληλο της Συνεταιριστικής Τράπεζας. Είναι η δεύτερη απόφαση που αποδίδει αθώο τον εντολέα μας. Γεγονός για το οποίο εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας στους δικαστές»

 

Ο διευθυντής και ο δανειολήπτης

 

Οι μόνοι που κρίθηκαν ένοχοι - σε πρώτο βαθμό - ήταν ο δανειολήπτης και ο διευθυντής της Τράπεζας το 2004. Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου επέβαλε ποινή φυλάκισης πέντε ετών στον διευθυντής και τεσσάρων ετών στον δανειολήπτη. Και οι δυο άσκησαν έφεση η οποία έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα. Στην περίπτωση του δανειολήπτη η ποινή είναι μετατρέψιμη σε χρηματικό πρόστιμο πέντε ευρώ ανά ημέρα φυλάκισης.

Η πρόταση του Εισαγγελέα της έδρας ήταν να επιβληθούν έξη χρόνια κάθειρξη στον διευθυντή και πέντε χρόνια κάθειρξη στον δανειολήπτη.

Η πρόταση αυτή προκάλεσε την έντονη αντίδραση των συνηγόρων υπεράσπισης που με τις παρεμβάσεις τους ζήτησαν το δικαστήριο να αναγνωρίσει σειρά ελαφρυντικών για τους κατηγορουμένους. Μεταξύ των ελαφρυντικών που ζήτησαν να αναγνωριστούν ήταν  του σύννομου βίου και η πολύ μεγάλη χρονική περίοδος που οι δύο κατηγορούμενοι ήταν υπόδικοι. Καθώς τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούνται τελέστηκαν το 2004. Η μήνυση κατατέθηκε το 2011 και η διαδικασία της ανάκρισης κράτησε περισσότερο από επτά χρόνια.

Ο διευθυντής της Τράπεζας δεν παραβρέθηκε στην δίκη καθώς αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας. Η απουσία από την δίκη εκτιμούν νομικοί κύκλοι πως επιβάρυνε την θέση του. Διότι δεν είχε την δυνατότητα να αντικρούσει τα επιχειρήματα όσων έριχναν σε εκείνων την συνολική ευθύνη χειρισμού του συγκεκριμένου πελάτη της Τράπεζας.

 

Δήλωση του συνηγόρου υπεράσπισης του δανειολήπτη

 

Ο συνήγορος υπεράσπισης του δανειολήπτη Στρατής Πέτρου δήλωσε στο «Ν» τα εξής: « Η άποψη μου σε σχέση με την συγκεκριμένη υπόθεση, χωρίς να κρίνω την απόφαση του δικαστηρίου, είναι πως η τραπεζική συναλλαγή δεν έγινε με σκοπό να ζημιωθεί η Συνεταιριστική. Ο πιστωτικός κίνδυνος που ανέλαβε η Τράπεζα δεν ήταν υπέρμετρος, σε σχέση με το μέγεθος και την φερεγγυότητα της συγκεκριμένης εταιρείας. Η συγκεκριμένη πρακτική με τις επιταγές (σ.σ. εννοεί την πληρωμή ακάλυπτων επιταγών από τα διαθέσιμα της Τράπεζας) γινόταν σε ευρεία κλίμακα και όχι μεμονωμένα. Η εταιρεία εξοφλούσε την αξία των επιταγών από το 2002 - 2004. Από εκεί και πέρα το γεγονός ότι δεν κατέστη δυνατό η Τράπεζα ως σήμερα να εισπράξει το οφειλόμενο ποσό, οφείλεται αφενός στην αψυχολόγητη καταγγελία της δανειακής σύμβασης που καταρτίστηκε, αφετέρου στην άρνηση της τράπεζας να συμπράξει στις λύσεις που προτάθηκαν από την εταιρεία για την ικανοποίηση της Τράπεζας. Σε κάθε περίπτωση ο πελάτης μου δεν είχε πρόθεση να ζημιώσει την Τράπεζα και θα παλέψει στο δεύτερο βαθμό να αποδείξει την αθωότητα του. Επίσης θεωρεί καλή εξέλιξη την αναγνώριση σε εκείνο του ελαφρυντικού του σύννομου βίου».